Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KKN 266/98 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation as obviously unfounded due to correct application of law and lack of procedural violations.

Numero d'incarto III KKN 266/98
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the prosecutor's cassation appeal as obviously unfounded. The lower court correctly applied criminal law provisions because the damaged property value (230 zł) did not exceed the 250 zł threshold for the specific offense, and no procedural violations were alleged. The court ruled that challenging factual findings alone does not constitute a valid ground for cassation absent evidence of serious procedural errors.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 124 § 1 k.k.; Art. 212 § 1 k.k.; Art. 535 § 2 k.p.k.: A cassation appeal is obviously unfounded when the appellate court correctly applied substantive law to undisputed facts and no procedural violations were demonstrated.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal obvious unfoundedness substantive law application factual findings procedural violations

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 11 pkt 6 kpk z 1969 r.
co do którego umorzono postępowanie na podstawie art. 11 pkt 6 kpk z 1969 r.
art. 45 § 1 kodeksu wykroczeń
z art. 45 § 1 kodeksu wykroczeń
art. 124 § 1 kw
Postawiony w kasacji zarzut obrazy prawa materialnego tj. art. 124 § 1 kw
art. 212 § 1 kk z 1969 r.
i art. 212 § 1 kk z 1969 r. przesądza o oczywistej bezzasadności kasacji.
art. 535 § 2 kpk
stosownie do treści art. 535 § 2 kpk w brzmieniu nadanym przez obowiązującą

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KKN 266/98

POSTANOWIENIE

Dnia 21 listopada 2000 r.

Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na posiedzeniu w składzie

następującym:

Przewodniczący: SSN – Ewa Gaberle

po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2000 r.

sprawy Z. D.,

co do którego umorzono postępowanie na podstawie art. 11 pkt 6 kpk z 1969 r.

w zw. z art. 45 § 1 kodeksu wykroczeń

z powodu kasacji, wniesionej przez prokuratora na niekorzyść oskarżonego

od wyroku Sądu Wojewódzkiego w E.

z dnia 3 marca 1998 r., sygn. II Ka […]

zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w E.

z dnia 13 października 1997 r., sygn. II K […]

oddala kasację jako oczywiście bezzasadną, a kosztami sądowymi

postępowania kasacyjnego obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Postawiony w kasacji zarzut obrazy prawa materialnego tj. art. 124 § 1 kw

i art. 212 § 1 kk z 1969 r. przesądza o oczywistej bezzasadności kasacji. Obraza

prawa materialnego zachodzi bowiem wówczas, gdy do prawidłowych i

niekwestionowanych przez strony ustaleń faktycznych sąd zastosował

niewłaściwe przepisy prawa materialnego – karnego lub innej dziedziny prawa.

W niniejszej sprawie Sąd Wojewódzki w E. nie naruszył art. 124 § 1 kw

skoro ustalił, że wartość uszkodzonego mienia wynosi 230 zł, a więc

nie przekracza kwoty 250 zł, natomiast o naruszeniu przepisu art. 212 § 1 kk

z 1969 r. należałoby mówić wtedy, gdyby sąd odwoławczy do tak poczynionych

ustaleń faktycznych przepis ten zastosował.

Z uzasadnienia kasacji wynika przy tym, iż kwestionuje się w niej

zasadność ustalenia wysokości szkody, ale – co oczywiste zarzut błędu w

ustaleniach faktycznych nie może stanowić podstawy kasacji. Podważanie

ustaleń faktycznych jest w kasacji możliwe, lecz tylko pośrednio tj. poprzez

wykazanie, iż poczynione przez sąd ustalenia są wynikiem rażących uchybień

procesowych, ale zarzutu rażącego naruszenia przepisów postępowania w

niniejszej kasacji nie postawiono. Dlatego też, rozpoznając kasację w granicach

podniesionych w niej zarzutów, Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie tj.

stosownie do treści art. 535 § 2 kpk w brzmieniu nadanym przez obowiązującą

od 1 września 2000 r. ustawą z dnia 20 lipca 2000 r. o zmianie ustawy (...)

Dz. U. Nr 62, poz. 717.

Na oryginale właściwe podpisy

Za zgodność:

Kierownik Sekretariatu Wydziału

Izby Karnej S. N.

aw

f/es