Supreme Court dismisses appeal due to a single-judge trial in ordinary procedure violating mandatory composition rules.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court declared the cassation appeal obviously admissible and quashed the first-instance judgment. The Regional Court had convicted the defendant in a single-judge ordinary procedure, whereas the law required a panel of one judge and two lay judges. The General Prosecutor argued this procedural flaw constituted a serious violation of the Code of Criminal Procedure, warranting the case's remittal for retrial.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 28 § 1 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.: A judgment rendered by a single judge in ordinary procedure is void as it violates the mandatory composition of the court, constituting an absolute ground for cassation.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KKN 198/99
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 maja 2001 r.
Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na posiedzeniu w składzie
następującym:
Przewodniczący: SSN
Sędziowie SN:
Stanisław Zabłocki
Ewa Strużyna
Feliks Tarnowski (spraw.)
po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2001 r.
sprawy S. M.
oskarżonego z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 272 kk oraz z art. 270 § 1 kk
z powodu kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść
oskarżonego – (…)
od wyroku Sądu Rejonowego w S.
z dnia 8 października 1998 r., sygn. II K (…)
działając na podstawie art. 535 § 3 kpk
I. uznaje kasację za oczywiście zasadną,
II. uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi
Rejonowemu w S. do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIE
S. M. oskarżony został o przestępstwa:
I. z art. 11 § 1 kk w zw. z art. 267 kk z 1969 r. polegające na tym, że:
„w dniu 22 stycznia 1998 r. w B. poprzez wprowadzenie w błąd
pracownika Referatu Komunikacji usiłował wyłudzić poświadczenie
nieprawdy w postaci nowego blankietu prawa jazdy z uprawnieniami do
kierowania pojazdami, do których nie posiadał kwalifikacji, przy czym
zamierzonego celu nie osiągnął na skutek dokonania stosownych
sprawdzeń”,
II. z art. 265 § 1 kk z 1969 r. polegające na tym, że:
„w 1991 r. w miejscowości T., przerobił prawo jazdy Nr (…) wydane na
nazwisko H. S. poprzez wklejenie swego zdjęcia i wpisanie swoich
danych personalnych, które następnie używał jako autentyczne do
stycznia 1998 r.”.
Prokurator w akcie oskarżenia wskazał, iż sprawa podlega rozpoznaniu w
postępowaniu zwyczajnym.
Sąd Rejonowy w S. w składzie jednoosobowym rozpoznał w dniu 8
października 1998 r. sprawę w postępowaniu zwyczajnym i wydał wyrok,
którym uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów i
skazał go: za czyn opisany w pkt. I aktu oskarżenia – na podstawie art. 13 § 1 w
zw. z art. 272 kk z 1997 r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, a za czyn
opisany w pkt. II aktu oskarżenia na podstawie art. 270 § 1 kk z 1997 r. na karę
6 m-cy pozbawienia wolności. Na mocy art. 85 i 86 § 1 kk Sąd wymierzył karę
łączną 10 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo
zawiesił na okres 2 lat.
Powyższy wyrok nie został zaskarżony przez strony procesowe i
uprawomocnił się w pierwszej instancji w dniu 15 października 1998 r.
Wyrok ten na korzyść S. M. zaskarżył kasacją Prokurator Generalny
zarzucając rażące naruszenie art. 28 § 1 kpk polegające na rozpoznaniu sprawy
w postępowaniu zwyczajnym i wydaniu wyroku w składzie jednoosobowym,
zamiast w składzie jednego sędziego i dwóch ławników.
Wskazując na powyższy zarzut wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku
i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w S. do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Kasacja jest oczywiście zasadna, bowiem zaskarżony wyrok istotnie
zapadł z rażącą obrazą przepisu art. 28 § 1 kpk i z tego powodu winien być
uchylony. Niewątpliwie sprawa przeciwko S. M. podlegała rozpoznaniu w
postępowaniu zwyczajnym, na co zresztą wskazał prokurator w akcie
oskarżenia.
Właściwym składem dla postępowania zwyczajnego jest jeden sędzia i dwóch
ławników, stosownie do unormowania art. 28 § 1 kpk, obowiązującego od dnia
1 września 1998 r. oraz w czasie orzekania przez Sąd Rejonowy w S..
Tymczasem sąd ten rozpoznał niniejszą sprawę w postępowaniu
zwyczajnym (brak jest postanowienia o zmianie trybu), w składzie
jednoosobowym i mimo, że sąd był nienależycie obsadzony, wydał wyrok,
naruszając w sposób rażący wyżej powołany przepis procesowy, co w
konsekwencji stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą przewidzianą w art.
439 § 1 pkt 2 kpk.
Stwierdzenie tego uchybienia w pełni uzasadnia uchylenie zaskarżonego
wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w S. do ponownego
rozpoznania w składzie właściwym dla obowiązującego trybu postępowania.