Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 61/12 Generato dall'IA

Criminal appeal dismissed as obviously unfounded; defendant bears costs for filing a groundless appeal regarding victim's representative authority.

Numero d'incarto III KK 61/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the criminal appeal as obviously unfounded, ordering the defendant to bear the procedural costs. The defense argued that a witness lacked authority to file a prosecution request on behalf of the victim's company, citing a procedural error. The court ruled that the witness's authority was sufficient based on the company's interest in prosecution and the lack of evidence proving the authorization was invalid.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.; Art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k.: An appeal is obviously unfounded if the lower court correctly determined that a representative had sufficient authority to file a prosecution request on behalf of a legal entity victim, absent evidence of invalidity.

Parole chiave

Generato dall'IA
obviously unfounded appeal procedural error criminal victim representative authority legal entity prosecution procedural costs defendant

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.
51 § 1 k.p.k.), a zatem w postępowaniu tym nie doszło do naruszenia także przez Sąd odwoławczy art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw.
Art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k.
z art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k., polegające na bezzasadnym uznaniu, że wniosek o ściganie czynu z art.
Art. 535 § 3 k.p.k.
akt III KK 61/12 POSTANOWIENIE Dnia 24 sierpnia 2012 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Lech Paprzycki na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 24 sierpnia 2012 r., sprawy G.
Art. 626 § 1 k.p.k.
został obciążony kosztami sądowym postępowania kasacyjnego na podstawie art. 626 § 1 k.p.k., art.
Art. 627 k.p.k.
626 § 1 k.p.k., art. 627 k.p.k. i art.
Art. 634 k.p.k.
Art. 518 k.p.k.
z art. 518 k.p.k.W tej sprawie, D.
Art. 51 § 1 k.p.k.
wystarczającego upoważnienia (uprawnienia w rozumieniu art. 51 § 1 k.p.k.), gdy z akt sprawy, i to nie tylko z zeznań tego świadka, wynika, że firma ta zainteresowana była prowadzeniem postępowania karnego w tej sprawie, ukaraniem sprawcy oraz uzyskaniem naprawienia wyrządzonej tym przestępstwem szkody.
art. 535 § 3 k.p.k
akt III KK 61/12 POSTANOWIENIE Dnia 24 sierpnia 2012 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Lech Paprzycki na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
art. 288 § 1 k.k
skazanego z art. 288 § 1 k.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 61/12 POSTANOWIENIE Dnia 24 sierpnia 2012 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Lech Paprzycki na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 24 sierpnia 2012 r., sprawy G. W. skazanego z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 24 października 2011 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego z dnia 14 lipca 2011 r., p o s t a n o w i ł :1. oddala kasację jako oczywiście bezzasadną;

2. obciąża skazanego G. W. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy, wyrokiem z dnia 24 października 2011 r., w sprawie […], utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego z dnia 14 lipca 2011 r., wydany w sprawie […], którym G. W. skazany został za przestępstwo zakwalifikowane z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres trzech lat.Od powyższego wyroku Sądu Okręgowego, kasację na korzyść skazanego wniósł jego obrońcy i, zarzucając „stanowiące bezwzględną przyczynę odwoławczą uchybienie określone w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k., polegające na bezzasadnym uznaniu, że wniosek o ściganie czynu z art. 288 § 1 k.k., pochodzący od pracownika PGE Dystrybucja W.

– T. Sp. Z o.o. – D. B. – pochodzi od osoby uprawnionej, co w konsekwencji doprowadziło do skazania oskarżonego za czyn ścigany na wniosek pokrzywdzonego, pomimo braku takiego wniosku pochodzącego od osoby uprawnionej”, wniósł o uchylenie wyroków Sądów obu instancji i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.Prokurator Prokuratury Okręgowej wniósł o oddalenie kasacji obrońcy jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja obrońcy jest oczywiście bezzasadna, w rozumieniu art. 535 § 3 k.p.k., i jako taka została oddalona, natomiast skazany G.

W. został obciążony kosztami sądowym postępowania kasacyjnego na podstawie art. 626 § 1 k.p.k., art. 627 k.p.k. i art. 634 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k.W tej sprawie, D. B., pracownik pokrzywdzonej firmy, dwukrotnie przesłuchiwany (k- 66 t. I oraz k-339 t. II akt sprawy), składając zeznania, w toku pierwszego przesłuchania złożył także wniosek o ściganie przestępstwa zarzucanego najpierw podejrzanemu a potem oskarżonemu, które zostało zakwalifikowane przede wszystkim z art. 288 § 1 k.k. Powoływał się przy tym na uprawnienie wynikające z decyzji władz (dyrektora) pokrzywdzonej tym przestępstwem firmy.

To uprawnienie nie było kwestionowane przez strony i w takiej sytuacji procesowej został wydany wyrok skazujący przez Sąd pierwszej instancji. Zostało ono zakwestionowane dopiero w apelacji, jednakże bez wykazania, że w tym zakresie oświadczenie D. B. dotyczące upoważnienia do złożenia w imieniu firmy wniosku o ściganie przestępstwa popełnionego na szkodę tej firmy było fałszywe, z jednoczesnym stwierdzeniem, że takie upoważnienie powinno nastąpić w innej formie. Sąd odwoławczy był władny uznać istnienie po stronie D. B. wystarczającego upoważnienia (uprawnienia w rozumieniu art. 51 § 1 k.p.k.), gdy z akt sprawy, i to nie tylko z zeznań tego świadka, wynika, że firma ta zainteresowana była prowadzeniem postępowania karnego w tej sprawie, ukaraniem sprawcy oraz uzyskaniem naprawienia wyrządzonej tym przestępstwem szkody.

Wobec powyższego uznać należało, że w tej sprawie wniosek o ściganie złożyła osoba uprawniona do działania w imieniu pokrzywdzonego niebędącego osobą fizyczną (art. 51 § 1 k.p.k.), a zatem w postępowaniu tym nie doszło do naruszenia także przez Sąd odwoławczy art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k., co czyni kasację obrońcy skazanego G. W. oczywiście bezzasadną.Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.