Supreme Court quashes theft conviction for using violence over small amount, ruling it is a misdemeanor.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the Regional Court's conviction of the defendant for theft using violence, ordering the case remanded for retrial. The prosecution argued the act constituted a misdemeanor under Article 119 of the Offenses Act rather than a felony under Article 283 of the Criminal Code. The Court held that since the stolen amount was under 250 zł and the specific aggravating circumstances were excluded by law, the act was legally a misdemeanor, making the original felony conviction a material error.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 280 § 1 k.k.; Art. 119 § 1 k.w.: When theft is committed using violence against a person but the value does not exceed 250 zł and statutory exclusions apply, the act constitutes a misdemeanor under the Offenses Act rather than a felony under the Criminal Code.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KKN 306/99
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 stycznia 2001 r.
Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na rozprawie w składzie
następującym:
Przewodniczący: SSN Ewa Gaberle
Sędziowie:
SN Wiesław Kozielewicz
SN Józef Musioł (spr.)
Protokolant: Teresa Jarosławska
przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Stefana Szustakiewicza
po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2001 r.
sprawy M. N.
skazanego z art. 283 dkk w zw. z art. 280 § 1 dkk i inne
z powodu kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść
skazanego
od wyroku Sądu Rejonowego w B.
z dnia 12 stycznia 1999 r., sygn. II K (...)
uchyla
zaskarżony
wyrok
i
sprawę
przekazuje
Rejonowemu w B. do ponownego rozpoznania
Sądowi
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w B. wyrokiem z dnia 12 stycznia 1998 r. sygn. akt II K
(...) uznał M. N. za winnego tego, że:
„w dniu 21 lipca 1998 r. w J., rejonu b. używając przemocy wobec M. S.,
wyrwał mu z kieszeni koszuli i zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w
kwocie 41 zł na szkodę wymienionego, przy czym czynu tego dopuścił się
będąc uprzednio skazany w warunkach art. 60 § 1 kk z 1969 r. i w ciągu 5
miesięcy i 1 dnia od odbycia ostatniej kary jednego roku pozbawienia wolności
orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w B. z dnia 8 listopada 1996 r. sygn. II
K (…) za przestępstwo z art. 203 § 1 kk w zw. z art. 60 § 1 kk z 1996 r. popełnił
ponownie umyślne przestępstwo przeciwko mieniu z użyciem przemocy”
i za to, na podstawie art. 283 kk w zw. z art. 280 § 1 kk i z art. 64 § 2 kk skazał
go na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności.
Wyrok nie został zaskarżony.
Powyższy wyrok został zaskarżony kasacją na korzyść skazanego przez
Prokuratora Generalnego, który zarzucając
„rażące naruszenie przepisów prawa materialnego – art. 280 § 1 kk w zw.
z art. 283 kk w zw. z art. 64 § 2 kk poprzez wyrażenie błędnego poglądu
prawnego, iż czyn przypisany skazanemu, a polegający na dokonaniu w
warunkach powrotu do przestępstwa kradzieży 41 złotych przy użyciu
przemocy wobec osoby wyczerpuje dyspozycję w/w przepisów, podczas gdy
czyn ten stanowi wykroczenie określone w art. 119 § 1 kw”
wniósł
o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w
B. do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył co następuje.
Kasacja jest zasadna.
Wyrok zapadł z rażącym naruszeniem przepisów prawa materialnego w
art. 280 § 1 kk.
Wprawdzie czyn M. N. polegający na wyrwaniu i zaborze w celu
przywłaszczenia 41 złotych przy zastosowaniu przemocy wobec M. S., w dniu
jego popełnienia mógł być zakwalifikowany jako kradzież szczególnie
zuchwała wyczerpująca dyspozycję art. 208 kk z 1969 r.
W dacie orzekania – po wejściu w życie kodeksu karnego z 1997 r. –
kradzież szczególnie zuchwała nie stanowi już odrębnego przestępstwa.
Aktualnie – zachowanie sprawcy, który dopuszcza się kradzieży używając
przemocy wobec osoby – wyczerpuje dyspozycję art. 280 § 1 kk. Jednak ta
forma dokonania kradzieży, gdy wartość przedmiotu przestępstwa nie
przekracza 250 zł stanowi jedynie wykroczenie określone w art. 119 kw.
Art. 130 § 2 i § 3 kw – zmieniony przez art. 1 pkt 66 lit. a ustawy z dnia
28 sierpnia 1998 r. o zmianie ustawy – Kodeks wykroczeń... (Dz. U. Nr 113 z
1998 r. poz. 717) wyłączył możliwość stosowania art. 119 kw do sytuacji, gdy
sprawca „popełnia kradzież z włamaniem”, „używa gwałtu na osobie, albo grozi
jego natychmiastowym użyciem, aby utrzymać się w posiadaniu zabranego
mienia, a gdy chodzi o zabranie innej osobie mienia w celu przywłaszczenia
także, gdy sprawca doprowadza człowieka do stanu nieprzytomności lub
bezbronności”.
Tak więc dokonanie kradzieży pieniędzy w kwocie 41 zł przy użyciu
przemocy wobec osoby pokrzywdzonego stanowi jedynie wykroczenie
określone w art. 119 kw, za które może być orzeczona kara maksymalnie 30 dni
aresztu.
Skazanie zatem M. N. za przestępstwo określone w art. 280 § 1 kk w zw.
z art. 283 kk i art. 64 § 2 kk stanowiło rażące naruszenie przepisów prawa
materialnego i miało istotny wpływ na treść orzeczenia.
Biorąc powyższe rozważania pod uwagę Sąd Najwyższy orzekł jak w
wyroku.