Supreme Court quashes joint sentence for failure to specify new community service obligations under Art. 86 § 3 CC.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the Regional Court's joint sentence because it failed to specify the new obligations for community service as required by law. The Prosecutor General argued that without defining the specific duties under Article 34 § 1a of the Criminal Code, the combined sentence could not be executed. The Court ruled that this omission constituted a flagrant violation of Article 86 § 3 of the Criminal Code, rendering the sentence unenforceable and necessitating a retrial.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 86 § 3 k.k.; Art. 34 § 1a k.k.: When imposing a combined sentence of restriction of liberty, the court must newly specify the obligations or deduction amount; failure to do so renders the sentence unenforceable.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KK 52/20 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 listopada 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący)SSN Andrzej StępkaSSN Jacek Błaszczyk (sprawozdawca)Protokolant Jolanta Grabowska w sprawie skazanego T. J. w przedmiocie wydania wyroku łącznego po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 listopada 2020 r., w trybie art. 535 § 5 k.p.k., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego, na niekorzyść, od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w R. z dnia 21 lutego 2019 r., sygn. akt II K (…), uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w R. do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIE
T. J. został skazany prawomocnymi wyrokami:1.Sądu Rejonowego w R. z dnia 21.04.2016 roku, w sprawie II K (…), za czyn z art. 178a § 1 k.k. popełniony w dniu 19 września 2015 roku na karę 10 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne po 30 godzin w stosunku miesięcznym. Nadto orzeczono wobec skazanego środki karne w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres lat 5 oraz świadczenie pieniężne w kwocie 5.000 złotych;2.Sądu Rejonowego w R. z dnia 12.04.2018 roku, w sprawie II K (…), za czyn z art. 158 § 1 k.k. popełniony w dniu 29.07.2016 roku przy zastosowaniu art. 37a kk na karę 10 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne po 30 godzin w stosunku miesięcznym.
Na poczet orzeczonej kary ograniczenia wolności zaliczono skazanemu okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności w dniach od 29 lipca 2016 roku godzina 21.00 do 31 lipca 2016 roku godzina 12.00.;3.Sądu Rejonowego w P. z dnia 1.02.2017 roku, w sprawie II K (…), za czyn z art. 65 § 1 i 3 k.k.s. popełniony w dniu 3.12.2015 roku na karę grzywny w wymiarze 350 stawek dziennych w kwocie po 100 złotych każda.Wyrokiem łącznym z dnia 21 lutego 2019 r., sygn. akt II K (…), Sąd Rejonowy w R. na podstawie art. 569 § 1 k.p.k. w zw. z art. 85 § 1 i 2 k.k., art. 85a k.k., art. 86 § 1 k.k. i art. 87 § 1 k.k. wymierzone skazanemu T.
J. w sprawach opisanych w punktach 1 i 2 części wstępnej wyroku kary ograniczenia wolności połączył i wymierzył karę łączną ograniczenia wolności w wymiarze 1 roku i 5 miesięcy. Orzekł, że w pozostałym zakresie nie będącym przedmiotem wydania wyroku łącznego wyżej wymienione prawomocne wyroki wydane w sprawach opisanych w punktach 1 i 2 części wstępnej wyroku podlegają odrębnemu wykonaniu. Na podstawie art. 577 k.p.k. w zw. z art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej wobec T. W J. kary łącznej 1 roku i 5 miesięcy ograniczenia wolności zaliczył okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawach:
Sądu Rejonowego w R. , II K (…) w dniach od 29 lipca 2016 roku godzina 21.00 do 31 lipca 2016 roku godzina 12.00. oraz wykonaną przez niego karę ograniczenia wolności w sprawie II K (…) Sądu Rejonowego w R. w ilości 4 miesięcy i 10 dni i uznał, że kara łączna ograniczenia wolności została przez niego wykonana w ilości 4 miesięcy i 14 dni. Na podstawie art. 572 k.p.k. umorzył postępowanie w sprawie wydania wyroku łącznego wobec skazanego wyrokiem opisanym w punkcie 3 części wstępnej wyroku wobec braku warunków do wydania takiego wyroku (kara nie podlega łączeniu).
Wyrok ten nie został zaskarżony i uprawomocnił się w I instancji w dniu 1 marca 2019 r. Kasację od tego orzeczenia wywiódł Prokurator Generalny, który zaskarżył wyrok w całości na niekorzyść T. J. i zarzucił mu rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu art. 86 § 3 k.k., polegające na tym, że Sąd Rejonowy w R. wydając wobec skazanego T. J. wyrok łączny i orzekając karę łączną ograniczenia wolności w wymiarze roku i 5 miesięcy pozbawienia wolności, nie określił na nowo sposobu wykonywania tej kary, co skutkuje niemożnością jej wykonania.
W oparciu o tak sformułowany zarzut skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w R.. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja Prokuratora Generalnego okazała się zasadna w stopniu oczywistym uzasadniającym jej uwzględnienie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. W całej rozciągłości należy podzielić tezę skarżącego, który zasadnie podniósł, że przedmiotowy wyrok został wydany z rażącą obrazą art. 86 § 3 k.k., która miała istotny wpływ na jego treść.
Stosownie do dyspozycji zawartej w przepisie art. 86 § 3 k.k., sąd orzekający w przedmiocie wymierzenia kary łącznej ograniczenia wolności jest zobligowany do określenia na nowo obowiązków lub wymiaru potrącenia, o których mowa w art. 34 § 1a k.k. Wskazana regulacja prawna przesądza o tym, że w procesie wymiaru kary łącznej sąd powinien – obok już dokonanych rozstrzygnięć jednostkowych odnoszących się do poszczególnych czynów – ukształtować na nowo treść kary ograniczenia wolności, ponownie określając obowiązki lub wymiar potrącenia, o których mowa w art. 34 § 1a k.k. Ten krąg obowiązków może być poszerzony o obowiązki wymienione w art. 72 § 1 pkt 2 – 7a k.k., a także możliwość orzeczenia świadczenia pieniężnego wymienionego w art. 39 pkt 7 k.k. Tymczasem, w niniejszej sprawie Sąd Rejonowy w R. ograniczył się do wskazania wysokości kary łącznej ograniczenia wolności.
Natomiast – wbrew wyraźnemu nakazowi płynącemu z treści art. 86 § 3 k.k. – Sąd ten nie orzekł na czym ma polegać jej realizacja.W przypadku, gdy wymierzona kara łączna ograniczenia wolności nie zawiera sprecyzowania obowiązku określonego w art. 34 § 1a pkt 1 k.k., nie może być wykonywana, co ma miejsce w niniejszej sprawie i dobitnie świadczy o tym, że wskazane naruszenie prawa ma charakter rażący i w sposób istotny wpłynęło na treść zaskarżonego wyroku.Mając powyższe na uwadze, należało podzielić stanowisko skarżącego co do tego, że wyrok Sądu Rejonowego w R. zapadł z rażącym naruszeniem przepisu art. 86 § 3 k.k., a z uwagi na skutki tego uchybienia powinien zostać skorygowany, co uzasadniało uwzględnienie kasacji i uchylenie przedmiotowego orzeczenia wraz z wydaniem rozstrzygnięcia o charakterze następczym.Sąd Rejonowy w R.
– orzekając ponownie – winien zastosować się w prawidłowy sposób do treści przepisów prawa karnego materialnego. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji wyroku.