Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 679/25 Generato dall'IA

Supreme Court quashes criminal verdict due to failure to notify defendant of trial dates, violating defense rights.

Numero d'incarto III KK 679/25
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the lower court's criminal verdict and remanded the case for retrial. The defendant, K. G., was convicted of two offenses but had not been properly notified of two trial dates held in his absence. The General Prosecutor argued that notices were sent to an address belonging to the victim rather than the defendant's registered address, violating procedural guarantees. The court ruled that conducting trials without proper notification deprives the accused of the right to defense, necessitating a new trial with correct procedural safeguards.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 117 § 1, 2 k.p.k.; Art. 374 § 1 k.p.k.; Art. 6 k.p.k.: Failure to provide objective possibility of participation in proceedings by not notifying the accused of trial dates constitutes a serious violation of the right to defense requiring the quashing of the verdict.

Parole chiave

Generato dall'IA
right to defense proper notification criminal procedure trial in absence serious procedural violation quashing of verdict remand for retrial violazioni delle norme procedurali

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 117 § 1 and 2 of the Code of Criminal Procedure
Zgodnie z art. 117 § 1 i 2 k.p.k.
Art. 374 § 1 of the Code of Criminal Procedure
Doszło zatem do rażącego naruszenia art. 374 § 1 k.p.k.
Art. 6 of the Code of Criminal Procedure
i art. 6 k.p.k., które mogło mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego kasacją wyroku.
art. 217 § 1 k.k
, oskarżonego z art. 217 § 1 k.k.
art. 535 § 5 k.p.k
i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w dniu 25 lutego 2026 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego, na korzyść oskarżonego, od wyroku Sądu Rejonowego w Przemyślu z dnia 22 sierpnia 2019 r., sygn.
art. 216 § 1 k.k
orzekł wobec oskarżonego nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego w kwocie 500 zł;2.z art. 216 § 1 k.k.
art. 86 § 1 k.k
art. 374 § 1 k.p.k
Doszło zatem do rażącego naruszenia art. 374 § 1 k.p.k.
art. 6 k.p.k
i art. 6 k.p.k., które mogło mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego kasacją wyroku.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III KK 679/25 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 lutego 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Andrzej Stępka‎SSN Waldemar Płóciennik w sprawie K. G. , oskarżonego z art. 217 § 1 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w dniu 25 lutego 2026 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego, na korzyść oskarżonego, od wyroku Sądu Rejonowego w Przemyślu z dnia 22 sierpnia 2019 r., sygn. akt II K 548/19, uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Przemyślu do ponownego rozpoznania. Waldemar Płóciennik Kazimierz Klugiewicz Andrzej Stępka

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Przemyślu wyrokiem z dnia 22 sierpnia 2019 r., sygn. akt II K 548/19, uznał K. G. za winnego popełnienia dwóch występków:1.z art. 217 § 1 k.k. w zw. z art. 57a § 1 k.k., za który – na zasadzie art. 217 § 1 k.k. w zw. z art. 57a § 1 k.k. – wymierzył mu karę 6 miesięcy ograniczenia wolności, w postaci wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 godzin w stosunku miesięcznym; ponadto, na zasadzie art. 57a § 2 k.k. orzekł wobec oskarżonego nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego w kwocie 500 zł;2.z art. 216 § 1 k.k. w zw. z art. 57a § 1 k.k., za który – na zasadzie art. 216 § 1 k.k. w zw. z art. 57a § 1 k.k. – wymierzył mu karę 6 miesięcy ograniczenia wolności, w postaci wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 godzin w stosunku miesięcznym; ponadto, na zasadzie art. 57a § 2 k.k. orzekł wobec oskarżonego nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego w kwocie 300 zł.Następnie Sąd I instancji, na podstawie art. 85 § 1 i 2 k.k. i art. 86 § 1 k.k., w miejsce orzeczonych jednostkowych kar ograniczenia wolności wymierzył oskarżonemu karę łączną roku ograniczenia wolności w postaci wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze 40 godzin w stosunku miesięcznym.Powyższy wyrok nie został zaskarżony przez żadną ze stron i uprawomocnił się w dniu 30 sierpnia 2019 roku bez postępowania odwoławczego.Od tego orzeczenia, pismem z dnia 25 listopada 2025 r., kasację na korzyść skazanego wniósł Prokurator Generalny, podnosząc zarzut rażącego i mogącego mieć istotny wpływ na treść wyroku naruszenia przepisów prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 117 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 374 § 1 k.p.k. i art. 6 k.p.k., polegającego na wadliwym uznaniu, że awizowane i niepodjęte przez oskarżonego zawiadomienia o terminach rozpraw wyznaczonych w dniach: 1 lipca 2019 roku i 22 sierpnia 2019 roku, zostały mu prawidłowo doręczone i wystąpiły tym samym warunki do rozpoznania sprawy pod jego nieobecność, podczas gdy korespondencję tę wysłano na inny, niż wskazany przez oskarżonego adres dla doręczeń, co w konsekwencji skutkowało przeprowadzeniem w całości postępowania pod jego nieobecność z rażącym naruszeniem prawa oskarżonego do obrony, polegającym na uniemożliwieniu mu wzięcia udziału w rozprawie oraz poddania wydanego wyroku skazującego kontroli Sądu II instancji.Wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Przemyślu do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Kasacja jest oczywiście zasadna, co uprawniało do jej rozpoznania na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.

Trafnie wskazano w kasacji, że w postępowaniu przed Sądem meriti doszło do przeprowadzenia dwóch terminów rozprawy pod nieobecność oskarżonego (w dniach 1 lipca 2019 r. i 22 sierpnia 2019 r.), przy błędnym przyjęciu, że został on prawidłowo zawiadomiony o ich terminach. Zasadnie zauważył bowiem Prokurator Generalny, że w toku postępowania przygotowawczego podczas przesłuchania w dniu 17 kwietnia 2019 roku w charakterze podejrzanego K. G. jako miejsce zameldowania na pobyt stały, zamieszkania i jako adres do odbioru korespondencji wskazał: […] P., ul.

K. (k. 21). Tymczasem zawiadomienia o ww. terminach rozpraw, zostały skierowane na adres: […] P., ul. K.1. (k. 44, k. 48; k. 52, k.53), niebędący wskazanym przez K. G. adresem do odbioru, lecz adresem wskazanym przez pokrzywdzonego, tj. Z. J..Jak wskazuje się w orzecznictwie: „mimo, iż obecność na własnej rozprawie jest prawem, a nie obowiązkiem oskarżonego, to Kodeks postępowania karnego wymaga bezwzględnie, by miał on taką obiektywną możliwość. Sprowadza się to do obowiązku prawidłowego powiadomienia strony o rozprawie, by ta mogła podjąć świadomą decyzję o sposobie swojej obrony.

Zgodnie z art. 117 § 1 i 2 k.p.k. nie należy przeprowadzać czynności, gdy brak dowodu prawidłowego zawiadomienia strony” (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2024 roku, sygn. akt V KK 439/24; LEX nr 3778031). Brak prawidłowego zawiadomienia oskarżonego o terminach rozpraw przed Sądem a quo i przeprowadzenie postępowania pod nieobecność K. G. doprowadziło do pozbawienia oskarżonego możliwości udziału w rozprawie i realizowania prawa do obrony. Doszło zatem do rażącego naruszenia art. 374 § 1 k.p.k. i art. 6 k.p.k., które mogło mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego kasacją wyroku.

Konieczne stało się uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Przemyślu do ponownego rozpoznania z zachowaniem wszystkich gwarancji procesowych oskarżonego.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku. [J.J.][a.ł] Waldemar Płóciennik Kazimierz Klugiewicz Andrzej Stępka