Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 70/16 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as obviously groundless regarding procedural errors in a state compensation case.

Numero d'incarto III KK 70/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously groundless and ordered the applicant to bear the costs. The applicant, formerly interned during martial law, challenged a lower court's partial award of additional compensation, citing procedural violations regarding the court composition and expert opinions. The court ruled that the alleged errors in the appellate court's composition did not constitute absolute grounds for appeal under current law and that the other cited procedural defects were either properly addressed or inadmissible in cassation proceedings.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.; Art. 350 § 1 k.p.k. w zw. z art. 351 § 1 k.p.k.; Art. 170 § 2 k.p.k. w zw. z art. 201 k.p.k.; Art. 2 § 1 pkt 1, art. 4, art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 i art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.; Art. 535 § 3 k.p.k. – A procedural error concerning the composition of the appellate court does not constitute an absolute ground for appeal if it does not have a significant impact on the outcome, and cassation complaints directed against the first-instance judgment are inadmissible.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal procedural error composition absolute ground appeal significant impact outcome inadmissible cassation complaint state compensation claim martial law internment

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 535 § 3 k.p.k.
akt III KK 70/16 POSTANOWIENIE Dnia 11 maja 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 11 maja 2016 r.,‎sprawy z wniosku K.
art. 637a k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k.
O kosztach sądowych za postępowanie kasacyjne orzeczono po myśli art. 637a k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k.
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
W prokuratorskiej odpowiedzi na kasację zawnioskowano o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się bezzasadna w stopniu oczywistym.Odnosząc się do pierwszego zarzutu, w którym sformułowano tezę o wystąpieniu uchybienia z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
art. 350 § 1 k.p.k. w zw. z art. 351 § 1 k.p.k.
z uwagi na „nieuzasadnioną i niezgodną z przepisami prawa zmianę składu orzekającego na rozprawie odwoławczej”, trzeba dobitnie stwierdzić, że w aktualnym stanie prawnym naruszenie reguł określających wyznaczenie składu sądzącego zawartych w art. 350 § 1 k.p.k.
art. 170 § 2 k.p.k. w zw. z art. 201 k.p.k.
1807).Chybiony był również zarzut drugi, jakoby Sąd ad quem, oddalając wniosek dowodowy o dopuszczenie dowodu z opinii biegłych innego zakładu medycyny sądowej, dopuścił się obrazy art. 170 § 2 k.p.k. w zw. z art. 201 k.p.k.
art. 2 § 1 pkt 1, art. 4, art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 i art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.
art. 519 k.p.k.
424 § 1 pkt 1 k.p.k., został wyraźnie skierowany – na co nie zezwalał art. 519 k.p.k. – przeciwko wyrokowi Sądu pierwszej instancji.
art. 94 § 2 k.p.k.
Niezależnie od tego warto w tym miejscu przypomnieć, że w myśl art. 94 § 2 k.p.k.
art. 94 ust. 1 pkt 1 k.p.k.
Niezależnie od tego warto w tym miejscu przypomnieć, że w myśl art. 94 § 2 k.p.k.
art. 438 pkt 3 k.p.k.
Poza tym, analizują jego treść, wolno odnotować, że stanowił on w gruncie rzeczy próbę przeforsowania niedopuszczalnego w postępowaniu kasacyjnym zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych, o którym mowa w art. 438 pkt 3 k.p.k.Dlatego Sąd Najwyższy oddalił kasację w trybie określonym w art.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
wyrok SN z 17 maja 2012 r., V KK 322/11
wyrok SN z 17 maja 2012 r., V KK 322/11).
postanowienia SN: z 18 lipca 2000 r., IV KZ 64/00, OSNKW 2000, z. 7 – 8, poz. 67
postanowienia SN: z 18 lipca 2000 r., IV KZ 64/00, OSNKW 2000, z. 7 – 8, poz. 67; z 22 września 2006 r., V KZ 38/06, R-OSNKW 2006, poz.
z 22 września 2006 r., V KZ 38/06, R-OSNKW 2006, poz. 1807
67; z 22 września 2006 r., V KZ 38/06, R-OSNKW 2006, poz. 1807).Chybiony był również zarzut drugi, jakoby Sąd ad quem, oddalając wniosek dowodowy o dopuszczenie dowodu z opinii biegłych innego zakładu medycyny sądowej, dopuścił się obrazy art.
V KK 322/11
Supreme Court partially allowed cassation, quashing conviction for fraud due to new law making value threshold too low.
IV KZ 64/00
postanowienia SN: z 18 lipca 2000 r., IV KZ 64/00, OSNKW 2000, z.
V KZ 38/06
67; z 22 września 2006 r., V KZ 38/06, R-OSNKW 2006, poz.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 70/16 POSTANOWIENIE Dnia 11 maja 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 11 maja 2016 r.,‎sprawy z wniosku K. P. o odszkodowanie i zadośćuczynienie na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (Dz. U. Nr 34 poz. 149 z późn. zm.), ‎z powodu kasacji wniesionej przez pełnomocnika wnioskodawcy‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] ‎z dnia 20 października 2015 r., sygn. akt II AKa […],‎utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w L.‎z dnia 12 maja 2015 r., sygn. akt IV Ko […], postanowił:

1) oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;

1) obciążyć wnioskodawcę K. P. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

K. P. był w związku z wprowadzeniem stanu wojennego internowany w okresie od 8 maja do 15 grudnia 1982 r. za działalność w […] „S.” (od 24 lipca do 20 sierpnia 1982 r. korzystał z przepustki). Za wynikłe z internowania szkody i krzywdy uzyskał wcześniej kwotę 3500 zł tytułem odszkodowania i kwotę 35.000 zł tytułem zadośćuczynienia.W niniejszym procesie Sąd Okręgowy w L., wyrokiem z 12 maja 2015 r., zasądził od Skarbu Państwa na rzecz wnioskodawcy dodatkowo odszkodowanie w wysokości 5052 zł, oddalając roszczenie w pozostałym zakresie.

Sąd Apelacyjny w […], po rozpoznaniu w dniu 20 października 2015 r. apelacji pełnomocnika wnioskodawcy, utrzymał w mocy pierwszoinstancyjny wyrok.Kasację od prawomocnego wyroku Sądu odwoławczego złożył pełnomocnik wnioskodawcy, podnosząc w niej trzy zarzuty rażącego i mającego istotny wpływ na treść wyroku naruszenia prawa procesowego – w tym uchybienie o charakterze bezwzględnym. W prokuratorskiej odpowiedzi na kasację zawnioskowano o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się bezzasadna w stopniu oczywistym.Odnosząc się do pierwszego zarzutu, w którym sformułowano tezę o wystąpieniu uchybienia z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. z uwagi na „nieuzasadnioną i niezgodną z przepisami prawa zmianę składu orzekającego na rozprawie odwoławczej”, trzeba dobitnie stwierdzić, że w aktualnym stanie prawnym naruszenie reguł określających wyznaczenie składu sądzącego zawartych w art. 350 § 1 k.p.k. w zw. z art. 351 § 1 k.p.k. nie stanowi bezwzględnej przyczyny odwoławczej (zob. wyrok SN z 17 maja 2012 r., V KK 322/11).

Obraza wskazanych przepisów może być postrzegana w perspektywie względnej przyczyny odwoławczej, niemniej – w realiach niniejszej sprawy – nie sposób przyjąć, że niewątpliwe niedociągnięcia przy wydawaniu zarządzenia z 28 sierpnia 2015 r. (k. 742) miały charakter rażący i mogły wywrzeć istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku. Zgoła inaczej wskazane uchybienia będą kwalifikowane od 1 stycznia 2017 r., gdy wejdą w życie po uzyskaniu nowego brzmienia – zgodnie z nowelą z 11 marca 2016 r. – art. 351 k.p.k. i art. 439 § 1 pkt 1a k.p.k.

Niezależnie od tego warto w tym miejscu przypomnieć, że w myśl art. 94 § 2 k.p.k. do treści zarządzeń należy odpowiednio stosować unormowania dotyczące postanowień, które wymagają, by decyzja procesowa zawierała zarówno oznaczenie organu ją wydającego (prezes sądu, przewodniczący wydziału, upoważniony sędzia), jak i osoby wydającej, a więc jej imienia i nazwiska, co jasno wynika z art. 94 ust. 1 pkt 1 k.p.k. (zob. postanowienia SN: z 18 lipca 2000 r., IV KZ 64/00, OSNKW 2000, z. 7 – 8, poz. 67; z 22 września 2006 r., V KZ 38/06, R-OSNKW 2006, poz. 1807).Chybiony był również zarzut drugi, jakoby Sąd ad quem, oddalając wniosek dowodowy o dopuszczenie dowodu z opinii biegłych innego zakładu medycyny sądowej, dopuścił się obrazy art. 170 § 2 k.p.k. w zw. z art. 201 k.p.k.

Trafnie wskazał autor odpowiedzi na kasację, że Sąd odwoławczy zasadnie oddalił przedmiotowy wniosek, uznając wcześniej sporządzoną opinię za jasną i pełną oraz podkreślając, że skarżący nie wykazał okoliczności, które podawałyby w wątpliwość opracowaną na potrzeby konkretnego procesu opinię.Trzeci zarzut kasacyjny, mówiący o obrazie art. 2 § 1 pkt 1, art. 4, art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 i art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k., został wyraźnie skierowany – na co nie zezwalał art. 519 k.p.k. – przeciwko wyrokowi Sądu pierwszej instancji.

Poza tym, analizują jego treść, wolno odnotować, że stanowił on w gruncie rzeczy próbę przeforsowania niedopuszczalnego w postępowaniu kasacyjnym zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych, o którym mowa w art. 438 pkt 3 k.p.k.Dlatego Sąd Najwyższy oddalił kasację w trybie określonym w art. 535 § 3 k.p.k. O kosztach sądowych za postępowanie kasacyjne orzeczono po myśli art. 637a k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k.