Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 76/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as obviously groundless due to lack of specific argumentation in cassation grounds.

Numero d'incarto III KK 76/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously groundless under Article 535 § 3 of the Criminal Procedure Code. The defense argued procedural violations regarding the reasoning of the appellate court's judgment, but failed to specify how the law was breached. The court ruled that vague citations of the appeal's arguments and general references to legal doctrine do not constitute a valid legal challenge.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 433 § 2 k.p.k.; Cassation must be substantiated with clear and unambiguous arguments; failure to specify the nature of the alleged violation renders the appeal obviously groundless.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal obviously groundless lack of specific argumentation procedural violation appellate court reasoning

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 535 § 3 k.p.k.
Mając to na względzie, Sąd Najwyższy potraktował przedmiotową kasację jako bezzasadną w stopniu oczywistym, skutkującym jej oddalenie w trybie art. 535 § 3 k.p.k. Na podstawie art.
art. 624 § 1 k.p.k.
Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. skazany został zwolniony od kosztów sądowych postępowania kasacyjnego ze względu na sytuację majątkową związaną z pobytem z zakładzie penitencjarnym.Na podstawie art.
art. 616 § 2 pkt. 2 k.p.k.
skazany został zwolniony od kosztów sądowych postępowania kasacyjnego ze względu na sytuację majątkową związaną z pobytem z zakładzie penitencjarnym.Na podstawie art. 616 § 2 pkt. 2 k.p.k. w zw.
art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k.
z art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k. w zw.
§ 14 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
z § 14 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.
art. 284 § 2 k.k
M., skazanego z art. 284 § 2 k.k., z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę, od wyroku Sądu Okręgowego w B.
art. 46 § 1 k.k
Nadto, na podstawie art. 46 § 1 k.k.
art. 457 § 3 k.p.k
Kasację od prawomocnego wyroku Sądu odwoławczego złożył obrońca skazanego, podnosząc w niej zarzut naruszenia: art. 457 § 3 k.p.k.
art. 433 § 2 k.p.k
art. 535 § 3 k.p.k
Mając to na względzie, Sąd Najwyższy potraktował przedmiotową kasację jako bezzasadną w stopniu oczywistym, skutkującym jej oddalenie w trybie art. 535 § 3 k.p.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 76/14 POSTANOWIENIE Dnia 8 kwietnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 kpk po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 8 kwietnia 2014 r., sprawy S. M., skazanego z art. 284 § 2 k.k., z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę, od wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 27 września 2013 r., zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w B. z dnia 21 czerwca 2013 r., p o s t a n o w i ł 1) oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;

2) zwolnić skazanego od kosztów sądowych za postępowanie kasacyjne;

3) zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. B. – Kancelaria Adwokacka – kwotę 442,80 zł (czterysta czterdzieści dwa i 80/100), zawierającą 23 % VAT, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – sporządzenie i wniesienie kasacji. UZASADNIENIESąd Rejonowy, wyrokiem z dnia 21 czerwca 2013 r., skazał S. M. za przestępstwo z art. 284 § 2 k.k. na karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Nadto, na podstawie art. 46 § 1 k.k. zobowiązał go do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem. Sąd Okręgowy, po rozpoznaniu w dniu 27 września 2013 r. apelacji obrońcy skazanego, zmienił wyrok Sądu pierwszej instancji, łagodząc wymierzoną skazanemu karę pozbawienia wolności do 8 miesięcy; w pozostałym zakresie utrzymał wyrok w mocy.

Kasację od prawomocnego wyroku Sądu odwoławczego złożył obrońca skazanego, podnosząc w niej zarzut naruszenia: art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 433 § 2 k.p.k. Ponadto kwestionował on również sposób sporządzenia uzasadnienia zaskarżonego wyroku, które było jego zdaniem dotknięte „wadą realnej niedokładności”. W pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator Prokuratury Okręgowej wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się bezzasadna w stopniu oczywistym.

Podzielić przy tym należy stanowisko prokuratora zawarte w odpowiedzi na kasację.Wbrew twierdzeniom skarżącego, w sprawie nie doszło do naruszenia art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 433 § 2 k.p.k. Sąd odwoławczy rozpoznał bowiem wszystkie zarzuty apelacji, co znalazło swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Co do sposobu sporządzenia samego uzasadnienia, Sąd Najwyższy również nie miał zastrzeżeń. Obrońca stawiając zarzut naruszenia przez Sąd ad quem art. 433 § 2 k.p.k., w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. nie sprecyzował, na czym naruszenia te miałyby polegać.

Poza szerokim zacytowaniem zarzutów apelacyjnych, w treści uzasadnienia kasacji nie sposób jest znaleźć jakiekolwiek wyjaśnienie, w jaki sposób zostały one wadliwie rozpoznane. Nie może stanowić z pewnością takiego wyjaśnienia cytowanie wyjętych z kontekstu całości części uzasadnienia zaskarżonego wyroku. Wyjaśnieniem takim nie jest również w realiach niniejszej sprawy lakoniczne twierdzenie, abstrahując od możliwości kwestionowania ustaleń faktycznych w postępowaniu kasacyjnym, że materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie pozwolił na przypisanie skazanemu sprawstwa przestępstwa.

Znamiennym jest, że autor kasacji zarzuca Sądowi odwoławczemu, że ten w uzasadnieniu swojego wyroku szeroko przedstawia poglądy orzecznictwa i doktryny prawnej, które nijak nie zostały przełożone na realia niniejszej sprawy. Otóż zarzut taki można stawiać, ale nie uzasadnieniu Sądu ad quem, a przedmiotowej kasacji. Poza tym krytyczne odniesienie się do zarzutów apelacyjnych nie może przesądzać samo przez się, o czym zdaje się obrońca zapominać, o uznaniu zarzutów kasacyjnych za zasadne. Stanowisko strony musi być uargumentowane w sposób jasny i jednoznaczny.

W przeciwnym wypadku, w sytuacji gdy Sąd ad quem rozpoznał sprawę co do zasady prawidłowo, środek zaskarżenia może być potraktowany jedynie jako nie mogąca przynieść żadnego skutku polemika z treścią zaskarżonego orzeczenia. Mając to na względzie, Sąd Najwyższy potraktował przedmiotową kasację jako bezzasadną w stopniu oczywistym, skutkującym jej oddalenie w trybie art. 535 § 3 k.p.k. Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. skazany został zwolniony od kosztów sądowych postępowania kasacyjnego ze względu na sytuację majątkową związaną z pobytem z zakładzie penitencjarnym.Na podstawie art. 616 § 2 pkt. 2 k.p.k. w zw. z art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k. w zw. z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r.- Prawo o adwokaturze w zw. z § 14 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.

U. z 2013 r. poz. 461 j.t.), na rzecz obrońcy skazanego z urzędu, adw. M. B., zasądzono kwotę 442,80 zł, w tym podatek VAT, tytułem wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie przedmiotowej kasacji.