Supreme Court quashes criminal verdict for theft as value fell below statutory threshold at sentencing date.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed a lower court's criminal verdict convicting the defendant of theft without a trial. The defendant argued that the stolen item's value was below the statutory threshold for a crime at the time of sentencing, making it merely an offense. The court agreed, ruling that the lower court failed to adjust its legal characterization of the act to reflect the current law applicable on the day of judgment.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4 § 1 k.k.; Art. 278 § 1 k.k.; Art. 119 § 1 k.w.; Art. 335 § 1 k.p.k.; Art. 343 § 2, 7 k.p.k.: A court must apply the law effective at the time of judgment to determine if an act constitutes a crime or offense, and failure to do so constitutes a serious violation of substantive and procedural law requiring quashing.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KK 486/16 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 stycznia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Sądej (przewodniczący)SSN Marian Buliński (sprawozdawca)SSN Józef DołhyProtokolant Łukasz Biernacki w sprawie S. G.skazanego z art. 278 § 1 k.k.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniuw dniu 18 stycznia 2017 r.,kasacji, wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego na korzysćod wyroku Sądu Rejonowego w N.z dnia 20 stycznia 2016 r., sygn. akt II K (…), uchyla zaskarżony wyrok i sprawę oskarżonego S. G. przekazuje Sądowi Rejonowemu w N. do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIEW dniu 29 października 2016 r. Prokurator Rejonowy w N. wystąpił na podstawie art. 335 § 1 k.p.k. do Sądu Rejonowego w N. z wnioskiem o wydanie w stosunku do S. G. - oskarżonego o to, że w dniu 10 września 2015 r. w N. przy ul. M. w markecie E. dokonał zaboru w celu przywłaszczenia tabletu marki Samsung Galaxy Tab 3 wraz z kartą SIM łącznej wartości 450 zł na szkodę firmy M. Sp. z o.o. tj. o czyn z art. 278 § 1 k.k.- wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy oraz wymierzenie oskarżonemu uzgodnionej z nim kary 3 miesięcy ograniczenia wolności w postaci wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie i obowiązku naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego M. sp. z o.o. z siedzibą w K. kwoty 450 zł.Sąd Rejonowy w N., na posiedzeniu w dniu 20 stycznia 2016 r., powyższy wniosek w całości uwzględnił, uznając S. G. za winnego czynu z art. 278 § 1 k.k. i za to, na mocy tegoż przepisu, wymierzył mu karę 3 miesięcy ograniczenia wolności, zobowiązując go do wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie, a nadto, na podstawie art. 46 § 1 kk., nałożył na niego obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego M. sp. z o.o. z siedzibą w K. kwoty 450 zł.Wyrok ten nie został zaskarżony przez strony i uprawomocnił się w dniu 28 stycznia 2016 r.Od tego wyroku kasację na korzyść skazanego S. G. złożył Minister Sprawiedliwości - Prokurator Generalny, zarzucając mu „rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa procesowego, a mianowicie art. 343 § 2 i § 7 k.p.k. w zw. z art. 335 § 1 k.p.k., polegające na wydaniu wyroku skazującego S. G. w następstwie czego doszło do rażącego naruszenia przepisów prawa karnego materialnego, to jest art. 278 § 1 k.k., polegającego na skazaniu S. G. za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k., podczas gdy w dacie wyrokowania w tej sprawie czyn ten stanowił wykroczenie z art. 119 § 1 k.w., bowiem w związku z art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy – Kodeks podstępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.
U. z 2013 r., poz. 1247) wartość skradzionego mienia nie przekraczała ¼ minimalnego wynagrodzenia” i wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w N. do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasacja jest oczywiście zasadna w rozumieniu art. 535 § 5 k.p.k.Sąd Rejonowy w N., wyrokujący w niniejszej sprawie, skazując na posiedzeniu w dniu 20 stycznia 2016 r. S. G. za kradzież rzeczy o wartości 450 zł. dopuścił się rażącego naruszenia przepisów – najpierw prawa materialnego, a następnie procesowego.
Autor kasacji słusznie zauważa, że w dacie orzekania obowiązywały wprowadzone ustawą z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy – Kodeks podstępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2013 r., poz. 1247) przepisy, statuujące nowe warunki odpowiedzialności karnej za zabór mienia w celu przywłaszczenia. Ustawodawca przyjął, że kwotą graniczną między wykroczeniem a przestępstwem będzie każdorazowo równowartość ¼ minimalnego wynagrodzenia – przy czym chodzi o wynagrodzenie z daty orzekania w przedmiocie odpowiedzialności za czyn (tak wyroki SN: z dn. 06.08.2015 r.
II KK 209/14 i z dn. 09.02.2016 r. IV KK 413/15). W dniu 20 stycznia 2016 r. płaca minimalna wynosiła 1850 zł (Rozporządzenie Rady Ministrów z dn. 11.09.2015 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2016 r. Dz. U. 2015 r., poz. 1385), a zatem kradzież rzeczy o wartości nieprzenoszącej ¼ tej kwoty, czyli 462 zł 50 gr. stanowiła w dacie wyrokowania wykroczenie. Po stronie Sądu, zgodnie z art. 4 § 1 k.k., leżał obowiązek zmiany oceny karnoprawnej czynu z przestępstwa z art. 278 § 1 k.k. na wykroczenie z art. 119 § 1 k.w., poprzez dostosowanie jej do aktualnie obowiązującego stanu prawnego.
Sąd Rejonowy, akceptując bez zastrzeżeń prokuratorski wniosek o skazanie bez przeprowadzenia rozprawy, złożony jeszcze w czasie obowiązywania innych przepisów, poprzez wydanie wyroku skazującego S. G. za przestępstwo kradzieży dopuścił się zatem rażącej obrazy przepisów – w postaci art. 335 § 1 k.p.k. w zw. z art. 343 § 7 k.p.k. oraz 278 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k., co wywarło istotny wpływ na treść zapadłego orzeczenia.W tym stanie rzeczy ta ewidentna obraza przepisów prawa, podniesiona w kasacji, skutkować musi uwzględnieniem wniesionego nadzwyczajnego środka zaskarżenia.Mając to na uwadze Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie. r.g.