Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 561/17 Generato dall'IA

Supreme Court quashes summary judgment for lack of investigation, ordering retrial in ordinary procedure.

Numero d'incarto III KK 561/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the Regional Court's summary judgment and remanded the case for retrial in ordinary procedure. The defendant was convicted of two acts of violence causing minor injuries, but the prosecution had previously closed the investigation and excluded evidence related to these specific charges. The court ruled that because the preparatory proceedings were conducted as an official investigation rather than a private prosecution, the summary procedure under Article 500 § 1 of the Code of Criminal Procedure was inapplicable. Consequently, the lower court violated statutory requirements by denying the victim's right to participate as an accessory prosecutor.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 500 § 1 k.p.k.; Art. 60 § 1 k.p.k.; Summary procedure applies only to cases where investigation was conducted; if proceedings were an official investigation, the case must be tried in ordinary procedure.

Parole chiave

Generato dall'IA
summary procedure official investigation private prosecution accessory prosecutor procedural error remand for retrial violence charges perseguimento penale per diffamazione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 500 § 1 k.p.k.
171 - 172), które odbyło się bez udziału stron.W tym stanie rzeczy należy przypomnieć, że zgodnie z art. 500 § 1 k.p.k. określającym zakres postępowania nakazowego, możliwość wydania wyroku nakazowego istnieje jedynie w sprawach, w których prowadzono dochodzenie.
Art. 60 § 1 k.p.k.
W śledztwie tym, w dniu 14 grudnia 2016 roku prokurator, działając na podstawie art. 60 § 1 k.p.k., objął ściganiem z urzędu czyny o charakterze prywatnoskargowym z art.
Art. 197 § 1 k.k.
[…] w sprawie o czyn z art. 197 § 1 k.k., który miał zostać popełniony na szkodę N.
Art. 157 § 2 k.k.
U.‎skazanego z art. 157 § 2 k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 16 stycznia 2019 r.,‎kasacji wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego na niekorzyść skazanego‎od wyroku Sądu Rejonowego w Ś.‎z dnia 23 stycznia 2016 r., sygn.
Art. 442 § 3 k.p.k.
do ponownego rozpoznania.Ponownie rozpoznając sprawę Sąd I instancji będzie miał na uwadze wyżej wyrażone zapatrywanie prawne Sądu Najwyższego (art. 442 § 3 k.p.k. w zw.
Art. 518 k.p.k.
z art. 518 k.p.k.).Mając na uwadze powyższe argumenty, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej wyroku.
art. 157 § 2 k.k
U.‎skazanego z art. 157 § 2 k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 16 stycznia 2019 r.,‎kasacji wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego na niekorzyść skazanego‎od wyroku Sądu Rejonowego w Ś.‎z dnia 23 stycznia 2016 r., sygn.
art. 91 § 1 k.k
i za to w myśl art. 91 § 1 k.k.
art. 521 § 1 k.p.k
wymierzył mu karę 80 stawek dziennych grzywny po 20 zł zwalniając oskarżonego od kosztów sądowych i obciążył nimi Skarb Państwa.Wyrok ten nie został poddany kontroli odwoławczej, uprawomocniając się z dniem 14 lutego 2017 r.Z kasacją w trybie art. 521 § 1 k.p.k.
art. 197 § 1 k.k
[…] w sprawie o czyn z art. 197 § 1 k.k., który miał zostać popełniony na szkodę N.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 561/17 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 stycznia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Ryński (przewodniczący)‎SSN Marek Pietruszyński (sprawozdawca)‎SSN Zbigniew Puszkarski przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Barbary Nowińskiej‎w sprawie T. U.‎skazanego z art. 157 § 2 k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 16 stycznia 2019 r.,‎kasacji wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego na niekorzyść skazanego‎od wyroku Sądu Rejonowego w Ś.‎z dnia 23 stycznia 2016 r., sygn. akt II K […], uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Ś. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIET. U. został oskarżony o to, że:I. w dniu 24 czerwca 2016 r. w Ś. używał przemocy wobec N. B. w ten sposób, że szarpał ją popychał, kopał po całym ciele, wyrywał włosy, podduszał. wskutek czego spowodował u pokrzywdzonej obrażenia w postaci podbiegnięć krwawych obu okolic nadłopatkowych, okolicy sutkowej prawej, okolicy prawego łokcia i prawej dłoni, lewego uda i podudzia, otarcia naskórka okolicy lewego łokcia i nadgarstka oraz okolicy kostki przyśrodkowej podudzia od strony wewnętrznej, skutkujące naruszeniem czynności narządów ciała pokrzywdzonej na okres poniżej 7 dni, tj. o czyn z art. 157 § 2 k.k.;II. w dniu z 11 na 12 czerwca 2016 r. w P. używał przemocy wobec N. B. w ten sposób, że uderzał ją płaską ręką w prawy policzek, ciągnął za włosy, szarpał, popychał, uderzał jej głową o ziemię oraz kopał w okolice prawego podżebrza i nóg, wskutek czego spowodował u pokrzywdzonej stłuczenie głowy z powierzchowną bolesnością palpacyjną okolicy ciemieniowej i potylicznej z linijnymi otarciami naskórka na granicy linii włosów w okolicy czołowej oraz linijnym pęknięciem śluzówki kąta ust po stronie prawej, powierzchowne stłuczenia powłoki brzusznej w okolicy prawego podżebrza, powierzchowne stłuczenia kończyn: ręki prawej z podbiegnięciem krwawym nadgarstka i śródręcza prawego w rzucie 11 kości śródręcza oraz kolana prawego z otarciem naskórka i powierzchownym podbiegnięciem krwawym, skutkujące naruszeniem czynności narządów ciała pokrzywdzonej na okres poniżej 7 dni, tj. o czyn z art. 157 § 2 k.k.Sąd Rejonowy w Ś., wyrokiem nakazowym z dnia 23 stycznia 2016 r., sygn. akt ll K […], przyjmując że okoliczności czynów i wina oskarżonego nie budzą wątpliwości, na podstawie art. 500 § 1-4 k.p.k., uznał oskarżonego T.

U. za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów, tj. ciągu przestępstw z art. 157 § 2 k.k. i za to w myśl art. 91 § 1 k.k. na podstawie art. 157 § 2 k.k. wymierzył mu karę 80 stawek dziennych grzywny po 20 zł zwalniając oskarżonego od kosztów sądowych i obciążył nimi Skarb Państwa.Wyrok ten nie został poddany kontroli odwoławczej, uprawomocniając się z dniem 14 lutego 2017 r.Z kasacją w trybie art. 521 § 1 k.p.k. wystąpił Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny zaskarżając wyrok w całości na niekorzyść skazanego.Skarżący zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 500 § 1 i 2 k.p.k., polegające na rozpoznaniu sprawy T.

U., oskarżonego o popełnienie czynów z art. 157 § 2 k.k. na posiedzeniu w postępowaniu nakazowym i wydaniu wyroku skazującego za te czyny pomimo tego, że w sprawie prowadzone było postępowanie przygotowawcze w formie śledztwa, co wyłączało dopuszczalność orzekania w postępowaniu nakazowym. Podnosząc ten zarzut wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Ś. i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania.Na rozprawie kasacyjnej prokurator Prokuratury Krajowej poparł kasację Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się uzasadniona.

Na wstępie przypomnieć należało chronologię zdarzeń procesowych, która doprowadziła do takiej oceny nadzwyczajnego środka zaskarżenia. Otóż w dniu 1 lipca 2016 r. Prokuratura Rejonowa w Ś. wszczęła śledztwo o sygnaturze akt PR 1 Ds. […] w sprawie o czyn z art. 197 § 1 k.k., który miał zostać popełniony na szkodę N. B.. W śledztwie tym, w dniu 14 grudnia 2016 roku prokurator, działając na podstawie art. 60 § 1 k.p.k., objął ściganiem z urzędu czyny o charakterze prywatnoskargowym z art. 157 § 2 k.k., a w dniu 23 grudnia 2016 roku ogłosił T.

U. zarzut ich popełnienia. Postanowieniem z dnia 23 grudnia 2016 roku prokurator zamknął przedmiotowe śledztwo „przeciwko T. U., podejrzanemu o przestępstwa z art. 157 § 2 k.k.” (k. 145). Następnie, w dniu 28 grudnia 2016 roku prokurator wyłączył z akt tego śledztwa materiał dowodowy, dotyczący sprawstwa T. U. w zakresie czynu z art. 157 § 2 k.k. Wyłączone materiały dowodowe stanowiły podstawę zarejestrowania sprawy po nową sygnaturą akt PR 1 Ds. […]. Tego samego dnia prokurator skierował do Sądu Rejonowego w Ś. akt oskarżenia przeciwko T.

U., z przyjętą kwalifikacją prawną czynów z art. 157 § 2 k.k., wskazując, iż sprawa podlega rozpoznaniu w trybie zwyczajnym.Pomimo, że zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Rejonowego w Ś. sprawę zadecydowano „skierować na rozprawę w terminie 14 dni” (pkt 3a – k. 170), ostatecznie w sprawie został wydany wyrok nakazowy na posiedzeniu w dniu 23 stycznia 2017 r. (k. 171 - 172), które odbyło się bez udziału stron.W tym stanie rzeczy należy przypomnieć, że zgodnie z art. 500 § 1 k.p.k. określającym zakres postępowania nakazowego, możliwość wydania wyroku nakazowego istnieje jedynie w sprawach, w których prowadzono dochodzenie.

Ten podstawowy warunek nie został spełniony przy wydaniu w trybie nakazowym zaskarżonego wyroku. W rozpoznawanej sprawie postępowanie przygotowawcze niewątpliwie od początku toczyło się w formie śledztwa w sprawie o czyn z art. 197 § 1 k.k., w toku którego prokurator, na podstawie art. 60 § 1 k.p.k., objął ściganiem z urzędu również czyny podejrzanego o znamionach określonych w art. 157 § 2 k.k. zakwalifikowane jako ścigane z oskarżenia prywatnego. W takiej też formie doszło do jego zamknięcia. Bezspornie również nie doszło do przekształcenia przyjętej formy prowadzonego postępowania przygotowawczego, w zakresie czynów z art. 157 § 2 k.k. Po zamknięciu śledztwa prokurator poprzestał jedynie na wyłączeniu materiału dowodowego w zakresie czynów kwalifikowanych z art. 157 § 2 k.k. uznając, iż nie zachodzi możliwość osądzenia oskarżonego również w zakresie zachowania wyczerpującego znamiona z art. 197 § 1 k.k.Uwzględniając powyższe rozważania należało stwierdzić, że Sąd Rejonowy w Ś. nie dostrzegł, iż w sprawie, w której prokurator skierował akt oskarżenia przeciwko T.

U. o czyny z art. 157 § 2 k.k. prowadzone było śledztwo i z tego względu sprawa winna zostać rozpoznana w trybie zwyczajnym. Rozpoznając sprawę w postępowaniu nakazowym Sąd Rejonowy naruszył w stopniu rażącym dyspozycję art. 500 § 1 in principio k.p.k. Charakter tego uchybienia, które w konsekwencji doprowadziło do pozbawienia pokrzywdzonej N. B. możliwości korzystania z jej uprawnień procesowych, jako oskarżycielki posiłkowej, wskazuje na jego realny i istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku.W tym stanie rzeczy zaskarżony kasacją wyrok nakazowy podlegał uchyleniu, a sprawa – przekazaniu Sądowi Rejonowemu w Ś. do ponownego rozpoznania.Ponownie rozpoznając sprawę Sąd I instancji będzie miał na uwadze wyżej wyrażone zapatrywanie prawne Sądu Najwyższego (art. 442 § 3 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k.).Mając na uwadze powyższe argumenty, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej wyroku.