Supreme Court quashes fine for public drinking, remanding case due to improper liberty restriction penalty.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland quashed the portion of the lower court's judgment imposing a liberty restriction penalty for public drinking. The defendant, K. M., was originally convicted of consuming alcohol in a public place and sentenced to 20 hours of unpaid work. The General Prosecutor successfully argued that the law only permits a fine for this offense, not a liberty restriction. Consequently, the court found a material law violation and remanded the sentencing issue for reconsideration.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 431 ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi; Art. 18 k.w.: The court established that imposing a liberty restriction penalty for a violation of Art. 431 ust. 1 constitutes a material law violation when the statute explicitly prescribes only a fine as the sanction.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
III KK 607/24 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 lutego 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Błaszczyk w sprawie K. M. ukaranego z art. 431 ust. 1 ustawy z dnia 26.10.1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 5 lutego 2025 r. kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego, na korzyść obwinionego od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Szczecinku z dnia 19 kwietnia 2024 r., sygn. akt II W 158/24, uchyla wyrok w zaskarżonej części dotyczącej orzeczenia o karze i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Szczecinku do ponownego rozpoznania. [J.J.]
UZASADNIENIE
W dniu 12 kwietnia 2024 r. do Sądu Rejonowego w Szczecinku wpłynął wniosek Straży Miejskiej w S. o ukaranie K. M. obwinionego o to, że w dniu 12 marca 2024 r. około godziny 22:50 w S. przy ulicy W. spożywał alkohol w postaci piwa z butelki w miejscu publicznym, to jest o wykroczenie z art. 431 ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Sąd Rejonowy w Szczecinku wyrokiem nakazowym z dnia 19 kwietnia 2023 r., sygn. akt II W 158/24:1.uznał obwinionego K. M. za winnego popełnienia zarzucanego mu wnioskiem o ukaranie czynu, tj. wykroczenia z art. 431 ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi i za to na podstawie art. 431 ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi w zw. z art. 20 § 1 k.w. i art. 21 § 1 k.w. wymierzył mu karę miesiąca ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin.2.zwolnił obwinionego od ponoszenia zryczałtowanych wydatków postępowania oraz od opłaty.
Wyrok ten nie został zaskarżony przez żadną ze stron postępowania i uprawomocnił się w dniu 16 maja 2024 r. Kasację od tego orzeczenia wniósł Prokurator Generalny zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego, a mianowicie art. 431 ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz.U.2023.2151 t.j.), polegające na wymierzeniu obwinionemu K. M. na podstawie tego przepisu kary miesiąca ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie - mimo, iż w sankcji tego przepisu przewidziano jedynie możliwość wymierzenia kary grzywny.Podnosząc powyższy zarzut, Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w Szczecinku do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasacja jest oczywiście zasadna, co pozwoliło rozpoznać ją w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
W niniejszej sprawie doszło bowiem do naruszenia przepisów prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 431 ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, trafnie wskazanego w kasacji.Słusznie skarżący podniósł, że zgodnie z treścią art. 431 ust. 1 tej ustawy, podlega karze grzywny sprawca, który „spożywa napoje alkoholowe wbrew zakazom określonym w art. 14 ust. 1 i 2a-6 albo nabywa lub spożywa napoje alkoholowe w miejscach nielegalnej sprzedaży, albo spożywa napoje alkoholowe przyniesione przez siebie lub inną osobę w miejscach wyznaczonych do ich sprzedaży lub podawania”.
Z treści art. 14 ust. 2a tejże ustawy wynika, że zabrania się spożywania napojów alkoholowych w miejscu publicznym, z wyjątkiem miejsc przeznaczonych do ich spożycia na miejscu, w punktach sprzedaży tych napojów.Sąd Rejonowy w Szczecinku wymierzając K. M. w zaskarżonym wyroku karę ograniczenia wolności dopuścił się rażącego naruszenia prawa materialnego, to jest, art. 431 ust. 1 w/w ustawy, gdyż kara taka nie została przewidziana za popełnienie przypisanego obwinionemu wykroczenia. W rezultacie tego uchybienia sprawcy wymierzono karę surowszą niż przewidział to ustawodawca w sankcji powołanego przepisu prawa.
Kara grzywny jest rodzajowo łagodniejsza i mniej dolegliwa dla ukaranego niż kara ograniczenia wolności, co wynika w szczególności z systematyki kar zasadniczych przewidzianych za popełnienie wykroczenia, zawartej w art. 18 k.w.W tej sytuacji Sąd Najwyższy uwzględniając kasację Prokuratora Generalnego wniesioną na korzyść ukaranego, na podstawie art. 537 § 2 k.p.k. w zw. z art. 112 k.p.s.w. uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze i przekazał sprawę w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w Szczecinku do ponownego rozpoznania. [J.J.][ł.n]