Supreme Court dismisses execution order for suspended sentence issued after probation period expired.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland quashed a lower court's order to execute a suspended sentence that was issued after the statutory six-month probation period had expired. The defendant, S. K., had been convicted of forgery and fraud in 2000 with a suspended sentence and a restitution obligation, but failed to fulfill this obligation. Although the execution order was signed before the deadline, it became legally effective two days after the probation period ended, violating the strict timeline mandated by Article 75 of the Criminal Code. The court ruled that such a violation precludes the execution of the suspended sentence, leading to the dismissal of the order and the termination of the enforcement proceedings.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 75§4 k.k.; Art. 178§5 k.k.: An execution order for a suspended sentence becomes enforceable upon its finalization and cannot be issued if the six-month probation period has already expired.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KK 556/22 POSTANOWIENIE Dnia 7 grudnia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba na posiedzeniu w trybie art. 535§5 k.p.k. po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2022r. sprawy S. K. skazanego za czyn z art. 270§1 k.k. i inne z powodu kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego od postanowienia Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecińskim z dnia 13 sierpnia 2002r., sygn. II Ko 764/01 w przedmiocie zarządzenia wykonania warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności p o s t a n o w i ł: I. uchylić zaskarżone postanowienie i umorzyć postępowanie wykonawcze w przedmiocie zarządzenia wykonania wobec S. K. warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności; II. kosztami postępowania kasacyjnego obciążyć Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 8 marca 2000r., sygn. akt II K 1365/99, Sąd Rejonowy w Stargardzie Szczecińskim uznał S. K. za winnego tego, że:1.w miesiącu marcu 1999r. w C., w celu użycia za autentyczny dokonał przerobienia dowodu osobistego serii […] na nazwisko K. A., w ten sposób, że w miejsce oryginalnej fotografii wkleił swoje zdjęcie oraz za pomocą sfałszowanej pieczątki przerobił wpis o zameldowaniu, a nadto w ten sam sposób przerobił legitymację ubezpieczeniową serii […] na nazwisko K. A.,tj. czyn wypełniający znamiona przestępstwa z art. 270§1 k.k., na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności,2.w miesiącu marcu 1999r. w C., działając w zamiarze sfałszowania zaświadczenia o zarobkach, udzielił pomocy nieustalonej osobie w podrobieniu ww. dokumentu w celu dalszego jego użycia za autentyczny, w ten sposób, że dostarczył dane osobowe widniejące w uprzednio przerobionym dowodzie osobistym na nazwisko K.
A.,tj. za czyn z art. 18§3 k.k. w zw. z art. 270§1 k.k., na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności, oraz3.w dniu 29.03.1999r. w S., w sklepie M., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził w trakcie zawarcia dwóch umów […] i […]1, dotyczących świadczenia usług telekomunikacyjnych w sieci telefonii komórkowej P. S.A. w W., do niekorzystnego rozporządzenia mieniem powodując straty w wysokości 1.248,50 złotych, w ten sposób, iż wprowadził w błąd pracowników w/w. sklepu co do autentyczności przedłożonych dokumentów na nazwisko K.
A. oraz spłaty rachunków telefonicznych, czym działał na szkodę P. SA w W.,tj. występku wyczerpującego znamiona art. 286§1 k.k., na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności.Przy zastosowaniu art. 85 k.k. i art. 86§1 k.k. Sąd orzekł wobec skazanego karę łączną 10 miesięcy wolności, której wykonanie warunkowo zawiesił na okres 2 lat. Sąd zobowiązał S. K. do naprawienia szkody na rzecz P. S.A. w W. w terminie do dnia 30 kwietnia 2000r.Powyższy wyrok nie został zaskarżony przez strony postępowania i uprawomocnił się z dniem 16 marca 2000r.W toku postępowania wykonawczego, wobec niewywiązania się przez skazanego z obowiązku naprawienia szkody, kurator sądowy złożył wniosek o zarządzenie wykonania wobec niego warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności.Postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2002r., sygn. akt II Ko 764/01, Sąd Rejonowy w Stargardzie Szczecińskim, na podstawie art. 75§2 k.k. i art. 75§4 k.k., orzekł o zarządzeniu wykonania wobec skazanego warunkowo zawieszonej kary łącznej 10 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecińskim z dnia 8 marca 2000r., sygn. akt II K 1365/99.
Orzeczenie to uprawomocniło się z dniem 18 września 2002r.Obecnie kasację od powyższego postanowienia – na korzyść skazanego -wniósł Prokurator Generalny, zarzucając w niej rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisu prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 75§4 k.k., polegające na wydaniu w dniu 13 sierpnia 2002 roku postanowienia o zarządzeniu w trybie art. 75§2 k.k. wykonania wobec S. K. warunkowo zawieszonej kary 10 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej wyrokiem z dnia 8 marca 2000 roku, sygn. akt II K 1365/99, które uprawomocniło się w dniu 18 września 2002 roku, tj. po upływie w dniu 16 września 2002 roku 6 miesięcy od zakończenia okresu próby.Podnosząc powyższy zarzut i zaskarżając postanowienie w całości, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i umorzenie postępowania w przedmiocie zarządzenia wykonania kary pozbawienia wolności wobec skazanego S. K..Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasacja Prokuratora Generalnego jest oczywiście zasadna w stopniu wymaganym przez art. 535§5 k.p.k., co umożliwiło jej rozpoznanie na posiedzeniu.Wskazane przez skarżącego rażące naruszenie prawa materialnego, tj. art. 75§4 k.k. w istocie miało miejsce w przedmiotowym postępowaniu.Przepis ten stanowi, że zarządzenie wykonania kary nie może nastąpić później niż w ciągu 6 miesięcy od zakończenia okresu próby.
Okres ten upłynął wobec skazanego S. K. z dniem 16 września 2002r.I choć postanowienie w przedmiocie zarządzenia wykonania warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności wydane zostało w dniu 13 sierpnia 2002r., a zatem przed upływem terminu określonego w art. 75§4 k.k., to uprawomocniło się ono z dniem 18 września 2002r., a zatem dwa dni po upływie terminu.Należy mieć przy tym na względzie treść art. 178§5 k.k.w., który stanowi, że postanowienia o zarządzeniu wykonania kary wydane m.in. na podstawie art. 75§2 k.k. stają się wykonalne z chwilą uprawomocnienia.
To zaś w przedmiotowej sprawie nastąpiło wówczas, gdy zarządzenie wykonania kary pozbawienia wolności nie było już możliwe. Zważywszy na powyższe, kasację Prokuratora Generalnego należało uznać za oczywiście zasadną i uchylić zaskarżone postanowienie w całości. Wobec zaś wystąpienia przesłanki wykluczającej zarządzenie wykonania warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności, postępowanie wykonawcze w tym przedmiocie należało umorzyć.Kierując się przedstawionymi względami Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. l.n