Supreme Court quashes conviction for omission due to lack of knowledge regarding hidden gun storage.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the lower court's conviction and acquitted the defendant of the crime of omission. The defendant was found guilty for failing to report a gun stored in his premises without his knowledge. The court ruled that since the defendant did not know the gun was there, he could not have committed the intentional crime.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 18 § 1 dekretu z dnia 13 czerwca 1946 r. o przestępstwach szczególnie niebezpiecznych; Art. 537 § 2 k.p.k.: A person cannot be convicted of an intentional omission if they were unaware of the existence of the prohibited act or object.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KKN 341/98
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 grudnia 2000 r.
Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na rozprawie w składzie
następującym:
Przewodniczący: SSN – Ewa Gaberle (spraw.)
Sędziowie:
SN – Henryk Gradzik
SN – Józef Musioł
Protokolant – Teresa Jarosławska
przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej – Waldemara Smardzewskiego
po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2000 r.
sprawy L. Ł.
skazanego za przestępstwo określone w art. 18 § 1 dekretu z dnia 13 czerwca
1946 r. o przestępstwach szczególnie niebezpiecznych w okresie odbudowy
Państwa (Dz. U. Nr 30 poz. 192 ze zm.)
z powodu kasacji, wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich
na korzyść skazanego
od wyroku Wojskowego Sądu Rejonowego w L.
z dnia 8 października 1948 r., sygn. Sr […]
uchyla zaskarżony wyrok i uniewinnia L. Ł. od popełnienia
przypisanego mu czynu, a kosztami procesu w sprawie obciąża
Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 8 października 1948 r. (sygn. Sr […]) Wojskowy Sąd
Rejonowy w L. skazał L. Ł. na karę roku więzienia za występek z art. 18 § 1
dekretu
z dnia 13
czerwca
1946
r.
o
przestępstwach
szczególnie
niebezpiecznych w okresie odbudowy Państwa (Dz. U. Nr 30 poz. 192)
popełniony w ten sposób, że „z początkiem stycznia 1948 r. w M., pow. H.,
mając wiarygodną wiadomość, iż ps. „S.” bez prawnego zezwolenia władzy,
przechowuje broń palną – pistolet, nie doniósł o tym natychmiast władzy
powołanej do ścigania przestępstw”.
Powyższy, prawomocny, wyrok zaskarżył kasacją, na korzyść L. Ł.,
Rzecznik Praw Obywatelskich i domagając się uchylenia tego wyroku
i uniewinnienia oskarżonego zarzucił rażącą obrazę przepisu art. 18 § 1 mkk,
mającą istotny wpływ na treść wyroku, a polegającą na skazaniu oskarżonego
za zaniechanie zawiadomienia władzy o przechowywaniu przez ps. „S.”
pistoletu „P.” mimo ustalenia, że przechowywanie tego pistoletu w obrębie
zabudowań oskarżonego miało miejsce bez jego wiedzy.
Rozstrzygając o kasacji Sąd Najwyższy uznał, iż jest ona w pełni zasadna.
Z ustaleń poczynionych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wynika
ponad wszelką wątpliwość, że oskarżony L. Ł. ani nie przechowywał
broni palnej w rozumieniu art. 4 § 1 mkk, co zarzucono mu w akcie oskarżenia,
ani też nie wiedział, że inne osoby przechowują w jego zabudowaniach
gospodarczych pistolet „P.” i amunicję. Sąd odwołał się tutaj do wyjaśnień L. Ł.
nie przyznającego się do stawianego mu zarzutu oraz do zeznań świadka C. K.
podkreślając wyraźnie, że zeznania te uznał za wiarygodne i przytaczając
w uzasadnieniu wyroku wypowiedź świadka, iż oskarżony nie wiedział
o schowaniu w jego stodole pistoletu „P.”.
To poprawne ustalenie sądu, znajdujące oparcie w przeprowadzonych
dowodach pozostaje więc w rażącej, wręcz niespotykanej w praktyce sądowej
sprzeczności z rozstrzygnięciem zawartym w dyspozytywnej części wyroku i
nie pozostawia miejsca na wątpliwości, że skoro oskarżony nie wiedział o
przechowywaniu w jego stodole pistoletu „P.”, to tym samym nie mógł popełnić
przypisanego mu w wyroku umyślnego występku określonego w art. 18
§ 1 mkk. Zatem skazanie oskarżonego za to przestępstwo jest w takiej sytuacji
skazaniem oczywiście niesłusznym, o jakim mowa w art. 537 § 2 in fine kpk.
Z tego względu Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i uniewinnił
L. Ł. od popełnienia przypisanego mu czynu, a o kosztach procesu w sprawie
orzekł stosownie do treści art. 616 § 1 i 626 § 1 kpk w zw. z art. 632 pkt 2 kpk
i 638 kpk.
Przewodniczący: SSN (Ewa Gaberle)
Sędziowie: SN (Henryk Gradzik)
SN (Józef Musioł)
aw
f/es