Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 72/15 Generato dall'IA

Supreme Court quashes dismissal of drunk driving case because victim was not a close relative, making prosecution mandatory.

Numero d'incarto III KK 72/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the Regional Court's decision to dismiss the prosecution against the defendant for drunk driving and causing injury. The victim withdrew her request to prosecute only one charge, but the court incorrectly treated the victim as a close relative, which would have made the remaining charge optional. The court ruled that the victim's father and the defendant's father were brothers, meaning the victim was not a close relative under the law. Consequently, the prosecution was mandatory, and the dismissal violated the defendant's rights.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 177 § 3 k.k.; Art. 115 § 11 k.k.: The crime of causing injury in traffic is relatively prosecutable only if the victim is a close relative; since the victim's father and the defendant's father were brothers, the victim was not a close relative, rendering the crime subject to mandatory prosecution.

Parole chiave

Generato dall'IA
mandatory prosecution close relative drunk driving relative definition dismissal of prosecution traffic accident prosecution request

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 177 § 3 k.k.
oraz art. 177 § 3 k.k. umorzył w tym zakresie postępowanie.
Art. 178 k.k.
– w zakresie określonym w jego § 3 – pozostaje przestępstwem wnioskowym również wtedy, gdy zostanie popełniony w warunkach określonych w art. 178 k.k. Chodzi o to, że norma materialno-prawna z art.
Art. 115 § 11 k.k.
wyrok SN z 4 sierpnia 2010 r., III KK 5/10).Definicję osoby najbliższej zawiera art. 115 § 11 k.k. Ma ona co do zasady charakter formalny, bowiem nie jest uzależniona od istnienia między osobami wymienionymi w tym przepisie pozytywnych więzi emocjonalnych.
Art. 12 § 3 k.p.k.
Sąd Rejonowych, postanowieniem z 19 listopada 2014 r., na podstawie art. 12 § 3 k.p.k. wyraził zgodę na cofnięcie wniosku i na podstawie art.
Art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k.
wyraził zgodę na cofnięcie wniosku i na podstawie art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k. oraz art.
Art. 521 § 1 k.p.k.
Postanowienie to uprawomocniło się w dniu 18 grudnia 2014 r.Kasację w trybie art. 521 § 1 k.p.k. na niekorzyść oskarżonego złożył Prokurator Generalny.
Art. 523 § 1 k.p.k.
Art. 537 § 2 k.p.k.
523 § 1 k.p.k.).Dlatego Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania (art. 537 § 2 k.p.k.).
art. 177 § 1 k.k
C.‎oskarżonego z art. 177 § 1 k.k.
art. 178 § 1 k.k
z art. 178 § 1 k.k.).Przed rozpoczęciem przewodu sądowego pokrzywdzona D.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
wyrok SN z 4 sierpnia 2010 r., III KK 5/10
wyrok SN z 4 sierpnia 2010 r., III KK 5/10).Definicję osoby najbliższej zawiera art.
III KK 5/10
wyrok SN z 4 sierpnia 2010 r., III KK 5/10).Definicję osoby najbliższej zawiera art.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 72/15 POSTANOWIENIE Dnia 3 czerwca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący)‎SSN Rafał Malarski (sprawozdawca)‎SSA del. do SN Stanisław StankiewiczProtokolant Jolanta Włostowska przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Jerzego Engelkinga,‎w sprawie S. C.‎oskarżonego z art. 177 § 1 k.k. w zw. z art. 178 § 1 k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 3 czerwca 2015 r.,‎kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść‎od postanowienia Sądu Rejonowego w S.‎z dnia 19 listopada 2014 r., uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIEProkurator oskarżył S. C. o popełnienie w dniu 17 kwietnia 2014 r. dwóch występków – prowadzenia ciągnika rolniczego w stanie nietrzeźwości w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo (art. 178a § 4 k.k.) oraz spowodowania wypadku w komunikacji w stanie nietrzeźwości, w wyniku którego D. R. doznała uszczerbku na zdrowiu średniego stopnia (art. 177 § 1 k.k. w zw. z art. 178 § 1 k.k.).Przed rozpoczęciem przewodu sądowego pokrzywdzona D. R. cofnęła wniosek o ściganie czynu zakwalifikowanego z art. 177 § 1 k.k. w zw. z art. 178 § 1 k.k. Sąd Rejonowych, postanowieniem z 19 listopada 2014 r., na podstawie art. 12 § 3 k.p.k. wyraził zgodę na cofnięcie wniosku i na podstawie art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k. oraz art. 177 § 3 k.k. umorzył w tym zakresie postępowanie.

Postanowienie to uprawomocniło się w dniu 18 grudnia 2014 r.Kasację w trybie art. 521 § 1 k.p.k. na niekorzyść oskarżonego złożył Prokurator Generalny. Zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie art. 177 § 3 k.k. w zw. z art. 115 § 11 k.k., polegające na niezasadnym uznaniu pokrzywdzonej za osobę najbliższą dla oskarżonego, wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Siedlcach do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się w całości zasadna.Na wstępie warto stwierdzić, że przestępstwo określone w art. 177 § 1 k.k. należy do kategorii przestępstw względnie wnioskowych, albowiem – jak stanowi § 3 tego przepisu – jego ściganie, gdy pokrzywdzonym jest „wyłącznie osoba najbliższa”, następuje na jej wniosek.

Wskazany występek z art. 177 § 1 k.k. – w zakresie określonym w jego § 3 – pozostaje przestępstwem wnioskowym również wtedy, gdy zostanie popełniony w warunkach określonych w art. 178 k.k. Chodzi o to, że norma materialno-prawna z art. 178 k.k. nie zawiera znamion odrębnego typu przestępstwa, lecz określa okoliczności powodujące surowszą odpowiedzialność sprawców przestępstw z art. 173, 174 lub 177 k.k., którzy popełnili je w określonych warunkach (zob. wyrok SN z 4 sierpnia 2010 r., III KK 5/10).Definicję osoby najbliższej zawiera art. 115 § 11 k.k. Ma ona co do zasady charakter formalny, bowiem nie jest uzależniona od istnienia między osobami wymienionymi w tym przepisie pozytywnych więzi emocjonalnych.

Do kręgu znaczeniowego osoby najbliższej włączonych zostało pięć kategorii osób, a mianowicie:1.małżonkowie;2.krewni w linii prostej, to jest wstępni (rodzice, dziadkowie) oraz zstępni (dzieci, wnuki);3.krewni w linii bocznej, to jest rodzeństwo, również przyrodnie;4.powinowaci w tej samej linii lub stopniu, a zatem:1.w linii prostej, to jest wstępni, czyli mąż matki (ojczym), mąż babki oraz żona ojca (macocha), żona dziadka, jak również rodzice, dziadkowie małżonka, jak i wstępni (zięć, synowa, pasierb),2.w linii bocznej, to jest rodzeństwo małżonka (szwagier, bratowa);3.osoby pozostające w stosunku przysposobienia oraz ich małżonkowie; a także osoby pozostające we wspólnym pożyciu (chodzi w tym ostatnim wypadku o wspólne pożycie psychiczne i fizyczne oraz o wspólnotę ekonomiczną).Dalsze pokrewieństwo, nawet gdy więzy krwi są niekwestionowane, nie uprawnia na gruncie prawa karnego do przyjęcia stosunku bliskości, który – między innymi – uzależniałby ściganie sprawcy średniego wypadku w komunikacji od wniosku ofiary.

Oznacza to, że rodzeństwo stryjeczne, które można określić jako zstępnych rodzeństwa, nie wchodzi do kręgu osób najbliższych w rozumieniu art. 115 § 11 k.k.Przechodząc na grunt niniejszej sprawy i zakładając prawidłowość ustalenia, że ojciec pokrzywdzonej D. R. i ojciec oskarżonego S. C. byli rodzonymi braćmi (k. 164), należało stwierdzić: skoro ofiarą wypadku komunikacyjnego, który miał miejsce w dniu 17 kwietnia 2014 r., nie była osoba najbliższa dla sprawcy w rozumieniu art. 115 § 11 k.k., to przestępstwo to nie miało charakteru względnie wnioskowego i podlegało ściganiu z urzędu.

Siłą rzeczy pokrzywdzonej nie przysługiwało uprawnienie przewidziane w art. 12 § 3 k.p.k. Postąpienie Sądu właściwego, polegające na wydaniu w dniu 19 listopada 2014 r. postanowienia umarzającego postępowanie, stanowiło zatem – jak trafnie określił to Prokurator Generalny – rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie prawa wskazanego w kasacji (art. 523 § 1 k.p.k.).Dlatego Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania (art. 537 § 2 k.p.k.).