Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 495/21 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses defense request to exclude judge based solely on nomination by Judicial Council as inadmissible.

Numero d'incarto III KK 495/21
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Data della decisione
Esito del giudizio Inammissibile (Inadmissible)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland refused to examine a defense request to exclude a judge from a cassation trial. The defense argued the judge's nomination by the Judicial Council raised impartiality concerns, but the court found this argument insufficient under the law. The court ruled the request inadmissible because the specific statute governing the Supreme Court excludes nomination circumstances from general impartiality challenges, and the request was deemed a procedural tactic to delay proceedings.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 29 § 4 ust. 1 ustawy o Sądzie Najwyższym; Art. 41 § 1 k.p.k.: Circumstances surrounding a Supreme Court judge's appointment cannot serve as the sole basis for questioning their impartiality; requests based exclusively on nomination are inadmissible under the lex specialis rule.

Parole chiave

Generato dall'IA
impartiality challenge Supreme Court judge Judicial Council nomination inadmissible request lex specialis principle procedural delay tactic cassation trial domanda di ricusazione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 41 § 1 k.p.k.
o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego w trybie art. 41 § 1 k.p.k. na podstawie art.
Art. 29 § 4 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym
na podstawie art. 29 § 4 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz.U z 2021 r., poz.
Art. 29 § 5 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym
na podstawie art. 29 § 4 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r.
Art. 29 § 7 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym
na podstawie art. 29 § 4 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r.
Art. 404 § 1 k.p.k.
wynika w sposób jednoznaczny, że wniosek o wyłączenie SSN Marka Motuka od rozpoznania sprawy został złożony dopiero wówczas gdy Sąd Najwyższy wydał na podstawie art. 404§1 k.p.k.
art. 41 § 1 k.p.k
o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego w trybie art. 41 § 1 k.p.k.
art. 41 § 2 k.p.k
z dnia 21.10.2021 ze zm.) i art. 41 § 2 k.p.k.
art. 42 § 1 k.p.k
art. 144 ust. 3 pkt 17 Konstytucji RP
z art. 144 ust. 3 pkt 17 Konstytucji RP.
art. 404§1 k.p.k
wynika w sposób jednoznaczny, że wniosek o wyłączenie SSN Marka Motuka od rozpoznania sprawy został złożony dopiero wówczas gdy Sąd Najwyższy wydał na podstawie art. 404§1 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Trybunał Sprawiedliwości UE, C-791/19, 8 kwietnia 2020 r.
Trybunał Konstytucyjny, P 22/19, 4 marca 2020 r.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 495/21 POSTANOWIENIE Dnia 17 listopada 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kapiński w sprawie skazanych T. K., P. W., S. B. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 17 listopada 2022 r. na posiedzeniu bez udziału stron wniosku obrońcy S. B. o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego w trybie art. 41 § 1 k.p.k. na podstawie art. 29 § 4 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz.U z 2021 r., poz. 1904 t.j. z dnia 21.10.2021 ze zm.) i art. 41 § 2 k.p.k. per analogiam p o s t a n o w i ł pozostawić bez rozpoznania wniosek obrońcy o wyłączenie SSN Marka Motuka od udziału w rozpoznaniu sprawy o sygn. akt III KK 495/21.

UZASADNIENIE

W dniu 28 października 2022 roku na rozprawie kasacyjnej obrońca skazanego S. B. złożył wniosek na podstawie art. 41§1 k.p.k. o wyłączenie SSN Marka Motuka od rozpoznania niniejszej sprawy, z uwagi na istnienie obawy co do jego bezstronności, mając na uwadze treść orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości UE z 8 kwietnia 2020 r., C-791/19 oraz uchwałę połączonych Izb Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2020r. w zakresie argumentacji dotyczącej procedury nominacyjnej realizowanej przez nową KRS. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Wniosek należało pozostawić bez rozpoznania, albowiem jest on niedopuszczalny z mocy ustawy.

Z treści przedmiotowego wniosku jednoznacznie wynika, że wątpliwość co do bezstronności sędziego Marka Motuka ma wynikać jedynie z faktu, że został on powołany na stanowisko sędziego Sądu Najwyższego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa, ukształtowanej przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 3). We wniosku o wyłączenie obrońca skazanego S. B. nie zawarł żadnych innych powodów, które należałoby rozważyć i ocenić w kontekście przepisu art. 41 § 1 k.p.k., z treści którego wynika, że „sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie”.Podkreślić należy, że art. 29§4 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym, znowelizowanej ustawą z dnia 9 czerwca 2022 r. (Dz.U. z 2022 r., poz. 1259), stanowi, że:

„Okoliczności towarzyszące powołaniu sędziego Sądu Najwyższego nie mogą stanowić wyłącznej podstawy do podważenia orzeczenia wydanego z udziałem tego sędziego lub kwestionowania jego niezawisłości i bezstronności”. Powyższa nowelizacja wprowadziła zatem tryb tzw. testu bezstronności, w którym – zgodnie z art. 29 § 5 ustawy o Sądzie Najwyższym – dopuszczalne jest badanie spełnienia przez sędziego Sądu Najwyższego (sędziego delegowanego) wymogów niezawisłości i bezstronności z uwzględnieniem okoliczności towarzyszących jego powołaniu i jego postępowania po powołaniu, jeżeli w okolicznościach danej sprawy może to doprowadzić do naruszenia standardu niezawisłości lub bezstronności, mającego wpływ na wynik sprawy z uwzględnieniem okoliczności dotyczących uprawnionego oraz charakteru sprawy.

Z żądaniem w tym przedmiocie może wystąpić strona lub uczestnik postępowania przed Sądem Najwyższym (art. 29 § 7 ww. ustawy). Zgodnie zatem z obowiązującymi przepisami w zakresie ochrony standardu bezstronności oraz niezawisłości sędziego przy wykonywaniu czynności orzeczniczych funkcjonują dwie instytucje określone w art. 29§5 ustawy o Sądzie Najwyższym i w art. 41§1 k.p.k. Zasadniczo instytucje te różnią się zakresem przedmiotowym, który w przypadku pierwszej z nich jest węższy. Ustawa o Sądzie Najwyższym w sposób szczególny reguluje bowiem badanie kwestii bezstronności sędziego w kontekście okoliczności towarzyszących powołaniu sędziego oraz jego postępowania po powołaniu, a zatem w tym zakresie w stosunku do art. 41 § 1 k.p.k. stanowi lex specialis, wyłączając tym samym możliwość badania określonych w niej przesłanek w ogólnej procedurze.

Zatem w trybie art. 41 § 1 k.p.k. nie można oceniać zagadnienia bezstronności sędziego w aspekcie okoliczności towarzyszących jego powołaniu, co czyni przedmiotowy wniosek niedopuszczalnym z mocy ustawy, bowiem został oparty wyłącznie na tej podstawie. Wskazać również należy, że przed powyższą nowelizacją przepisów ustawy o Sądzie Najwyższym, Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 4 marca 2020 r., P 22/19 (Dz.U. z 2020 r. poz. 413), stwierdził, że art. 41 § 1 w zw. z art. 42 § 1 k.p.k. w zakresie, w jakim dopuszcza rozpoznanie wniosku o wyłączenie sędziego z powodu wadliwości powołania sędziego przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa, w skład której wchodzą sędziowie wybrani na podstawie art. 9a ustawy z 12.05.2011 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa (Dz.U. z 2021 r. poz. 269), jest niezgodny z art. 179 w zw. z art. 144 ust. 3 pkt 17 Konstytucji RP.

Skoro więc omawiany wniosek obrońcy skazanego S. B. o wyłączenie sędziego Marka Motuka złożony w trybie art. 41 § 1 k.p.k. został oparty wyłącznie na okoliczności odnoszącej się do jego powołania na stanowisko sędziego Sądu Najwyższego z rekomendacji Krajowej Rady Sądownictwa w składzie ukształtowanym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw, to ze wskazanych wyżej powodów należało uznać, że jest on niedopuszczalny z mocy ustawy. Zaznaczyć również należy, że z protokołu rozprawy kasacyjnej z dnia 28 października 2022 r. wynika w sposób jednoznaczny, że wniosek o wyłączenie SSN Marka Motuka od rozpoznania sprawy został złożony dopiero wówczas gdy Sąd Najwyższy wydał na podstawie art. 404§1 k.p.k. postanowienie o nieuwzględnieniu wniosku obrońcy skazanego S. B. o odroczenie rozprawy.

Po ogłoszeniu tego postanowienia obrońca skazanego oświadczył, że „w zaistniałej sytuacji składa wniosek na podstawie art. 41§1 k.p.k. o wyłączenie od rozpoznania w niniejszej sprawie sędziego Marka Motuka z uwagi na istnienie obawy co do bezstronności w sprawie (…)”, co jednoznacznie wskazuje, że wniosek ten miał charakter instrumentalny i w sposób oczywisty zmierzał do przedłużenia toczącego się postępowania kasacyjnego.Ze wskazanych wyżej powodów Sąd Najwyższy orzekł o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania.[asał]