Supreme Court quashes appeal verdict for ordering financial compensation to unauthorized entity instead of Victim Assistance Fund.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the lower court's decision ordering the defendant to pay financial compensation to an unauthorized entity. The defendant argued for a suspended sentence, while the Prosecutor General contended that the compensation was wrongly directed to a third party rather than the Victim Assistance Fund. The court ruled that financial compensation under Article 43a of the Criminal Code must be paid exclusively to the Victim Assistance Fund, not to other entities.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 43a § 1 k.k.; Art. 67 § 3 k.k.: Financial compensation ordered upon suspension of criminal proceedings must be paid exclusively to the Victim Assistance Fund and Post-penitentiary Assistance Fund; directing such compensation to another entity constitutes a flagrant violation of substantive law.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
III KK 50/23 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 sierpnia 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Jacek BłaszczykSSN Małgorzata GierszonProtokolant Katarzyna Gajewska w sprawie J.T.wobec którego postępowanie o czyn z art. 217 § 1 k.k. warunkowo umorzono po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w trybie art. 535 § 5 k.p.k.,w dniu 24 sierpnia 2023 r. kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 31 października 2022 r., sygn. akt IX Ka 1800/21 zmieniającego w części wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 14 września 2021 r., sygn. akt IX K 1507/20, uchyla wyrok Sądu Okręgowego w K. w zaskarżonej części, tj. w zakresie rozstrzygnięcia zawartego w pkt I ppkt 1 co do orzeczenia o świadczeniu pieniężnym i w tym zakresie sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w K. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 14 września 2021 r., sygn. akt IX K 1507/20, Sąd Rejonowy w K. uznał oskarżonego J.T. za winnego popełnienia występku z art. 217 § 1 k.k., za co na podstawie tego przepisu i art. 33 § 1 i 3 k.k. wymierzył mu karę grzywny w wysokości 80 stawek dziennych po 20 zł każda. Na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego, Sąd Okręgowy w K. wyrokiem z dnia 31 października 2022 r., sygn. akt IX Ka 1800/21, zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że z opisu czynu przypisanego oskarżonemu wyeliminował określenie „uderzenie ręką w twarz” i w związku z przypisaniem J.T. czynu kwalifikowanego z art. 217 § 1 k.k. na mocy art. 66 § 1 i 2 k.k., 67 § 1 i 3 k.k. w zw. z art. 39 pkt 7 k.k. postępowanie karne warunkowo umorzył na okres próby wynoszący rok, nadto orzekł wobec J.T. nawiązkę w kwocie 1 złotych na rzecz małoletniego B.P., reprezentowanego przez matkę E.P., oraz świadczenie pieniężne poprzez wpłacenie kwoty 1500 złotych na rzecz (….); w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.
W tej sprawie kasację złożył Prokurator Generalny, który zaskarżając powyższy wyrok w zakresie zawartego w pkt I ppkt 1 orzeczenia o świadczeniu pieniężnym, na niekorzyść oskarżonego wskazał na rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego, a mianowicie art. 43a § 1 k.k., polegające na orzeczeniu, w wyniku przeprowadzonej kontroli odwoławczej, wobec oskarżonego J.T. świadczenia pieniężnego poprzez wpłacenie kwoty 1 500 zł na rzecz (….), w sytuacji gdy, zgodnie z brzmieniem wskazanego przepisu prawa materialnego, świadczenie pieniężne jest orzekane wyłącznie na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.Stawiając ten zarzut skarżący wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Okręgowemu w K. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja jest zasadna w stopniu oczywistym.Trafnie w kasacji podniesiono zarzut rażącego naruszenia przepisów prawa materialnego. W wyniku przeprowadzonej kontroli odwoławczej sąd drugiej instancji zmienił zaskarżony wyrok warunkowo umarzając postępowanie karne wobec oskarżonego i orzekając wobec niego obowiązki uiszczenia nawiązki na rzecz pokrzywdzonego oraz świadczenia pieniężnego na rzecz innego podmiotu niż wskazany w treści art. 43 a k.k. Fundusz Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.
Zgodnie z treścią art. 67 § 3 k.k., umarzając warunkowo postępowanie karne, sąd poza zobowiązaniem do orzeczenia w przedmiocie naprawienia szkody, zadośćuczynienia za krzywdę albo nawiązki, ma również możliwość orzeczenia świadczenia pieniężnego wymienionego w art. 39 pkt 7 k.k. Świadczenie takie, zgodnie z art. 43a § 1 k.k., może być orzeczone na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej a jego wysokość nie może przekroczyć 60 000 złotych.W zaskarżonym kasacją wyroku orzeczono zatem świadczenie pieniężne na rzecz nieuprawnionego podmiotu.
Z tych powodów Sąd Najwyższy uznając kasację Prokuratora Generalnego za oczywiście zasadną uchylił wyrok w zaskarżonej części i sprawę w tym zakresie przekazał do ponownego rozpoznania sądowi odwoławczemu. [M.S][ł.n]