Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 82/13 Generato dall'IA

Supreme Court quashes lower court verdict for misapplying recidivism provisions due to missing prior conviction conditions.

Numero d'incarto III KK 82/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland quashed the lower court's verdict regarding the defendant's conviction for recidivism due to a material legal error. The Regional Court incorrectly applied Article 64 § 2 of the Criminal Code by assuming the defendant committed the new crime under multiple recidivism conditions without proving the specific prior conviction requirements. Consequently, the Supreme Court ordered the case to be remitted to the Regional Court for a new trial with proper legal qualification.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 64 § 1, 2 k.k.; The qualification of a crime as committed under multiple recidivism conditions requires strict proof of a prior conviction under Article 64 § 1, and failure to establish these prerequisites necessitates remittal for retrial.

Parole chiave

Generato dall'IA
multiple recidivism Criminal Code Article 64 prior conviction requirement remittal for retrial material legal error Supreme Court of Poland criminal qualification

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 64 § 1 k.k.
od wykazania, że sprawca był uprzednio skazany za przestępstwo popełnione w warunkach określonych w art. 64 § 1 k.k.Jak wynika z treści wyroku Sądu Rejonowego, Sąd ten uznał, że oskarżony popełnił czyn wymieniony w punkcie I wyroku w warunkach art.
Art. 64 § 2 k.k.
złożył Rzecznik Praw Obywatelskich, zarzucając „rażące i mające istotny wpływ na jego treść naruszenie prawa karnego materialnego, to jest art. 64 § 2 k.k., polegające na zastosowaniu tego przepisu, mimo braku ustawowych przesłanek do przyjęcia, że oskarżony J.
Art. 78 § 2 k.k.
w art. 78 § 2 k.k. w zw.
Art. 79 § 1 k.k.
z art. 79 § 1 kk.)Dlatego należało uchylić wyrok w zaskarżonej części.
Art. 279 § 1 k.k.
B.‎skazanego z art. 279 § 1 k.k. i 288 § 1 k.k.
Art. 288 § 1 k.k.
Art. 11 § 2 k.k.
z art. 11 § 2 k.k. i 64 § 2 k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art.
art. 279 § 1 k.k
B.‎skazanego z art. 279 § 1 k.k.
art. 11 § 2 k.k
art. 64 § 2 k.k
złożył Rzecznik Praw Obywatelskich, zarzucając „rażące i mające istotny wpływ na jego treść naruszenie prawa karnego materialnego, to jest art. 64 § 2 k.k., polegające na zastosowaniu tego przepisu, mimo braku ustawowych przesłanek do przyjęcia, że oskarżony J.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Sąd Okręgowy w O., wyrok z dnia 24 września 2001 roku

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 82/13 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 kwietnia 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Cesarz (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Dorota Rysińska‎SSN Eugeniusz WildowiczProtokolant Teresa Jarosławska w sprawie J. B.‎skazanego z art. 279 § 1 k.k. i 288 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i 64 § 2 k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 kpk‎w dniu 11 kwietnia 2013 r.,‎kasacji, wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich na korzyść skazanego‎od wyroku Sądu Rejonowego w O. , ‎z dnia 14 listopada 2011 r., uchyla zaskarżony wyrok co do czynu z pkt I (pkt I części dyspozytywnej) i przekazuje sprawę w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w O., do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIESąd Rejonowy w O., wyrokiem z dnia 14 listopada 2011 r., uznał J. B. za winnego trzech czynów, w tym przestępstwa z art. 279 § 1 k.k. i 288 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i 64 § 2 k.k.(pkt. I), za które na podstawie art. 279 § 1 k.k. wymierzył karę roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności, a następnie karę łączną roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności, powstałą z połączenia powyższej jednostkowej kary oraz kar 6 miesięcy i 4 miesięcy pozbawienia, wymierzonych za pozostałe czyny.Wyrok ten uprawomocnił się dnia 2 lutego 2012 r.Kasację od wyroku w zakresie skazania za czyn wyczerpujący dyspozycję art. 279 § 1 k.k. i 288 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i 64 § 2 k.k. na korzyść J.

B. złożył Rzecznik Praw Obywatelskich, zarzucając „rażące i mające istotny wpływ na jego treść naruszenie prawa karnego materialnego, to jest art. 64 § 2 k.k., polegające na zastosowaniu tego przepisu, mimo braku ustawowych przesłanek do przyjęcia, że oskarżony J. B. popełnił przypisany mu w punkcie I orzeczenia czyn w warunkach powrotu do przestępstwa, określonych w tym przepisie”, po czym wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Skarga kasacyjna jest oczywiście zasadna.

Trafnie wywodzono w niej, że wyrok Sądu I instancji zapadł z rażącym naruszeniem prawa karnego materialnego, w sposób wskazany w petitum kasacji, co miało istotny wpływ na jego treść.Zgodnie z treścią art. 64 § 2 k.k., zakwalifikowanie przestępstwa jako popełnionego w warunkach tzw. recydywy wielokrotnej uzależnione jest m.in. od wykazania, że sprawca był uprzednio skazany za przestępstwo popełnione w warunkach określonych w art. 64 § 1 k.k.Jak wynika z treści wyroku Sądu Rejonowego, Sąd ten uznał, że oskarżony popełnił czyn wymieniony w punkcie I wyroku w warunkach art. 64 § 2 k.k., gdyż czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat, po odbyciu co najmniej roku kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, co wynika, zdaniem Sądu Rejonowego, z wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 24 września 2001 roku, którym to wyrokiem łącznym oskarżonemu wymierzono karę łączną 9 lat pozbawienia wolności, odbytą przez niego w okresie od 11 sierpnia 1999 r. do 11 sierpnia 2008 r.W opisie przypisanego oskarżonemu czynu Sąd Rejonowy nie wskazał, że oskarżony był uprzednio skazany w warunkach art. 64 § 1 k.k. Nadto, wyrok Sądu Okręgowego w O. z dnia 24 września 2001 roku, który jest wyrokiem łącznym, obejmuje skazania za trzy czyny.

Żaden z wymienionych w tym wyroku czynów nie został popełniony przez oskarżonego w warunkach art. 64 § 1 k.k. W konsekwencji, nie było podstaw do zakwalifikowania przez Sąd Rejonowy przypisanego oskarżonemu w punkcie I wyroku czynu, jako przestępstwa popełnionego w warunkach art. 64 § 2 k.k. Czyn ten mógł zostać zakwalifikowany jako przestępstwo dokonane w warunkach tzw. recydywy zwykłej, o której mowa w art. 64 § 1 k.k.Wskazane w kasacji rażące naruszenie prawa karnego materialnego, którego dopuścił się Sąd Rejonowy, miało istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia w zakresie opisu czynu, jego kwalifikacji prawnej, wymiaru kary i unormowań odnoszących się do jej wykonania (np. w art. 78 § 2 k.k. w zw. z art. 79 § 1 kk.)Dlatego należało uchylić wyrok w zaskarżonej części.

Rozstrzygnięcie kasatoryjne co do czynu z pkt I z mocy prawa powodowało uchylenie orzeczenia o karze łącznej pozbawienia wolności.Ponownie rozpoznając Sąd Rejonowy będzie przywiązywał tyle samo uwagi do opisu zarzucanego czynu co do jego kwalifikacji prawnej, proponowanych tylko przez oskarżyciela, a więc nie wiążących Sądu.