Supreme Court quashes lower court verdict for failing to impose mandatory vehicle ban penalty under Criminal Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the lower court's verdict regarding the mandatory criminal penalty of a vehicle ban for the defendant L. K. The prosecution argued that the trial court failed to apply Article 42 § 1a(2) of the Criminal Code, which mandates a vehicle ban when a driver violates an existing ban. The court ruled that because the defendant's crime involved violating a specific, active vehicle ban, the lower court was legally obligated to impose this mandatory penalty, and its omission constituted a material legal error affecting the verdict's substance.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 42 § 1a pkt 2 k.k.; Art. 244 k.k.: When a person is convicted of violating a vehicle ban under Article 244, the court must impose a mandatory vehicle ban penalty; failure to do so constitutes a material legal error.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KK 518/22 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 grudnia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Małgorzata Wąsek-WiaderekSSN Paweł WilińskiProtokolant Katarzyna Gajewska w sprawie L. K. skazanego z art. 244 k.k.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniuw dniu 14 grudnia 2022 r.,kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnegood wyroku Sądu Rejonowego w Gorzowie Wielkopolskimz dnia 28 marca 2022 r., sygn. akt II K 193/22, uchyla zaskarżony wyrok w części, w której nie orzeczono wobec L.
K. środka karnego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych i przekazuje sprawę w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w Gorzowie Wielkopolskim do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIEWyrokiem z dnia 28 marca 2022 r., sygn. akt II K 193/22, Sąd Rejonowy w Gorzowie Wielkopolskim uznał L. K. za winnego tego, że w dniu 30 września 2021 r. na drodze publicznej w miejscowości G. prowadził pojazd marki [...] nie stosując się do orzeczonego przez Sąd Rejonowy w Gorzowie Wielkopolskim, sygn. akt II K 1008/21, zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres od 24 sierpnia 2021 r. do 24 sierpnia 2024 r., tj. czynu z art. 244 k.k. i za to na podstawie art. 244 k.k. wymierzył mu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności.Żadna ze stron postępowania nie wniosła apelacji, stąd w dniu 5 kwietnia 2022 r. orzeczenie uprawomocniło się.Kasację na niekorzyść skazanego wniósł Prokurator Generalny, który zaskarżając wyrok w części dotyczącej braku rozstrzygnięcia w przedmiocie obligatoryjnego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, zarzucił „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 42 § 1a pkt 2 k.k., poprzez jego niezastosowanie i zaniechanie orzeczenia wobec oskarżonego L.
K. obligatoryjnego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, mimo skazania za przestępstwo z art. 244 k.k., polegające na niezastosowaniu się do zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych.” W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w Gorzowie Wielkopolskim do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Kasacja jest oczywiście zasadna, co uprawniało do jej rozpoznania na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.Zgodnie z treścią przepisu art. 42 § 1a pkt 2 k.k., sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w razie skazania za przestępstwo określone w art. 244 k.k., jeżeli czyn sprawcy polegał na niezastosowaniu się do zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych.
Za takie właśnie przestępstwo, tj. czyn z art. 244 k.k., został skazany L. K.. Zaskarżonym wyrokiem przypisano mu bowiem zachowanie polegające na niestosowaniu się w dniu 30 września 2021 r. do zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, orzeczonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 16 sierpnia 2021 r., sygn. akt II K 1008/21, obowiązującego w okresie od 24 sierpnia 2021 r. do 24 sierpnia 2024 r. (k. 4-6). Niewątpliwie więc orzeczony zakaz obejmował dzień popełnienia przypisanego skazanemu czynu w przedmiotowej sprawie, tj. 30 września 2021 r.
W tej sytuacji na Sądzie meriti ciążył obowiązek orzeczenia wobec L. K. środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, stosownie do art. 42 § 1a pkt 2 k.k. Brak orzeczenia tego środka karnego stanowi oczywiste i rażące naruszenie prawa materialnego (art. 42 § 1a pkt 2 k.k.), które miało istotny wpływ na treść wyroku, albowiem z nieuprawnioną korzyścią dla L. K. nie orzeczono wobec niego obligatoryjnego środka karnego (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 21 maja 2020 r., V KK 490/19, LEX nr 3223643).Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części, w której nie zawiera on rozstrzygnięcia w przedmiocie środka karnego i przekazał sprawę w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w Gorzowie Wielkopolskim.W toku ponowionego postępowania Sąd właściwy do rozpoznania sprawy będzie związany wyrażonym wyżej poglądem prawnym. l.n