Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 559/19 Generato dall'IA

Supreme Court quashes lower court's fine for drunk driving due to statutory minimum violation of 5,000 PLN. The court ruled the appeal was valid because the fine was set below the legal minimum. The decision emphasizes strict adherence to Article 43a § 2 of the Criminal Code. The case involves a driver convicted of drunk driving who received an insufficient monetary penalty. The court found the lower court's calculation violated the mandatory minimum fine requirement. This ruling ensures that fines for serious traffic offenses meet statutory thresholds. The judgment clarifies that procedural changes in conviction do not allow for reduced fines. The court ordered the case to be remanded for recalculation of the penalty amount. The decision reinforces the importance of following specific sentencing guidelines in criminal law. The outcome highlights the necessity of precise application of financial penalties in traffic cases.

Numero d'incarto III KK 559/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the appellate court's decision regarding the monetary fine imposed on the defendant for drunk driving. The lower court had reduced the fine to 1,000 PLN after reclassifying the offense, but the prosecution argued this violated the statutory minimum. The court determined that Article 43a § 2 of the Criminal Code mandates a minimum fine of 5,000 PLN for this specific offense, rendering the 1,000 PLN penalty legally invalid. Consequently, the case was remanded to the appellate court to recalculate the fine according to the correct statutory minimum.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 43a § 2 k.k.; Art. 178a § 1 k.k.: When a court reclassifies a drunk driving offense from a lesser offense to a more serious one under Article 178a, the monetary fine must be recalculated to meet the statutory minimum of 5,000 PLN, and any lower amount constitutes a material error requiring the case to be remanded for correction.

Parole chiave

Generato dall'IA
drunk driving penalty statutory minimum fine Article 43a Criminal Code monetary compensation reclassification of offense remand for recalculation fund for victims guida nonostante revoca della patente

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 43a § 2 k.k.
na podstawie art. 43a § 2 k.k. orzeczono w stosunku do oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 10 000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej,5.zwolniono oskarżonego od uiszczenia opłaty sądowej, natomiast wydatkami poniesionymi w sprawie obciążono Skarb Państwa”.
Art. 178a § 1 k.k.
skazanego z art. 178a § 1 k.k. kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego, na niekorzyść skazanego, od wyroku Sądu Okręgowego w W.
Art. 178a § 4 k.k.
występku z art. 178a § 4 k.k. i za to na podstawie art.
Art. 39 pkt 7 k.k.
180 sąd orzeka świadczenie pieniężne wymienione w art. 39 pkt 7 na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości co najmniej 5 000 złotych, a w razie skazania sprawcy za przestępstwo określone w art.
art. 535 § 5 k.p.k
akt III KK 559/19 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 marca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Jacek Błaszczyk‎SSN Marek PietruszyńskiProtokolant Jolanta Grabowska po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
art. 42 § 3 k.k
wymierzono mu karę roku i 8 miesięcy ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cel społeczny we wskazanym zakładzie pracy w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym,2.na podstawie art. 42 § 3 k.k.
art. 63 § 4 k.k
orzeczono w stosunku do oskarżonego środek karny w postaci dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych,3.na podstawie art. 63 § 4 k.k.
art. 35 § 1 k.k
1 i § 2 k.k., oraz art. 35 § 1 k.k.
art. 42 § 2 k.k
wymierzył mu karę 6 miesięcy ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym,2.w punkcie II wyroku na podstawie art. 42 § 2 k.k.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 559/19 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 marca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Jacek Błaszczyk‎SSN Marek PietruszyńskiProtokolant Jolanta Grabowska po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 16 marca 2020 r. w sprawie M. D. skazanego z art. 178a § 1 k.k. kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego, na niekorzyść skazanego, od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 28 czerwca 2019 r., sygn. akt II Ka (…), zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w R. z dnia 13 lutego 2019 r., sygn. akt II K (…) uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o świadczeniu pieniężnym i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w W. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

M. D. został oskarżony o to, że „w dniu 21 października 2018 r. w miejscowości K., gmina R., powiat R., województwo (…), będąc w stanie nietrzeźwości 0,72 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny marki D. o nr rej. (…)”, tj. przestępstwo z art. 178a § 1 k.k.Wyrokiem Sądu Rejonowego w R. z dnia 13 lutego 2019 r., sygn. akt II K (…):1.„M. D. został uznany za winnego popełniania czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia z tym ustaleniem, iż oskarżony dopuścił go będąc uprzednio skazany za czyn z art. 178a § 1 k.k. wyrokiem Sądu Rejonowego w W. z dnia 24 maja 2011 r. w sprawie o sygn. akt II K (…), tj. występku z art. 178a § 4 k.k. i za to na podstawie art. l78a § 4 k.k. w zw. z art. 34 § l, la pkt. 1 i §2 k.k. i art. 35 § l k.k. wymierzono mu karę roku i 8 miesięcy ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cel społeczny we wskazanym zakładzie pracy w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym,2.na podstawie art. 42 § 3 k.k. orzeczono w stosunku do oskarżonego środek karny w postaci dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych,3.na podstawie art. 63 § 4 k.k. zaliczono oskarżonemu na poczet orzeczonego zakazu okres zatrzymania prawa jazdy tj. okres od 21 października 2018 r.,4. na podstawie art. 43a § 2 k.k. orzeczono w stosunku do oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 10 000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej,5.zwolniono oskarżonego od uiszczenia opłaty sądowej, natomiast wydatkami poniesionymi w sprawie obciążono Skarb Państwa”.

Apelację od wyroku Sądu Rejonowego w R. w części dotyczącej orzeczenia o karze, na korzyść oskarżonego, wniósł prokurator Prokuratury Rejonowej w R. zarzucając zaskarżonemu wyrokowi „obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 37a k.k., polegającą na nieprzywołaniu w podstawie wymiaru kary tego przepisu, w sytuacji, gdy Sąd orzekając na podstawie art. 178a § 4 k.k. karę ograniczenia wolności winien zastosować art. 37a k.k., gdyż art. 178a § 4 k.k. nie przewiduje wprost za popełnienie tego przestępstwa kary ograniczenia wolności”.

Podnosząc ten zarzut prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez uzupełnienie podstawy wymiaru kary o art. 37a k.k.Sąd Okręgowy w W. wyrokiem z dnia 28 czerwca 2019 r., sygn. akt II Ka (…):1.„zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że:1.w punkcie I wyroku ustalił, że uznaje oskarżonego M. D. za winnego popełnienia czynu z art. 178 a § 1 kk i za to na podstawie art. 178 a § 1 k.k. po zastosowaniu art. 34 § 1, la pkt. 1 i § 2 k.k., oraz art. 35 § 1 k.k. wymierzył mu karę 6 miesięcy ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym,2.w punkcie II wyroku na podstawie art. 42 § 2 k.k. orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznym na okres 3 lat,3.w punkcie IV wyroku orzekł, że oskarżony jest zobowiązany do świadczenia pieniężnego w kwocie 1 000 zł;4.w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymał w mocy;5.zwolnił oskarżonego od opłaty sądowej za obie instancje oraz wydatków postępowania odwoławczego”.Kasację od wyroku Sądu odwoławczego, na niekorzyść M.

D. , wniósł Prokurator Generalny. Zaskarżając wyrok w części dotyczącej orzeczenia o świadczeniu pieniężnym, zarzucił „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego materialnego, tj. art. 43a § 2 k.k., poprzez orzeczenie przez Sąd odwoławczy, wobec M. D. , któremu wyrokiem zmieniającym przypisano popełnienie występku stypizowanego w art. 178a § 1 k.k. świadczenia pieniężnego w wysokości 1 000 zł, w sytuacji; gdy zgodnie z tym przepisem jego wysokość nie mogła być niższa niż 5 000 zł”.

Podnosząc taki zarzut skarżący wniósł o uchylenie wyroku w części orzeczenia o świadczeniu pieniężnym i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w W. w postępowaniu odwoławczym.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasacja Prokuratora Generalnego jest zasadna w stopniu oczywistym, dlatego podlegała rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron zgodnie z art. 535 § 5 k.p.k.Zgodnie z art. 43a § 2 k.k. w razie skazania sprawcy za przestępstwo określone w art. 178a § 1, art. 179 lub art. 180 sąd orzeka świadczenie pieniężne wymienione w art. 39 pkt 7 na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości co najmniej 5 000 złotych, a w razie skazania sprawcy za przestępstwo określone w art. 178a § 4 co najmniej 10 000 zł, do wysokości określonej w § 1, czyli 60 000 zł.Dokonując zmiany orzeczenia Sądu I instancji w zakresie kwalifikacji przypisanego oskarżonemu czynu z art. 178a § 4 k.k. na art. 178a § 1 k.k., Sąd odwoławczy równocześnie ustalił na nowo wysokość świadczenia pieniężnego na kwotę 1 000 zł, co niewątpliwie naruszyło rażąco art. 43a § 2 k.k. i miało istotny wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia.

Błąd ten dostrzegł Sąd odwoławczy, wskazując w uzasadnieniu wyroku, że świadczenie w tej wysokości zostało orzeczone omyłkowo.Zaszła więc konieczność uchylenia wyroku Sądu odwoławczego w zaskarżonej części. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd ten określi na nowo wysokość świadczenia pieniężnego, zgodnie z treścią art. 43a § 2 k.k.Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji wyroku.