Criminal appeal dismissed as inadmissible because defendant was sentenced to suspended prison term.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal without examination, ruling it inadmissible under the Criminal Procedure Code. The defendant, convicted of a crime punishable by imprisonment with a suspended sentence, argued for acquittal based on legal errors and evidence assessment. The court held that appeals in favor of the accused are only permissible for sentences involving actual imprisonment, excluding those with suspended terms.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 523 § 2 k.p.k.; Art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.: An appeal in favor of the accused is inadmissible if the lower court imposed a suspended sentence, as the statutory restriction applies to all such cases regardless of the grounds for appeal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KK 512/19 POSTANOWIENIE Dnia 17 stycznia 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Siuchniński w sprawie A. Ł.skazanego z art. 190a § 1 k.k. w zb. z art. 190 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 17 stycznia 2020 r., kwestii dopuszczalności kasacji obrońcy skazanego, od wyroku Sądu Okręgowego w L.,z dnia 26 kwietnia 2019 r., sygn. akt V Ka (…),utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w L.,z dnia 31 października 2018 r., sygn. akt II K (…), na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 523 § 2 a contrariok.p.k. p o s t a n o w i ł:
1) pozostawić kasację bez rozpoznania;
2) obciążyć skazanego kosztami postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w L. wyrokiem z dnia 31 października 2018r., sygn. akt II K (…), uznał A. Ł. za winnego popełnienia czynu określonego w art. 190a § 1 k.k. w zb. z art. 190 k.k. w zw. z ar. 11 § 2 k.k. i skazał go na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 2 lata. Ponadto na podstawie art. 46 § 2 k.k. zasądził od oskarżonego na rzecz oskarżycieli posiłkowych kwoty po 1500 zł tytułem nawiązki. Na skutek apelacji wniesionych przez pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych i obrońcy, Sąd Okręgowy w L. wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2019 r., sygn. akt V Ka (…), utrzymał w mocy ww. wyrok Sąd I instancji.
W kasacji obrońca, zaskarżając wyżej wymienione orzeczenie Sądu Okręgowego w L. w całości na korzyść skazanego zarzucił:„1.rażącą obrazę prawa materialnego, mającą istotny wpływ na treść wyroku, tj. błędną wykładnię art. l90a § 1 k.k. polegającą na wyrażeniu poglądu, że zachowanie oskarżonego dało obiektywnie istniejące podstawy mierzone miarą przeciętnego człowieka do przyjęcia, iż mogło wywołać u pokrzywdzonych poczucie zagrożenia,2.rażące naruszenie art. 7 k.p.k., art. 410 k.p.k., art. 424 § 1 k.p.k. w zw. z art. 437 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. polegające na dokonaniu dowolnej oceny dowodów przez Sąd odwoławczy oraz przeprowadzeniu kontroli odwoławczej w oderwaniu od zarzutów apelacyjnych,3.pobieżną i mało wnikliwą ocenę zeznań świadków G.
Ł., M. W., A. K. oraz M. M. i uznanie tychże osobowych środków dowodowych za nieprzydatne dla niniejszego postępowania, gdy treść zeznań świadków podważa treść zeznań świadków oskarżenia;4.pobieżną i mało wnikliwą ocenę opinii biegłej z zakresu psychologii poprzez brak skonfrontowania wyników opinii ze złożonymi przez pokrzywdzonego zeznaniami5.błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na wynik sprawy i uznanie, iż oskarżony swoim zachowaniem wypełnił znamiona zarzucanych mu czynów”.W konkluzji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia Sądu Okręgowego oraz utrzymanego nim w mocy wyroku Sądu I instancji i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynówW pisemnej odpowiedzi na kasację, prokurator wniósł o pozostawienie przyjętej kasacji bez rozpoznania ewentualnie o oddalenie kasacji jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Kasacja okazała się niedopuszczalna.Zgodnie z art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść skazanego można wnieść jedynie w razie skazania za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.
Ograniczenie to nie dotyczy tylko kasacji wywiedzionej z powodu bezwzględnych przyczyn odwoławczych (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.).W niniejszej sprawie Sąd Rejonowy w L. skazał A. Ł. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawie art. 69 § 1 i § 2 k.k. w związku z art. 70 § 1 k.k. warunkowo zawiesił na okres próby 2 lat. Orzeczenie to uprawomocniło się w postępowaniu odwoławczym.W kasacji obrońca skazanego nie wskazał na żadne z uchybień określonych w art. 439 k.p.k., zatem kasacja w świetle jednoznacznej treści art. 523 § 2 k.p.k. jest niedopuszczalna z mocy ustawy.
Z tego powodu Sąd Najwyższy, na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. przedmiotową kasację pozostawił bez rozpoznania, obciążając skazanego, na podstawie art. 637a k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k., kosztami postępowania kasacyjnego.