Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 56/14 Generato dall'IA

Criminal appeal dismissed as obviously unfounded for repeating first-instance arguments and lacking new evidence.

Numero d'incarto III KK 56/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the criminal appeal as obviously unfounded under Article 535 § 3 of the Criminal Procedure Code. The defense argued procedural violations regarding evidence evaluation and the need for psychiatric expert opinions, but the Court of Appeal had already addressed these points. The Supreme Court rejected the appeal because the arguments merely repeated those from the first instance without introducing new facts or evidence.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 535 § 3 k.p.k.; Art. 519 k.p.k.: An appeal is obviously unfounded if it merely repeats arguments from the first instance without presenting new facts or evidence, thereby failing to meet the threshold for cassation review.

Parole chiave

Generato dall'IA
obviously unfounded appeal repetition of first instance lack of new evidence cassation procedure procedural violations

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 535 § 3 k.p.k.
akt III KK 56/14 POSTANOWIENIE Dnia 13 czerwca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Lech Paprzycki na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 13 czerwca 2014 r.,‎sprawy A.
Art. 636 § 1 k.p.k.
został obciążony kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego na podstawie art. 636 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 518 k.p.k.
z art. 518 k.p.k.Analizując zarzuty kasacji, obrońcy zwrócić przede wszystkim należy uwagę na to, że poza zarzutem naruszenia przez Sąd odwoławczy art.
Art. 519 k.p.k.
457 § 3 k.p.k., stanowi ona powtórzenie zarzutów apelacji, a więc odnosi się do orzeczenia Sądu pierwszej instancji, co w kasacji jest niedopuszczalne, wobec jednoznacznego brzemienia przepisu art. 519 k.p.k.
art. 535 § 3 k.p.k
akt III KK 56/14 POSTANOWIENIE Dnia 13 czerwca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Lech Paprzycki na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 13 czerwca 2014 r.,‎sprawy A.
art. 286 § 1 k.k
za czyny zakwalifikowane z art. 286 § 1 k.k.
art. 13 § 1 k.k
art. 244 k.k
przestępstwa z art. 244 § 1 k.k.”, wniósł o uchylenie wyroków Sądów obu instancji i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w L.
art. 5 § 2 k.p.k
wniósł jego obrońca i, zarzucając „rażące naruszenie prawa, które mogło mieć istotny wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie naruszenie prawa procesowego: - art. 5 § 2 k.p.k.
art. 244 § 3 k.k
przestępstwa z art. 244 § 1 k.k.”, wniósł o uchylenie wyroków Sądów obu instancji i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w L.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 56/14 POSTANOWIENIE Dnia 13 czerwca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Lech Paprzycki na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 13 czerwca 2014 r.,‎sprawy A. K.‎skazanego z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 91 § 1 kk‎z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego‎od wyroku Sądu Okręgowego w L.‎z dnia 16 października 2013 r., ‎utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w L.‎z dnia 2 kwietnia 2013 r. p o s t a n o w i ł 1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;

2. obciążyć skazanego A. K. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w L., wyrokiem z dnia 16 października 2013 r. w sprawie …784/13, utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w L. z dnia 2 kwietnia 2013 r. wydany w sprawie … 107/12, którym A. K. za czyny zakwalifikowane z art. 286 § 1 k.k. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. oraz z art. 244 k.k. skazany został na karę łączną dwóch lat i trzech miesięcy pozbawienia wolności.Od powyższego wyroku Sądu Okręgowego w L., kasację na korzyść skazanego A. K. wniósł jego obrońca i, zarzucając „rażące naruszenie prawa, które mogło mieć istotny wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie naruszenie prawa procesowego: - art. 5 § 2 k.p.k. przez zaabsorbowanie do prawomocnego wyroku rozstrzygnięcia – dokonanego przez Sąd I instancji, dotyczącego niedającej się usunąć wątpliwości co do tego, czy oskarżony A.

K. popełnił zarzucane mu przestępstwo z art. 286 §1 k.k. i art. 244 § 3 k.k. – na niekorzyść skazanego zamiast na jego korzyść; - art. 7 k.p.k. przez dokonanie oceny dowodów z zeznań oskarżonych wbrew zasadom wyrażonym w tym przepisie; - art. 170 § 1 i 2 , art. 193 § 1 i art. 202 § 1 k.p.k. przez bezzasadną akceptację oddalenia przez Sąd I instancji wniosku dowodowego oskarżonego (k. 391) z motywacją nieuzasadniającą żadnej podstawy w przepisach procedury; - art. 167 k.p.k. w zw. z art. 193 k.p.k. poprzez nieprzeprowadzenie z urzędu dowodu z opinii biegłego psychiatry w zakresie ustalenia ewentualnego wpływu leku clonazepan i afoban, depakine, a także zaburzeń na jakie cierpi oskarżony A.

K. na zdolność postrzegania i odtwarzania zdarzeń w trakcie składania wyjaśnień w postępowaniu przygotowawczym, albowiem lek i zaburzenia mogły w istotny sposób wpłynąć na świadomość oskarżonego A. K.; - art. 457 §3 k.p.k. przez nieustosunkowanie się w uzasadnieniu wyroku sądu odwoławczego do zarzutów w apelacji obrońcy A. K. dotyczących popełnienia przez oskarżonego A. K. przestępstwa z art. 244 § 1 k.k.”, wniósł o uchylenie wyroków Sądów obu instancji i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w L. do ponownego rozpoznania.Prokurator Prokuratury Okręgowej w L., w odpowiedzi na kasację, wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja obrońcy skazanego A.

K. jest oczywiście bezzasadna, w rozumieniu art. 535 § 3 k.p.k., i jako taka została oddalona, natomiast A. K. został obciążony kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego na podstawie art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k.Analizując zarzuty kasacji, obrońcy zwrócić przede wszystkim należy uwagę na to, że poza zarzutem naruszenia przez Sąd odwoławczy art. 457 § 3 k.p.k., stanowi ona powtórzenie zarzutów apelacji, a więc odnosi się do orzeczenia Sądu pierwszej instancji, co w kasacji jest niedopuszczalne, wobec jednoznacznego brzemienia przepisu art. 519 k.p.k.

Z kolei, staranna lektura uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego sporządzonego w tej sprawie, w kontekście zarzutów apelacji, prowadzi do ustalenia, że Sąd ten w pełni i przekonująco odniósł się do zarzutów apelacji, zasadnie podzielając ustalenia i oceny Sądu Rejonowego, równie zasadnie uznając, że brak było podstaw do przeprowadzenia kolejnego dowodu z opinii biegłych psychiatrów, także z urzędu. Przekonująco wywiedzione zostało, również w uzasadnieniu Sądu Okręgowego, dlaczego należało uznać za wiarygodne wyjaśnienia złożone w postępowaniu przygotowawczym, a to prowadziło do ustalenia, że A.

K. dopuścił się nie tylko czynów wypełniających ustawowe znamiona przestępstwa określonego w art. 286 § 1 k.k., ale także kolejnego czynu wypełniającego ustawowe znamiona czynu określonego w art. 244 § 1 k.k. Przyjmując te ustalenia, Sąd odwoławczy nie przeprowadził nowych dowodów, nie dokonywał nowych własnych ustaleń i nie dokonywał ponownej oceny dowodów przeprowadzonych przez Sąd pierwszej instancji. Natomiast, w obszernym uzasadnieniu Sąd Okręgowy przekonująco wywiódł dlaczego należało podzielić ustalenia i oceny Sądu Rejonowego, wykazując, że Sąd ten nie dopuścił się obrazy wskazanych w kasacji obrońcy przepisów art. 5 § 2 k.p.k., art. 7 k.p.k., art. 170 § 1 i 2 k.p.k., art. 193 § 1 k.p.k., art. 202 § 1 k.p.k. i art. 167 w zw. z art. 193 k.p.k..Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.