Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 616/23 Generato dall'IA

Supreme Court quashes lower court verdict for failing to order mandatory financial penalty under Criminal Code Art. 43a § 2.

Numero d'incarto III KK 616/23
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland quashed the appellate court's decision regarding the mandatory financial penalty imposed on the defendant. The lower court convicted the driver of drunk driving but omitted the obligatory fine required by law, while also granting a driving ban. The Supreme Court ruled that this omission constituted a material violation of the Criminal Code, necessitating the case be remanded for a new decision on the financial penalty.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 43a § 2 k.k.; Art. 178a § 1 k.k.; If a perpetrator is convicted of the offense in Art. 178a § 1 k.k., the court is obligated to impose a financial payment to the Victim Assistance Fund; failure to do so constitutes a material violation of the law.

Parole chiave

Generato dall'IA
mandatory financial penalty drunk driving offense Criminal Code violation remand for retrial procedural error victim compensation fund appellate review traffico grave di stupefacenti

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 43a § 2 k.k.
art. 43a § 2 k.k. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu, w razie skazania sprawcy za przestępstwo określone m.in.
Art. 178a § 1 k.k.
jako sprawcy, któremu przypisano odpowiedzialność karną za występek z art. 178a § 1 k.k., środka karnego w postaci świadczenia pieniężnego, orzekanego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, w sytuacji gdy z treści art.
Art. 39 pkt 7 k.k.
sąd orzeka świadczenie pieniężne wymienione w art. 39 pkt 7 na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości co najmniej 5000 złotych do wysokości określonej w § 1.
Art. 425 § 2 k.p.k.
Art. 518 k.p.k.
z art. 518 k.p.k.), to jest w zakresie braku rozstrzygnięcia dotyczącego środka karnego w postaci świadczenia pieniężnego i przekazanie sprawy w tym zakresie temu sądowi do ponownego rozpoznania.
Art. 535 § 5 k.p.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w trybie art. 535 § 5 k.p.k.,‎w dniu 12 marca 2024 r.
art. 535 § 5 k.p.k
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w trybie art. 535 § 5 k.p.k.,‎w dniu 12 marca 2024 r.
art. 25 § 1 k.k
i na podstawie art. 25 § 1 k.k.
art. 177 § 2 k.k
nie ponosi odpowiedzialności za opisane wyżej zachowanie kwalifikowane z art. 177 § 2 k.k.;
art. 42 § 2 k.k
uchylił punkt 2 wyroku i w to miejsce, na podstawie art. 42 § 2 k.k..
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III KK 616/23 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 marca 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Jacek Błaszczyk‎SSN Małgorzata GierszonProtokolant Katarzyna Gajewska w sprawie D. J. ‎skazanego za czyn z art. 178 a § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w trybie art. 535 § 5 k.p.k.,‎w dniu 12 marca 2024 r. kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść skazanego od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Tarnowie z dnia 22 czerwca 2023 r., sygn. akt II Ka 69/23, zmieniającego w części wyrok Sądu Rejonowego w Tarnowie z dnia 10 listopada 2022 r., sygn. akt II K 1935/20, uchyla wyrok w zaskarżonej części, tj. w części dotyczącej braku rozstrzygnięcia o środku karnym w postaci świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w Tarnowie do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIE

Po rozpoznaniu apelacji obrońcy oskarżonego D.J., Sąd Okręgowy w Tarnowie, wyrokiem z dnia 22 czerwca 2023 r., sygn. akt II Ka 69/23, zmienił zaskarżone orzeczenie w ten sposób, że:

1. ustalił, że przypisane oskarżonemu D.J. w punkcie 1 wyroku zachowanie polegające na niezachowaniu szczególnej ostrożności i kontynuowaniu manewru włączania się do ruchu, pomimo zbliżania się do kierowanego przez niego samochodu marki […] osób pieszych, skutkiem czego najechał kołem naczepy na nieprawidłowo zachowującego się pieszego J. F., który zbliżył się i uczepił do realizującego manewr samochodu, w wyniku czego J. F. doznał opisanych w wyroku obrażeń ciała skutkujących jego zgonem - zrealizowane zostało w warunkach obrony koniecznej - a to celem odparcia bezpośredniego, bezprawnego zamachu J. F. na pasażera samochodu A. S. i na podstawie art. 25 § 1 k.k. orzekł, iż oskarżony D. J. nie ponosi odpowiedzialności za opisane wyżej zachowanie kwalifikowane z art. 177 § 2 k.k.;

2) utrzymał w mocy przypisanie oskarżonemu D. J. w punkcie 1 wyroku czynu polegającego na umyślnym naruszeniu zasad bezpieczeństwa w ruchu lądowym poprzez prowadzenie samochodu osobowego pod wpływem środka odurzającego, a to amfetaminy w stężeniu nie mniejszym niż 331,2 nanograma na ml krwi, który zakwalifikował jako czyn z art. 178a § 1 k.k. i za to, na mocy powołanego przepisu, wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wymiarze 200 stawek dziennych po 50 zł każda;

3) uchylił punkt 2 wyroku i w to miejsce, na podstawie art. 42 § 2 k.k.. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat;

4) uchylił punkt 3 wyroku;

5) uchylił rozstrzygnięcie o zasądzeniu opłaty zawarte w punkcie 4 wyroku, a zasądzoną kwotę częściowych wydatków obniżył do 754,84 zł. W pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymał w mocy, zwalniając oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.Kasację na niekorzyść skazanego wniósł Prokurator Generalny, który zaskarżając wyrok sądu odwoławczego w części dotyczącej nieorzeczenia o obligatoryjnym środku karnym w postaci świadczenia pieniężnego podniósł zarzutrażącego i mającego istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisu prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 43a § 2 k.k. polegającego na zaniechaniu orzeczenia wobec oskarżonego D.J. jako sprawcy, któremu przypisano odpowiedzialność karną za występek z art. 178a § 1 k.k., środka karnego w postaci świadczenia pieniężnego, orzekanego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, w sytuacji gdy z treści art. 43a § 2 k.k. wynika, że w razie skazania sprawcy za przestępstwo z art. 178a § 1 k.k. orzeczenie tego środka karnego w wysokości co najmniej 5.000 zł (do 60.000 zł) jest obligatoryjne.

Podnosząc ten zarzut skarżący wniósł o uchylenie ww. wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie sądowi odwoławczemu do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się zasadna i to w stopniu uzasadniającym jej uwzględnienie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Rację ma skarżący twierdząc, że sąd odwoławczy dokonując zmiany wyroku zaskarżonego apelacją obrońcy uchybił w sposób rażący przepisowi prawa materialnego, tj. art. 43a § 2 k.k. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu, w razie skazania sprawcy za przestępstwo określone m.in. w art. 178a § 1 k.k. sąd orzeka świadczenie pieniężne wymienione w art. 39 pkt 7 na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości co najmniej 5000 złotych do wysokości określonej w § 1.

Sąd Okręgowy w Tarnowie ustalając, że D. J. wyczerpał znamiona występku z art. 178a § 1 k.k., zobligowany był orzec obowiązek wskazany w art. 43a § 2 k.k. Brak rozstrzygnięcia o nałożeniu na oskarżonego przedmiotowego świadczenia pieniężnego spowodowało rażące i mające istotny wpływ na treść tego orzeczenia naruszenie prawa karnego materialnego, tj. art. 43a § 2 k.k. Uchybienie to miało przy tym istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku, skutkowało bowiem takim ukształtowaniem orzeczenia o środkach karnych, w postaci świadczenia pieniężnego, które nie uwzględniły obowiązujących w tym zakresie regulacji prawnych.Z uwagi na powyższe uchybienie, niezbędne było uchylenie wyroku Sądu Okręgowego w Tarnowie w zaskarżonej części (art. 425 § 2 zd. drugie k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k.), to jest w zakresie braku rozstrzygnięcia dotyczącego środka karnego w postaci świadczenia pieniężnego i przekazanie sprawy w tym zakresie temu sądowi do ponownego rozpoznania.

Sąd odwoławczy procedując ponownie winien orzec wskazany środek karny.Ze wskazanych wyżej powodów, należało orzec jak w sentencji.[PGW][ał]