Criminal appeal dismissed as inadmissible because defendants were fined only, not imprisoned, violating appeal rules.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the criminal appeal without examination because the lower court had only imposed fines on the defendants. The defense argued procedural errors and factual mistakes regarding their business activities, but the appeal was inadmissible under the Criminal Procedure Code. The court ruled that appeals for benefit of the accused are only permitted if the defendant was sentenced to imprisonment without a suspended sentence.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 523 § 2 k.p.k.; Art. 530 § 2 k.p.k.; Art. 429 § 1 in fine k.p.k.; Art. 523 § 2 k.p.k. establishes that a criminal appeal for the benefit of the accused is inadmissible if the defendant was sentenced only to a fine or a suspended sentence.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KK 569/18 POSTANOWIENIE Dnia 12 października 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk w sprawie J. Z. K. i I. K.skazanych za czyny z art. 54 § 1 k.k.s. i innych, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 12 października 2018 r., z urzędu, kwestii dopuszczalności kasacji obrońcy skazanych od wyroku Sądu Okręgowego w S.z dnia 29 marca 2018 r., sygn. akt II Ka […], zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w E. z dnia 8 listopada 2017 r., sygn. akt II K […], na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł 1. pozostawić kasację bez rozpoznania;
2. obciążyć skazanych J. Z. K. i I. K. kosztami postępowania kasacyjnego w częściach równych.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 8 listopada 2017 r., sygn. akt II K (…), Sąd Rejonowy w E. uznał J.K. i I.K. za winnych popełnienia przestępstw skarbowych z art. 54 § 1 k.k.s. (sześciokrotnie) oraz przestępstwa skarbowego z art. 60 § 1 k.k.s i za to wymierzył im łączne kary grzywny w wysokości po 150 stawek dziennych przy ustaleniu jednej stawki dziennej na kwotę 70 zł. Sąd Okręgowy w S. wyrokiem z dnia 29 marca 2018 r., sygn. akt II Ka (…), po rozpoznaniu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonych, zmienił zaskarżony wyrok sądu a quo poprzez złagodzenie wymierzonych J.
K. i I. K. kar grzywny do 100 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 70 zł, w pozostałym zakresie orzeczenie to utrzymując w mocy.Wyrok sądu odwoławczego zaskarżył w całości obrońca skazanych zarzucając w kasacji „mogące mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, rażące naruszenie przepisów postępowania, to jest art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. poprzez nienależyte rozważenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, pominięcie jego istotnych części, a w konsekwencji wadliwą jego ocenę co spowodowało, że doszło do błędu w ustaleniach faktycznych wyrażających się w uznaniu, że oskarżeni działali w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej”.
Przy tak sformułowanym zarzucie wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w S. do ponownego rozpoznania. Kasacja powyższa przyjęta została zarządzeniem Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w S. z dnia 2 sierpnia 2018 r. (II WKK (…)) i przedstawiona do rozpoznania Sądowi Najwyższemu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniesiona w niniejszej sprawie kasacja obrońcy skazanych jest niedopuszczalna z mocy ustawy, a ponieważ została przez Sąd odwoławczy błędnie przyjęta, konieczne było pozostawienie jej bez rozpoznania, stosownie do dyspozycji art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i art. 429 § 1 in fine k.p.k. w zw. z art. 523 § 2 k.p.k.Zgodnie z treścią art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie (podkreślenie SN) w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.
Ograniczenie to nie dotyczy kasacji wniesionej przez stronę z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.) oraz kasacji jednego z podmiotów wymienionych w art. 521 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 2 k.p.k.)Zapadłymi w tej sprawie wyrokami, po korekcie co do wymiaru kary dokonanej przez sąd ad quem, J.K. i I.K. skazani zostali wyłącznie na kary grzywny. W kasacji wniesionej przez obrońcę – co jednoznacznie wynika tak z zarzutu wyartykułowanego w petitum, jak i jej części motywacyjnej – nie wskazano na żadne z uchybień określonych w art. 439 k.p.k.
Tak zredagowana kasacja strony w świetle jednoznacznej treści art. 523 § 2 k.p.k. jest niedopuszczalna. Powyższe powinno skutkować wydaniem przez prezesa sądu (przewodniczącego wydziału, upoważnionego sędziego – art. 93 § 2 k.p.k.) – na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. – zarządzenia o odmowie jej przyjęcia. Skoro tego nie uczyniono, Sąd Najwyższy zobligowany był postąpić po myśli art. 531 § 1 k.p.k. W związku z tym postanowiono jak w części dyspozytywnej, obciążając jednocześnie skazanych – art. 637a k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k.
– kosztami postępowania kasacyjnego w częściach równych.Od niniejszego postanowienia środek odwoławczy nie przysługuje (art. 430 § 2 k.p.k.)