Supreme Court dismissed cassation for clearly unfounded appeal regarding combined sentence suspension rules.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal as clearly unfounded under Article 535 § 3 of the Criminal Procedure Code. The defendant argued that a combined sentence should have been suspended because the underlying sentences were suspended, but lower courts had already ordered the execution of those individual sentences. The court ruled that executing the individual sentences transformed them into absolute penalties, making suspension of the combined sentence legally impossible under the applicable laws.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 85 k.k.; Art. 86 § 1 k.k.; Art. 69 § 1, 2 k.k.; If individual sentences subject to combination have been executed, they become absolute penalties, precluding the suspension of the combined sentence.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KK 47/17 POSTANOWIENIE Dnia 7 czerwca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 7 czerwca 2017 r., sprawy K. P.w przedmiocie wydania wyroku łącznego. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 8 września 2016 r., sygn. akt XIII Ka (…), utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 27 kwietnia 2016 r., sygn. akt II K (…), p o s t a n o w i ł 1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną, 2. obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w S., rozpoznając sprawę K. P. skazanego prawomocnymi wyrokami:– Sądu Rejonowego w S. z dnia 6 sierpnia 2010 r., sygn. akt II K (…) za trzy czyny z art. 59 ust. 1 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 91 § 1 k.k. popełnione w ramach ciągu przestępstw w okresie od listopada 2009 r. do 28 stycznia 2010 r. na karę roku pozbawienia wolności oraz czyn z art. 62 ust. 1 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii popełniony w dniu 28 stycznia 2010 r. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności.
Orzeczono karę łączną w wymiarze 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres próby w wymiarze 4 lat. Postanowieniem Sądu Rejonowego w S. z dnia 26 lipca 2011 r. zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności;– Sądu Rejonowego w S. z dnia 18 sierpnia 2010 r., sygn. akt II K (…) za cztery czyny z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. popełnione w ramach ciągu przestępstw w nocy na dzień 10 marca 2010 r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres próby w wymiarze 3 lat.
Postanowieniem Sądu Rejonowego w S. z dnia 13 października 2011 r. zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności, wyrokiem łącznym z dnia 27 kwietnia 2016 r., sygn. akt II K (…), na mocy art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 2 k.k. w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015r. przy zastosowaniu art. 19 ust. 1 ustawy z 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015, poz. 396) połączył orzeczone wymienionymi wyżej wyrokami jednostkowe kary pozbawienia wolności i wymierzył skazanemu karę łączną 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności.Apelację od wyroku wywiódł obrońca K.P. zaskarżając orzeczenie w całości na korzyść skazanego.Sąd Okręgowy w G., wyrokiem z dnia 8 września 2016 r., XIII Ka (…) utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.Od powyższego wyroku kasację wywiódł obrońca skazanego zarzucając mu rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na treść orzeczenia tj. art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. w zw. z art. 69 § 1 i 2 k.k. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, polegające na wymierzeniu skazanemu kary łącznej 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, w sytuacji, gdy wyrokami podlegającymi łączeniu K.
P. został skazany na kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania, a więc kara łączna również powinna zostać orzeczona z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.W konkluzji kasacji wniósł on o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.W pisemnej odpowiedzi na kasację Prokurator Rejonowy w S. wniósł o jej oddalenie, jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się bezzasadna w stopniu oczywistym, co uzasadniało jej oddalenie w trybie art. 535 § 3 k.p.k.Na wstępie przypomnieć należy, że zarzut podnoszony w kasacji był wcześniej prezentowany w apelacji i był już przedmiotem rozważań Sądu Okręgowego, czemu dano wyraz w pisemnych motywach skarżonego wyroku.
Sąd Okręgowy wskazał i trafnie uzasadnił dlaczego w realiach sprawy nie zachodziły przesłanki orzeczenia kary łącznej z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Słusznie podkreślono w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, że wprawdzie wyrokami Sądu Rejonowego w S. z dnia 6 sierpnia 2010 r., II K (…) i z dnia 18 sierpnia 2010 r., II K (…) orzeczono wobec skazanego kary pozbawienia wolności, których wykonanie warunkowo zawieszono, jednak następnie zarządzono wykonanie tych kar pozbawienia wolności. Obowiązujące w dacie rozpoznania sprawy przepisy nie dawały podstaw do warunkowego zawieszenia wykonania kary łącznej pozbawienia wolności w sytuacji, gdy łączeniu podlegały kary, które miały charakter kar bezwzględnych, a takimi właśnie były kary podlegające łączeniu.
Zarządzenie wykonania kar pozbawienia wolności zmieniło kategorię skazań, które stały się skazaniami na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia i tak należało je postrzegać w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 czerwca 2015 r., sygn. akt V KK 90/15, LEX nr 1744199). W niniejszej sprawie nie doszło zatem do naruszenia przepisów prawa materialnego wskazanych w zarzucie kasacji.Mając na uwadze powyższe argumenty orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.