Supreme Court dismisses appeal as obviously groundless due to procedural errors and lack of material law violation.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously groundless, ruling that the Second Instance Court did not independently apply material law but merely upheld the first-instance verdict. The defense argued for procedural violations regarding the evaluation of evidence and the failure to cross-examine co-accused witnesses, but the Court found these arguments procedurally misplaced or substantively unfounded. Consequently, the appeal was rejected, and the defense lawyer was awarded fees while the defendant was exempted from court costs.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 535 § 3 k.p.k.; Art. 18 § 1 k.k.; Art. 278 § 1 k.k.; Art. 433 § 1, § 2 k.p.k.; Art. 4 k.p.k.; Art. 7 k.p.k.; Art. 410 k.p.k.; Art. 523 § 1 k.p.k.; A cassation appeal is obviously groundless if the second instance court did not independently apply material law, if procedural complaints are raised too late, or if the appeal focuses on evidentiary preferences rather than specific procedural violations.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
III KK 578/25 POSTANOWIENIE Dnia 26 listopada 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k. po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2025r. w sprawie P.S. skazanego za przestępstwo z art. 18§1 k.k. w zw. z art. 278§1 k.k. w zb. z art. 12§2 k.k. w zw. z art. 64§1 k.k. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Nowym Sączu z dnia 8 maja 2025r., sygn. akt II Ka 647/24, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Zakopanem z dnia 9 października 2024r., sygn. akt II K 374/24 postanowił:
1. oddalić kasację uznając ją za oczywiście bezzasadną, 2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz r. pr. S.G. – Kancelaria Adwokacka w K. – kwotę 885,60 zł (osiemset osiemdziesiąt pięć złotych i 60/100), w tym 23% VAT, tytułem wynagrodzenia dla obrońcy wyznaczonego z urzędu, za sporządzenie i wniesienie kasacji 3. zwolnić skazanego od ponoszenia kosztów sądowych postępowania kasacyjnego, obciążając nimi Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
Kasacja wniesiona w imieniu skazanego jest bezzasadna w stopniu oczywistym.W pierwszym jej zarzucie wskazano na naruszenie przez Sąd Odwoławczy prawa materialnego, tj. art. 18§1 k.k. oraz art. 278§1 k.k. w zb. z art. 12§1 i §2 k.k. i art. 19§2 k.k.Zauważenia jednakże wymaga, że orzeczenie Sądu Odwoławczego ograniczyło się do utrzymania zaskarżonego wyroku w mocy – Sąd Okręgowy nie stosował zatem samodzielnie prawa materialnego, a co za tym idzie, nie mógł go naruszyć. Charakter zarzutu wskazuje na to, że winien być on skierowany do Sądu I instancji, nie zaś do Sądu Odwoławczego.Co więcej, przypomnienia wymaga, że zawsze bazą dla zarzutu naruszenia prawa materialnego są niekwestionowane ustalenia faktyczne, które w niniejszej sprawie są konsekwentnie podważane.Drugi zarzut sformułowany w omawianym nadzwyczajnym środku odwoławczym ma już niewątpliwie charakter zarzutu kasacyjnego – zarzucono w nim Sądowi Odwoławczemu rażącą obrazę art. 433§1 i §2 k.p.k. polegającą na nierozpoznaniu zarzutów apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego, w szczególności nierozważenie w pełni podniesionych w apelacji zarzutów obrazy art. 4 k.p.k., art. 7 k.p.k. oraz art. 410 k.p.k.Zarzuty te zostały postawione w apelacji łącznie z zarzutem błędu w ustaleniach faktycznych (pkt I), a Sąd Odwoławczy odniósł się do niego na str. 5-6 motywów pisemnych.
Zważywszy na bardzo oszczędne uzasadnienie zarzutów apelacyjnych należy uznać, że wywody Sądu II instancji są wyczerpujące i dają jednoznaczną odpowiedź na pytanie, dlaczego nie zostały uwzględnione. Sąd nie ograniczył się do prostego zaakceptowania zapatrywań Sądu Rejonowego w kwestii oceny materiału dowodowego, a także jego kompletności, ale też poczynił samodzielne rozważania odnośnie do depozycji współoskarżonej E.K., podzielając w tej przestrzeni ocenę Sądu I instancji. W niezwykle lapidarnym uzasadnieniu kasacji nie wykazano konkretnych uchybień proceduralnych Sądu Odwoławczego, lecz skupiono się na krytyce postępowania dowodowego przeprowadzonego w przedmiotowej sprawie, w tym wskazano, że zaskarżony wyrok oparty na zeznaniach jednej osoby jest wbrew regule dowodowej oraz że nie przeprowadzono konfrontacji współoskarżonych, a ponowne ich przesłuchanie pozwoliłoby odtworzyć kontekst sytuacyjny, ewentualny motyw złożenia zeznań obciążających P.S.Do pierwszej ze wskazanych okoliczności odniósł się już Sąd Odwoławczy, powołując zresztą stosowne orzecznictwo, w tym wyrok Sądu Najwyższego, a jego pogląd należy podzielić.
Możliwe jest oparcie rozstrzygnięcia na jednym tylko dowodzie, co potwierdził Sąd Najwyższy w wyroku dnia 13 października 2020r. (sygn. akt II KK 288/19), stwierdzając, że „dopuszczalne i możliwe jest skazanie na podstawie jednego dowodu wskazującego na osobę sprawcy, a pomówienie współoskarżonego, nawet następnie odwołane, może być dowodem winy, jeżeli jest dowodem wiarygodnym”. Odnośnie natomiast postulatu ponownego przesłuchania współoskarżonych ewentualnie ich konfrontacji, należy uznać, że jest on zdecydowanie spóźniony – wniosek taki obrona winna składać na etapie postępowania pierwszoinstancyjnego, względnie w postępowaniu odwoławczym, nie zaś pierwszy raz sygnalizować tę problematykę na etapie kasacyjnym.Ostatni z zarzutów kasacji (pkt 3), dotyczący niewspółmierności wymierzonej skazanemu kary, jest w świetle dyspozycji art. 523§1 k.p.k., w postępowaniu kasacyjnym, niedopuszczalny.Mając wszystko powyższe na względzie należało dojść do wniosku, że autor kasacji nie wykazał, by Sąd Odwoławczy dopuścił się uchybienia o charakterze rażącego naruszenia prawa, które mogło mieć istotny wpływ na treść orzeczenia i które winno skutkować orzeczeniem o charakterze kasatoryjnym.Konsekwencją powyższych wniosków było uznanie kasacji za bezzasadną w stopniu oczywistym.
Skazanego, uwzględniając jego sytuację materialną, zwolniono od ponoszenia kosztów sądowych postępowania kasacyjnego. Obrońcy wyznaczonemu z urzędu przyznano natomiast wynagrodzenie według norm przypisanych.[WB][a.ł]