Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 508/25 Generato dall'IA

Supreme Court quashes lower court's combined sentence for being below statutory minimum under Art. 86 § 1 Criminal Code.

Numero d'incarto III KK 508/25
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the District Court's judgment regarding the combined sentence, remanding the case for a new ruling. The District Court had imposed a combined sentence of seven years, which fell below the statutory minimum of seven years and one month required by Article 86 § 1 of the Criminal Code. The General Prosecutor successfully argued that this error constituted a gross violation of law with significant impact on the judgment's substance, leading to the partial annulment.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 86 § 1 k.k.; The combined sentence must be imposed within the range above the highest single sentence to their sum, and a sentence below the statutory minimum constitutes a gross violation of law requiring remand.

Parole chiave

Generato dall'IA
combined sentence statutory minimum gross violation of law Criminal Code remand for retrial procedural error prosecution appeal sanzione per violazione stradale

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 86 § 1 k.k.
85 i art. 86 § 1 k.k. w miejsce wymierzonych oskarżonemu jednostkowych kar pozbawienia wolności wymierzył mu karę łączną 8 lat pozbawienia wolności,VIII.
Art. 4 § 1 k.k.
178 § 1 k.k., przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k., wymierzył mu karę 7 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności,II.
Art. 42 § 3 k.k.
na mocy art. 42 § 3 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych,III.na mocy art.
Art. 46 § 2 k.k.
orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych,III.na mocy art. 46 § 2 k.k. orzekł od oskarżonego na rzecz oskarżycielki posiłkowej nawiązkę w wysokości 40.000 zł,IV.
Art. 43a § 2 k.k.
na mocy art. 43a § 2 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 6.000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej;VII.
Art. 85 § 1 k.k.
na mocy art. 85 § 1 k.k. i art.
Art. 90 § 2 k.k.
i art. 90 § 2 k.k. w miejsce wymierzonych oskarżonemu jednostkowych środków karnych zakazu prowadzenia pojazdów wymierzył mu łącznie środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio,IX.
Art. 63 § 1 k.k.
na mocy art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 8 lutego 2023 r., godz.
Art. 64 § 4 k.k.
na mocy art. 64 § 4 k.k. zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 22 stycznia 2023 r.,XI.
Art. 44 § 2 k.k.
na mocy art. 44 § 2 k.k. orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa opisanych dowodów rzeczowych.Apelację na korzyść oskarżonego wniósł obrońca, zarzucając rażącą niewspółmierność kary:1.
Art. 85 i art. 86 § 1 k.k.
na mocy art. 85 i art. 86 § 1 k.k. w miejsce wymierzonych oskarżonemu jednostkowych kar pozbawienia wolności wymierzył mu karę łączną 8 lat pozbawienia wolności,VIII.
Art. 177 § 2 k.k.
skazanego z art. 177 § 2 k.k. w zw.
Art. 178 § 1 k.k.
z art. 178 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art.
Art. 178a § 1 k.k.
za winnego popełnienia występku z art. 178a § 1 k.k., za co na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności,V.
Art. 535 § 5 k.p.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 13 listopada 2025 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 30 września 2024 r., sygn.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III KK 508/25 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 listopada 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz (przewodniczący)‎SSN Waldemar Płóciennik (sprawozdawca)‎SSN Zbigniew Puszkarski w sprawie R.K. skazanego z art. 177 § 2 k.k. w zw. z art. 178 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 13 listopada 2025 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 30 września 2024 r., sygn. akt IV K 436/24, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego dla Krakowa – Podgórza w Krakowie z dnia 17 października 2023 r., sygn. akt II K 500/23/P, 1. uchyla wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze łącznej z pkt I i w tym zakresie sprawę przekazuje temu Sądowi do ponownego rozpoznania, 2. obciąża Skarb Państwa kosztami sądowymi kasacyjnego. Waldemar Płóciennik Kazimierz Klugiewicz Zbigniew Puszkarski

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy dla Krakowa - Podgórza w Krakowie wyrokiem z dnia 17 października 2023 r., w sprawie II K 500/23/P:I. uznał oskarżonego R.K. za winnego popełnienia czynu z art. 177 § 2 k.k. w zw. z art. 178 § 1 k.k. i na podstawie art. 178 § 1 k.k., przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k., wymierzył mu karę 7 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności,II. na mocy art. 42 § 3 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych,III.na mocy art. 46 § 2 k.k. orzekł od oskarżonego na rzecz oskarżycielki posiłkowej nawiązkę w wysokości 40.000 zł,IV. uznał oskarżonego R.K. za winnego popełnienia występku z art. 178a § 1 k.k., za co na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności,V. na mocy art. 42 § 3 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 5 lat,VI. na mocy art. 43a § 2 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 6.000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej;VII. na mocy art. 85 i art. 86 § 1 k.k. w miejsce wymierzonych oskarżonemu jednostkowych kar pozbawienia wolności wymierzył mu karę łączną 8 lat pozbawienia wolności,VIII. na mocy art. 85 § 1 k.k. i art. 90 § 2 k.k. w miejsce wymierzonych oskarżonemu jednostkowych środków karnych zakazu prowadzenia pojazdów wymierzył mu łącznie środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio,IX. na mocy art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 8 lutego 2023 r., godz. 11.00,X. na mocy art. 64 § 4 k.k. zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 22 stycznia 2023 r.,XI. na mocy art. 44 § 2 k.k. orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa opisanych dowodów rzeczowych.Apelację na korzyść oskarżonego wniósł obrońca, zarzucając rażącą niewspółmierność kary:1.

łącznej 8 lat pozbawienia wolności, podczas gdy materiał dowodowy, a zwłaszcza zachowanie pokrzywdzonego w przedmiotowej sprawie wskazują, że pokrzywdzony przyczynił się w znacznym stopniu do zaistniałego zdarzenia,2. łącznego środka karnego w postaci dożywotniego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych,wnosząc o zmianę zaskarżonego wyroku i orzeczenie łagodniejszej kary, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.Wyrokiem z dnia 30 września 2024 r., sygn. akt IV Ka 436/24, Sąd Okręgowy w Krakowie:I. zmienił zaskarżony wyrok w jego pkt I w ten sposób, że wymierzoną oskarżonemu karę pozbawienia wolności obniżył do 7 lat, a w jego pkt VII karę łączną pozbawienia wolności obniżył do 7 lat;II. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymał w mocy;III. zwolnił oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.We wniesionej na niekorzyść skazanego kasacji, Prokurator Generalny zaskarżył rozstrzygnięcie o karze łącznej z pkt I, zarzucając „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 86 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym od dnia 24 czerwca 2020 r., polegające na połączeniu obniżonej w instancji odwoławczej do 7 lat pozbawienia wolności kary jednostkowej wymierzonej za przypisane oskarżonemu przestępstwo z art. 177 § 2 k.k. w zw. z art. 178 § 1 k.k. z karą 6 miesięcy pozbawienia wolności wymierzoną za przypisane mu przestępstwo z art. 178a § 1 k.k. i orzeczeniu przez Sąd Okręgowy kary łącznej w wymiarze 7 lat pozbawienia wolności, to jest poniżej dolnej granicy jej ustawowego wymiaru, gdyż zgodnie z treścią art. 86 § 1 k.k. karę łączną wymierza się w granicach powyżej najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy” i wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Krakowie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniesiona przez Prokuratora Generalnego kasacja jest oczywiście zasadna, co umożliwiło jej uwzględnienie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.Zgodnie z treścią art. 86 § 1 k.k. Sąd wymierza karę łączną w granicach powyżej najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy (z pewnymi ograniczeniami dotyczącymi górnej granicy kary łącznej, ustanowionymi w dalszej części art. 86 § 1 k.k.).Brzmienie tego przepisu zostało mu nadane ustawą z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19 (Dz.

U. z 2020 r. poz. 1086) i obowiązywało od dnia 24 czerwca 2020 r., a więc zarówno w dacie popełnienia przypisanych oskarżonemu czynów (w dniu 21 stycznia 2023 r.), jak i w dacie orzekania w obu instancjach (odpowiednio w dniach: 17 października 2023 r. i 30 września 2024 r.).Sąd Okręgowy, po obniżeniu kary jednostkowej z 7 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności do 7 lat pozbawienia wolności za przestępstwo z art. 177 § 2 k.k. w zw. z art. 178 § 1 k.k. przypisane oskarżonemu w pkt I wyroku Sądu Rejonowego i przy niezmienionej w instancji odwoławczej wysokości kary 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za przypisane oskarżonemu w pkt IV wyroku Sądu Rejonowego przestępstwo z art. 178a § 1 k.k., mógł wymierzyć oskarżonemu karę łączną w przedziale od 7 lat i 1 miesiąca do 7 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.Tymczasem orzekł, na zasadzie pełnej absorpcji, karę łączną w wymiarze 7 lat pozbawienia wolności, a więc poniżej dolnej granicy wymiaru tej kary określonej w przepisie art. 86 § 1 k.k., co sam zauważył dając temu wyraz na stronie 7 uzasadnienia wyroku.

Tym samym Sąd Okręgowy dopuścił się rażącego naruszenia prawa mającego istotny wpływ na treść orzeczenia, poprzez wymierzenie kary łącznej poniżej jej dolnej granicy, tj. art. 86 § 1 k.k.Nie ulega wątpliwości, iż obraza art. 86 § 1 k.k. z natury rzeczy jest rażącym naruszeniem prawa i ma istotny wpływ na treść orzeczenia, jako że oskarżony ponosi dolegliwość inną niż została przewidziana w ustawie - albo zbyt łagodną, jak w rozważanej sprawie, albo zbyt surową (m.in. wyrok Sądu Najwyższego: z dnia 25 lipca 2024 r, II KK 282/24; z dnia 21 grudnia 2021 r., III KK 358/21; z dnia 29 listopada 2021 r.

V KK 562/21).Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie w zakresie rozstrzygnięcia o karze łącznej z pkt I i sprawę oskarżonego R.K. w tym zakresie przekazał do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, Sąd Okręgowy weźmie pod uwagę poczynione powyżej uwagi. Waldemar Płóciennik Kazimierz Klugiewicz Zbigniew Puszkarski[WB][a.ł]