Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 609/24 Generato dall'IA

Supreme Court quashes mandatory order for child support evasion due to prior judgment overlap and procedural violation.

Numero d'incarto III KK 609/24
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the lower court's mandatory order against the defendant for evading child support obligations. The defendant argued that the new order was procedurally flawed because it covered a period partially overlapping with a previous judgment against him. The court ruled that the lower court erred by failing to conduct a trial to verify if the new conviction was necessary given the scope of the prior judgment, thus violating procedural rules.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 500 § 1, 3 k.p.k.; The court must conduct a trial to determine the necessity of a new conviction when the alleged facts overlap with a prior judgment against the same defendant.

Parole chiave

Generato dall'IA
child support evasion mandatory order quashed procedural violation prior judgment overlap scope of res judicata recidiva nell'infrazione pentito prescrizione della pena

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 500 § 1, 3 k.p.k.
art. 209 § 1 k.k
III KK 609/24 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 marca 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący)‎SSN Kazimierz Klugiewicz (sprawozdawca)‎SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie G.B., oskarżonego z art. 209 § 1 k.k.
art. 64 § 1 k.k
z art. 64 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w trybie art.
art. 535 § 5 k.p.k
akt VII K 229/20, i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Kasacja jest oczywiście zasadna, co uprawniało do jej uwzględnienia na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.Zgodnie z art.
art. 34 § 3 k.k
– wymierzył mu karę roku i 4 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 35 godzin w stosunku miesięcznym; na podstawie art. 34 § 3 k.k.
art. 12 § 1 pkt 3 k.k
z art. 12 § 1 pkt 3 k.k., zobowiązał oskarżonego do wykonywania ciążącego na nim obowiązku łożenia na utrzymanie A.
art. 500 § 3 k.p.k
535 § 5 k.p.k.Zgodnie z art. 500 § 3 k.p.k., sąd może wydać wyrok nakazowy, jeżeli na podstawie zebranych dowodów okoliczności czynu i wina oskarżonego nie budzą wątpliwości.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III KK 609/24 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 marca 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący)‎SSN Kazimierz Klugiewicz (sprawozdawca)‎SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie G.B., oskarżonego z art. 209 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w dniu 26 marca 2025 r., kasacji, wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich na korzyść oskarżonego od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego Szczecin – Prawobrzeże i Zachód ‎w Szczecinie VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Policach z dnia 1 lipca 2021 r., sygn. akt VII K 229/20, uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Policach do ponownego rozpoznania.

Kazimierz Klugiewicz Waldemar Płóciennik Eugeniusz Wildowicz UZASADNIENIEWyrokiem nakazowym z dnia 1 lipca 2021 r. w sprawie o sygn. akt VII K 229/20, Sąd Rejonowy Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie, VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Policach, uznał oskarżonego G. B. za winnego tego, że w okresie od dnia 8 marca 2019 r. do dnia 31 października 2019 r. w m. R. woj. [...], będąc uprzednio skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie VII Wydział Karny, sygn. akt VII K 122/14, z dnia 25 lipca 2014 roku za czyn z art. 209 § 1 k.k. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w całości w okresie od dnia 27.11.2017 r. do dnia 24.09.2018 r., w ciągu pięciu lat po odbyciu kary, uchylał się od wykonywania, ciążącego na mocy ugody zawartej przed Sądem Rejonowym […] w S. z dnia 06 grudnia 2010 r., sygn. akt VIII RC […]/10, obowiązku łożenia renty alimentacyjnej w kwocie po 300 zł miesięcznie na rzecz A.

B. , przez co łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych,tj. przestępstwa z art. 209 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., za które – na podstawie art. 209 § 1 k.k. – wymierzył mu karę roku i 4 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 35 godzin w stosunku miesięcznym; na podstawie art. 34 § 3 k.k. w zw. z art. 12 § 1 pkt 3 k.k., zobowiązał oskarżonego do wykonywania ciążącego na nim obowiązku łożenia na utrzymanie A.

B. Wyrok ten nie został zaskarżony i uprawomocnił się w dniu 6 października 2021 r. (k. 89).Pismem z dnia 29 listopada 2024 r. kasację do powyższego orzeczenia, na korzyść oskarżonego, wniósł Rzecznik Praw Obywatelskich, który podniósł zarzut rażącego i mającego istotny wpływ na jego treść naruszenia przepisów prawa procesowego, to jest art. 500 § 1 i 3 k.p.k., polegającego na przyjęciu, że okoliczności przypisanego oskarżonemu czynu oraz jego wina nie budzą wątpliwości i w konsekwencji wydaniu wyroku nakazowego, podczas gdy w świetle dowodów wskazanych w akcie oskarżenia, to jest odpisu prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie, VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Policach, z dnia 10 października 2019 r. w sprawie o sygn. akt VII K 199/19 (k. 24-25), okoliczności związane z datą popełnienia czynu przez oskarżonego budziły poważne wątpliwości, co w efekcie doprowadziło do nieprawidłowego przyjęcia przez Sąd orzekający okresu czynu przestępczego przypisanego oskarżonemu, co winno skutkować skierowaniem sprawy do rozpoznania na rozprawie i wyjaśnieniem wszystkich istotnych dla merytorycznego rozstrzygnięcia okoliczności.Wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku nakazowego Sądu Rejonowego Szczecin - Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie, VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Policach, z dnia 1 lipca 2021 r., sygn. akt VII K 229/20, i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Kasacja jest oczywiście zasadna, co uprawniało do jej uwzględnienia na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.Zgodnie z art. 500 § 3 k.p.k., sąd może wydać wyrok nakazowy, jeżeli na podstawie zebranych dowodów okoliczności czynu i wina oskarżonego nie budzą wątpliwości.

„Oznacza to, że dla wydania takiego orzeczenia wymagane jest osiągnięcie przez Sąd, w oparciu o zebrane w dochodzeniu dowody, dostatecznego stopnia pewności w zakresie braku wątpliwości co do okoliczności popełnienia czynu przestępnego i winy oskarżonego. Wymóg ten jest spełniony zwłaszcza wówczas, gdy sprawca przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, a przyznanie się nie nasuwa zastrzeżeń lub gdy istnieją oczywiste dowody dopuszczenia się czynu” (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 kwietnia 2015 r., II KK 82/15).W tym kontekście trafnie Rzecznik Praw Obywatelskich wskazał, że w niniejszej sprawie, w świetle dowodów wskazanych w akcie oskarżenia, wątpliwości budzą okoliczności związane z datą popełnienia czynu przez oskarżonego w kontekście jego uprzedniej karalności.

Z zebranego w sprawie materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy na karcie 25 wynika, że prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie, VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Policach, z dnia 10 października 2019 r., sygn. akt VII K 199/19, G. B. uznano za winnego tego, że w okresie od czerwca 2014 roku do 6 września 2015 roku oraz w okresie od 6 stycznia 2016 roku do 26 listopada 2017 roku oraz od dnia 27 stycznia 2018 roku do dnia 26 września 2019 roku w m. R. uchylał się od ciążącego na nim, na mocy ugody zawartej przed Sądem Rejonowym […] w S. z dnia 06.12.2010 r. sygn. akt VIII RC […]/10, obowiązku łożenia renty alimentacyjnej w kwocie po 300 zł miesięcznie na rzecz córki A.

B. , a w okresie od 1 sierpnia 2016 roku do dnia 26 listopada 2017 roku oraz w okresie od dnia 27 stycznia 2018 roku do dnia 10 czerwca 2019 r. w miejscowości P. uchylał się od wykonywania ciążącego na nim, na mocy ugody zawartej przed Sądem Rejonowym […] w S. z dnia 1 marca 2016 roku sygn. akt VIII RC […]/15, obowiązku łożenia renty alimentacyjnej na rzecz syna B. B. w kwocie po 500 zł miesięcznie, przez co naraził w/w pokrzywdzonych na niemożność zaspokojenia ich podstawowych potrzeb życiowych, a łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości na rzecz każdego z dzieci stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych, tj. popełnienia czynu z art. 209 § 1a k.k. i za to, na podstawie art. 209 § 1a k.k. wymierzył mu karę 12 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym (punkt I części dyspozytywnej wyroku - k. 25).Zasadnie wskazano w kasacji, że wydane przez Sąd Rejonowy Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie, VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Policach, obydwa wyroki - z dnia 10.10.2019 r. w sprawie o sygn. akt VII K 199/19 oraz z dnia 1 lipca 2021 r. w sprawie o sygn. akt VII K 229/20, dotyczą uchylania się przez oskarżonego od wykonania obowiązku alimentacyjnego na rzecz jego córki – A.

B. . Pierwszy z nich obejmuje okres od czerwca 2014 roku do 6 września 2015 roku, okres od 6 stycznia 2016 roku do 26 listopada 2017 roku oraz okres od dnia 27 stycznia 2018 roku do dnia 26 września 2019 roku (k. 25), zaś drugi obejmuje okres od dnia 8 marca 2019 r. do dnia 31 października 2019 r.Porównanie treści tych orzeczeń wskazuje, że okres niealimentacji przypisany oskarżonemu w drugim z wyroków (sygn. akt VII K 229/20) , tj. od dnia 8 marca 2019 r. do dnia 31 października 2019 r. zawiera się częściowo w okresie niealimentacji z wyroku wcześniejszego (sygn. akt VII K 199/19) określonego jako okres „od dnia 27 stycznia 2018 roku do dnia 26 września 2019 r.", a nadto obejmuje dalsze dni po 26 września 2019 r. do 31 października 2019 r., w ciągu których skazany uchylał się nadal od świadczeń alimentacyjnych.

W świetle tych okoliczności brak było podstaw do wydania zaskarżonego wyroku nakazowego. Sąd meriti powinien był skierować sprawę na rozprawę w celu przeprowadzenia postępowania dowodowego i zbadania, czy i w jakim zakresie – wobec zakresu powagi rzeczy osądzonej wynikającej z poprzednio wydanego przez ten Sąd orzeczenia wobec oskarżonego – możliwe było wydanie wyroku skazującego w niniejszej sprawie za przestępstwo niealimentacji.W sprawie doszło zatem do rażącego naruszenia art. 500 § 1 i 3 k.p.k., mającego w świetle poczynionych uwag istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku nakazowego.

Konieczne stało się zatem jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi meriti, który ponownie rozpoznając sprawę zbada na rozprawie podstawy do pociągnięcia oskarżonego do odpowiedzialności karnej, mając na względzie treść wydanego wcześniej wobec tego samego oskarżonego wyroku z dnia 10 października 2019 r., sygn. akt VII K 199/19, pamiętając, że granice skargi determinuje nie opis czynu zaproponowany przez oskarżyciela, ale zdarzenie historyczne, do których owa propozycja ujęcia treści przestępstwa się odnosi.Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku. [J.J.][a.ł] Kazimierz Klugiewicz Waldemar Płóciennik Eugeniusz Wildowicz