Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 775/18 Generato dall'IA

Supreme Court quashes cassation dismissal due to lack of identity of acts between continuous offenses in tax and gambling cases.

Numero d'incarto III KK 775/18
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the District Court's decision to dismiss the prosecution, ruling that the cassation was admissible. The District Court had dismissed the case because the defendant was already convicted for continuous gambling offenses, claiming this violated the principle of res judicata. The Supreme Court rejected this, holding that gambling acts in different locations constitute distinct legal acts rather than a single continuous offense, thus allowing the new prosecution to proceed.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 107 § 1 k.k.s.; Art. 6 § 2 k.k.s.; Art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.; Art. 2 ust. 3 u.g.h.; Art. 6 ust. 1 u.g.h. – Prior final convictions for continuous offenses in different locations do not constitute res judicata for new prosecutions regarding distinct acts of the same type.

Parole chiave

Generato dall'IA
identity of acts continuous offense res judicata gambling offenses tax proceedings cassation admissibility distinct legal acts infrazione commessa nell'azienda

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 107 § 1 k.k.s.
‎oskarżonego z art. 107 § 1 k.k.s. w zw.
Art. 9 § 3 k.k.s.
z art. 9 § 3 k.k.s.,‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art.
Art. 6 § 2 k.k.s.
z art. 6 § 2 k.k.s. w zw.
Art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.
zarzucając: „rażące naruszenie przepisów postępowania karnego, mające istotny wpływ na treść zapadłego orzeczenia, a mianowicie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., poprzez błędne przyjęcie, iż na skutek prawomocnych skazań oskarżonego M.
Art. 113 § 1 k.k.s.
w związku z art. 113 § 1 k.k.s. polegające na błędnym przyjęciu, iż zaistniała ujemna przesłanka procesowa w postaci powagi rzeczy osądzonej; 2.rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało istotny wpływ' na treść wyroku, a mianowicie art.
Art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.
po rozpoznaniu apelacji oskarżonego i jego obrońcy, wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2018r., sygn.akt VI Ka (…), na podstawie art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. umorzył postępowanie.Od tego wyroku kasację wywiedli:
Art. 2 ust. 3 u.g.h.
urządzał gry na automatach w rozumieniu art. 2 ust.
Art. 6 ust. 1 u.g.h.
3 i 5 u.g.h.) wymaga uzyskania koncesji na kasyno gry (art. 6 ust. 1 u.g.h.), a koncesja taka udzielana jest w odniesieniu do jednego kasyna, prowadzonego w ściśle określonym (geograficznie) miejscu (art.
Art. 41 ust. 1 u.g.h.
1 u.g.h.), a koncesja taka udzielana jest w odniesieniu do jednego kasyna, prowadzonego w ściśle określonym (geograficznie) miejscu (art. 41 ust.
Art. 42 pkt 3 u.g.h.
Art. 35 pkt 5 u.g.h.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 775/18 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 grudnia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Siuchniński (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Barbara Skoczkowska‎SSN Paweł Wiliński w sprawie M. W. ‎oskarżonego z art. 107 § 1 k.k.s. w zw. z art. 9 § 3 k.k.s.,‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.‎w dniu 18 grudnia 2019 r.,‎kasacji, wniesionej przez Prokuratora Rejonowego w O. i Naczelnika (…) Urzędu Celno - Skarbowego w O. ‎od wyroku Sądu Okręgowego w E. ‎z dnia 20 kwietnia 2018 r., sygn. akt VI Ka (…),‎zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w O.‎z dnia 8 listopada 2017 r., sygn. akt II K (…) i umarzającego postępowanie, uchyla wyrok Sądu Okręgowego w E. w zaskarżonej części , tj. dotyczącej M.

W. i w tym zakresie przekazuje sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. UZASADNIENIESąd Rejonowy w O. wyrokiem z dnia 8 listopada 2017r., sygn. akt II K (…), m. innymi oskarżonego M. D. W. uznał za winnego tego, że „w okresie od dnia 01 czerwca 2015 roku do 03 listopada 2015 roku w barze „S.” w S., gm. O., woj. (…), jako Prezes H. sp. z o.o. w O. urządzał gry na automatach w rozumieniu art. 2 ust. 3 i 5 ustawy z dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych (tekst jednolity Dz.U. z 2015 r. poz. 612 ze zm.): tj. na automatach A. o numerze (…) oraz A. o numerze (…), będących w dyspozycji H. sp. z o.o. z/s w O. wbrew przepisom art. 6 ust. 1 oraz art. 23a ustawy z dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych (Dz.U. nr 201, poz. 1540 ze zm.), a w okresie od 03 września 2015 r. do dnia 03 listopada 2015 r. także wbrew przepisowi art. 14 ust. 1 tejże ustawy, bez wymaganej koncesji oraz poza kasynem gry” i kwalifikując ten czyn z art. 107 § 1 k.k.s. w zw. z art. 9 § 3 k.k.s. skazał go na karę grzywny w wysokości 130 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 130 złotych.Sąd Okręgowy w E. po rozpoznaniu apelacji oskarżonego i jego obrońcy, wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2018r., sygn.akt VI Ka (…), na podstawie art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. umorzył postępowanie.Od tego wyroku kasację wywiedli:

Naczelnik (…) Urzędu Celno – Skarbowego w O. i Prokurator Rejonowy w O..Prokurator zaskarżył wyrok w całości na niekorzyść M. W. zarzucając: „rażące naruszenie przepisów postępowania karnego, mające istotny wpływ na treść zapadłego orzeczenia, a mianowicie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., poprzez błędne przyjęcie, iż na skutek prawomocnych skazań oskarżonego M. W. wyrokami: SR w B. z dnia 16.12.2016r. II K.(…) za czyn ciągły popełniony w okresie od 01.11.2014 r. do 21.07.2015 r, SR w N. z dnia 06.02.2017 r. II K (…) za czyn ciągły popełniony w okresie od 20.07.2015 r. do 28.10.2015 r, SR w O. z dnia 26 kwietnia 2017 r.

II K (…) za czyn ciągły popełniony w okresie od 03.09.2015 r. do 27.06.2016 r, wszystkie ww. czyny kwalifikowane z art. 107 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. w zw. z art. 9 § 3 k.k.s. na gruncie niniejszej sprawy zachodzi ujemna przesłanka procesowa względem oskarżonego M. W. w postaci powagi rzeczy osądzonej, podczas gdy wszechstronna, szczegółowa i logiczna analiza zgromadzonego materiału dowodowego, jak i stanowiska doktryny oraz orzecznictwa, prowadzi do konstatacji, iż brak jest podstaw do uznania, iż wyżej wymieniony, został prawomocnie skazany wcześniejszymi wyrokami za czyn z art. 107 § 1 k.k.s. objęty wyrokiem Sądu Rejonowego w O.

Wydział II Karny z dnia 8 listopada 2017 roku w sprawie o sygn. akt II K (…) popełniony w okresie 01.06.2035 r.- 03.11.2015 r.;-rażące naruszenie przepisów prawa karnego materialnego, mające istotny wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 6 § 2 k.k.s. poprzez uznanie, iż wskazany przepis znajduje zastosowanie do czynu stypizowanego w art. 107 § 1 k.k.s., będącego przestępstwem trwałym i o wieloczynowo określonych znamionach;-rażące naruszenie prawa procesowego, mające istotny wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 632 pkt 2 i art. 634 k.p.k. w związku z art. 113 § 1 k.k.s”.

W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w E. z dnia 20 kwietnia 2018 roku wobec oskarżonego i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania.Naczelnik (…) Urzędu Celno – Skarbowego w O. zaskarżył wyrok Sądu Okręgowego w E. na niekorzyść M. W., zarzucając: „1.rażące naruszenie prawa procesowego, mające istotny wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. i art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. w związku z art. 113 § 1 k.k.s. polegające na błędnym przyjęciu, iż zaistniała ujemna przesłanka procesowa w postaci powagi rzeczy osądzonej; 2.rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało istotny wpływ' na treść wyroku, a mianowicie art. 6 § 2 k.k.s. w związku z art. 107 § 1 k.k.s. polegające na uznaniu, iż art. 6 § 2 k.k.s. obejmuje swą treścią normatywną i znajduje zastosowanie do przestępstw trwałych wieloczynowych, do których należą czyny zabronione spenalizowane w art. 107 § 1 k.k.s.,3.rażące naruszenie prawa procesowego, mające istotny wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 632 pkt 2 i art. 634 k.p.k. w związku z art. 113 § 1 k.k.s.”.

W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w E. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasacja jest zasadna. Orzekający w tej sprawie Sąd Okręgowy w E. uchylił zaskarżony wyrok Sądu I instancji uznający M. W. za winnego popełnienia czynu z art. 107 § 1 k.k.s. w zw. z art. 9 § 3 k.k.s. i z naruszeniem art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. umorzył postępowanie z uwagi na wystąpienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej w postaci powagi rzeczy osądzonej z art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.

Sąd odwoławczy uznał, że stan ten wytworzył się w sytuacji, gdy czyn zarzucany oskarżonemu w niniejszym postępowaniu mieścił się chronologicznie w dacie popełnienia czynów ciągłych kwalifikowanych z art. 107 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s., za które M. W. został skazany prawomocnymi wyrokami: Sądu Rejonowego w B. z dnia 16 grudnia 2016 r., sygn. akt II K (…); Sądu Rejonowego w N. z dnia 6 lutego 2017r., sygn. akt II K (…) i Sądu Rejonowego w O. z dnia 26 kwietnia 2017r., sygn. akt II K (…).Na tej podstawie Sąd odwoławczy stwierdził:

„Analizując ww. orzeczenia skazujące stwierdzić należy, że oskarżony M. D. W. został już prawomocnie skazany za przestępstwa skarbowe polegające na urządzaniu gier hazardowych bez zezwolenia w okresie od 1 listopada 2014r. do dnia 27 czerwca 2016r.”.Sąd Najwyższy, w niniejszym składzie, w pełni podziela stanowisko wyrażone w obu kasacjach, jak też akceptuje szerokie rozważania prawne związane z granicami tożsamości czynu zawarte w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 19 września 2018 r., V KK 415/18. W wyroku tym Sąd Najwyższy stwierdził, że „skoro urządzanie gry hazardowej w postaci gry na automatach (art. 1 ust. 2 w zw. z art. 2 ust. 3 i 5 u.g.h.) wymaga uzyskania koncesji na kasyno gry (art. 6 ust. 1 u.g.h.), a koncesja taka udzielana jest w odniesieniu do jednego kasyna, prowadzonego w ściśle określonym (geograficznie) miejscu (art. 41 ust. 1, art. 42 pkt 3 i art. 35 pkt 5 u.g.h.), to zachowanie osoby, która, nie posiadając koncesji na prowadzenie kasyna, podejmuje działanie w postaci urządzania gry na automatach w różnych miejscach (miejscowościach, lokalach), stanowi każdorazowo - od strony prawnokarnej - inny czyn, podjęty z zamiarem naruszenia tych przepisów w każdym z tych miejsc.

Uprzednie prawomocne skazanie za przestępstwo z art. 107 § 1 k.k.s., popełnione w innym miejscu, w warunkach czynu ciągłego (art. 6 § 2 k.k.s.), w którym czas jego popełnienia obejmuje czasokres popełnienia czynu z art. 107 § 1 k.k.s., co do którego toczy się jeszcze postępowanie karno-skarbowe, nie stanowi w tym późniejszym procesie przeszkody procesowej w postaci powagi rzeczy osądzonej, albowiem nie jest spełniony warunek tożsamości czynów”. Orzeczenie to zapoczątkowało linię orzeczniczą, jako że zostało potwierdzone wyrokami SN: z dnia 15 listopada 2018 r, V KK 278/18, LEX nr 2591510; z dnia 5 grudnia 2018 r., V KK 399/18, LEX nr 25 91591).Z tych względów, wobec rażącego naruszenia przepisu art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s., która to obraza miała oczywisty wpływ na treść zaskarżonego wyroku, konieczne stało się jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi odwoławczemu.Mając to na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji wyroku.