Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 471/25 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal to suspend sentence execution due to lack of clear grounds for irreparable harm.

Numero d'incarto III KK 471/25
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the defense's request to suspend the execution of the defendant's prison sentence pending cassation review. The defense argued that the lower courts failed to obtain psychiatric expert opinions despite the defendant's history of depression and suicidal ideation, potentially violating procedural rights. The court held that suspension requires specific, undeniable circumstances showing that immediate execution would cause irreparable harm, which was not met by the preliminary analysis of the appeal's merits.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 532 § 1 k.p.k.; Art. 9 § 1, 2 k.k.w.: Suspension of sentence execution is an exceptional measure requiring clear circumstances proving that immediate execution would cause irreparable and overly serious consequences for the convicted person.

Parole chiave

Generato dall'IA
suspension of sentence execution cassation appeal review irreparable harm standard psychiatric expert opinion procedural violation claim cura psichiatrica perizia psichiatrica insufficiente prove psichiatriche

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 532 § 1 k.p.k.
Zastosowanie instytucji z art. 532 § 1 k.p.k. winno być uzasadnione szczególnymi i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami prowadzącymi do wniosku, że wykonanie kary przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej spowodowałoby dla skazanego zbyt poważne, i w zasadzie nieodwracalne, następstwa (m.in.
Art. 9 § 1, 2 k.k.w.
Art. 433 § 1 k.p.k.
art. 433 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 440 k.p.k.
Art. 56 § 1 k.k.s.
z art. 56 § 1 k.k.s. i in.
Art. 79 § 1 pkt 3 i 4 k.p.k.
B.G., zaskarżając wyrok w całości podniósł zarzut rażącego naruszenia prawa, które miało istotny wpływ na treść orzeczenia, a to art. 79 § 1 pkt 3 i 4 k.p.k. w zw.
Art. 202 § 1 i 3 k.p.k.
z art. 202 § 1 i 3 k.p.k., co w konsekwencji doprowadziło do zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art.
Art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k.
202 § 1 i 3 k.p.k., co w konsekwencji doprowadziło do zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k. Obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi odwoławczemu do ponownego rozpoznania.
art. 54 § 1 k.k
skazanego z art. 54 § 1 k.k.s.
art. 56 § 1 k.k
z art. 56 § 1 k.k.s., art.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III KK 471/25 POSTANOWIENIE Dnia 17 grudnia 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik w sprawie R.B. skazanego z art. 54 § 1 k.k.s. w zb. z art. 56 § 1 k.k.s. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 17 grudnia 2025 r., wniosków obrońców skazanego o wstrzymanie wykonania orzeczenia, p o s t a n o w i ł wniosków nie uwzględnić.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 27 marca 2025 r. w sprawie II AKa 293/24, Sąd Apelacyjny w Szczecinie zmienił zaskarżony apelacjami wyrok Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 15 listopada 2022 r., II KK 111/19, skazując R.B. m.in. na karę łączną 4 lat pozbawienia wolności.Kasację na korzyść oskarżonego wnieśli obrońcy, zarzucając:- adw. G.W. – rażące naruszenie prawa procesowego mające wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 433 § 1 k.p.k. w zw. z art. 440 k.p.k. w zw. z art. 56 § 1 k.k.s., art. 433 § 1 k.p.k. w zw. z art. 440 k.p.k. w zw. z art. 202 k.p.k.

Obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. We wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia skarżący podniósł, iż wyrok został wydany przy braku przeprowadzenia i wydania opinii o stanie zdrowia psychicznego skazanego w sytuacji, gdy na pierwszym przesłuchaniu w postępowaniu przygotowawczym podał, iż był leczony psychiatrycznie ze względu na stany depresyjne i myśli samobójcze. W ocenie obrońcy brak opinii stanowi rażące naruszenia postępowania.- adw.

B.G., zaskarżając wyrok w całości podniósł zarzut rażącego naruszenia prawa, które miało istotny wpływ na treść orzeczenia, a to art. 79 § 1 pkt 3 i 4 k.p.k. w zw. z art. 202 § 1 i 3 k.p.k., co w konsekwencji doprowadziło do zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k. Obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi odwoławczemu do ponownego rozpoznania. Zdaniem obrońcy, wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia uzasadniony jest wysokim prawdopodobieństwem odbycia przez skazanego kary w sytuacji, gdy kasacja okazać może się zasadna.

Brak wstrzymania wykonania orzeczonej kary może w tych okolicznościach spowodować nieodwracalne skutki dla skazanego. - adw. A.B. z kolei zarzucił szereg naruszeń prawa procesowego w tym m.in. art. 193 § 1 k.p.k., art. 194 k.p.k., art. 202 § 1 k.p.k. wyrażające się w nieprzeprowadzeniu i niedopuszczeniu przez Sądy obu instancji dowodu z opinii biegłych lekarzy psychiatrów dotyczącej stanu zdrowia skazanego i tego czy mógł on brać udział w postępowaniu i prowadzeniu samodzielnie i rozsądnie obrony. Obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i wyroku Sądu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Wnioski obrońców skazanego o wstrzymanie wykonania orzeczenia nie zasługują na uwzględnienie.Wyjątkowość instytucji wstrzymania wykonania orzeczenia sprowadza się do tego, że jest ona odstępstwem od zasady sformułowanej w art. 9 § 1 i 2 k.k.w., według której orzeczenie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia.

Przyczyną, dla której możliwe jest jej zastosowanie są nieodwracalnie niekorzystne dla skazanego skutki, które mogą wystąpić w sytuacji, gdy orzeczenie jest lub ma być wykonane. Stanowisko Sądu Najwyższego w tym przedmiocie pozostaje niezmienne i utrwalone. Zastosowanie instytucji z art. 532 § 1 k.p.k. winno być uzasadnione szczególnymi i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami prowadzącymi do wniosku, że wykonanie kary przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej spowodowałoby dla skazanego zbyt poważne, i w zasadzie nieodwracalne, następstwa (m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 listopada 2003 r., IV KK 347/03, czy z dnia 20 października 2022 r., II KK 473/22).

Tego rodzaju skutki mogą zaistnieć wówczas, gdy już pobieżna analiza wniesionej kasacji świadczy o jej zasadności, a tym samym o konieczności uchylenia zaskarżonego nią wyroku. Wtedy bowiem dochodzi do sytuacji, w której skazany odbywałby karę, której z racji na charakter uchybień, wykonywać nie powinien.Dokonując wstępnej kontroli wniesionych kasacji, mimo wagi podniesionych zarzutów (brak powołania biegłych celem sporządzenia opinii o stanie zdrowia psychicznego skazanego, w sytuacji gdy był on leczony psychiatrycznie, czy naruszenia art. 79 § 1 pkt 3 i 4 k.p.k. w zw. z art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k.), Sąd Najwyższy nie znalazł podstaw do jednoznacznego przesądzenia o ich oczywistej zasadności już na tym etapie postępowania.

Okoliczności podnoszone przez obrońców, nie mają w swojej wymowie takiego charakteru, który jednoznacznie prowadziłby do wniosku, iż wykonanie orzeczonej wobec skazanego R.B. kary rodziłoby nieodwracalne i zbyt poważne dla niego następstwa. Należy jednak pamiętać, że przeprowadzona na tym etapie analiza zarzutów kasacyjnych nie przesądza o kierunku ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy, które musi być poprzedzone pogłębioną oceną wniesionych nadzwyczajnych środków zaskarżenia. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.

Waldemar Płóciennik[WB][r.g.]‎