Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 460/24 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal request to disqualify judge due to flawed nomination process as inadmissible.

Numero d'incarto III KK 460/24
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Inammissibile (Inadmissible)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defendant's request to disqualify Judge Paweł Kołodziejski based on alleged flaws in his nomination process. The defendant argued that the flawed nomination by the Judicial Council violated independence standards, while the Court held that such challenges are strictly limited by specific statutory criteria. The court ruled the request inadmissible because the general disqualification rule yields to the special procedure for Supreme Court judges, which prohibits questioning independence solely due to nomination circumstances.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 41 § 1 k.p.k.; Art. 29 § 5 ustawy o Sądzie Najwyższym: The general rule for judge disqualification yields to the special procedure for Supreme Court judges, which prohibits challenging independence solely on grounds related to the judge's appointment.

Parole chiave

Generato dall'IA
judge disqualification Supreme Court judge nomination process independence and impartiality lex specialis principle inadmissible request procedural bar ritiro della domanda

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 41 § 1 k.p.k.
Z treści art. 41 § 1 k.p.k. wynika, że sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności w danej sprawie.
Art. 29 § 5 ustawy o Sądzie Najwyższym
II KK 375/22, że porównanie obu powyższych regulacji prowadzi do wniosku, iż art. 29 § 5 ustawy o Sądzie Najwyższym stanowi lex specialis względem art.
Art. 29 § 4 ustawy o Sądzie Najwyższym
Na podstawie art. 29 § 5 ustawy z 8 grudnia 2017 r.
Art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z Art. 42 § 1 k.p.k.
o przeciwdziałaniu narkomanii, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 5 czerwca 2025 r., wniosku skazanego w przedmiocie wyłączenia sędziego Sądu Najwyższego Pawła Kołodziejskiego na podstawie art. 41a k.p.k.
Art. 741 pkt 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych
42 § 1 k.p.k., stosowany odpowiednio na podstawie art. 741 pkt 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r.
art. 41 § 1 k.p.k
Z treści art. 41 § 1 k.p.k.
art. 42 § 1 k.p.k
z art. 42 § 1 k.p.k., stosowany odpowiednio na podstawie art.
art. 144 ust. 3 pkt 17 Konstytucji
179 w związku z art. 144 ust. 3 pkt 17 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
art. 2 Konstytucji
7 i art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art.
art. 190 Konstytucji RP
zm.) i - w świetle art. 190 Konstytucji RP - uchwała ta od dnia opublikowania jest pozbawiona mocy prawnej oraz nie ma charakteru wiążącego.Konsekwencją zaprezentowanej wykładni było stwierdzenie iedopuszczalności zastosowania art.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA
I KK 398/22
Supreme Court excludes judge from appeal case due to institutional impartiality concerns regarding nomination process.
IV KK 288/24
Defense request to exclude judge based on appointment issues dismissed as inadmissible under special Supreme Court law.
I KK 454/24
Supreme Court dismisses defense request to disqualify judge based on appointment circumstances as procedurally inadmissible. The court ruled the request is inadmissible because it attempts to bypass the mandatory independence test under the Supreme Court Act. The defense's argument regarding the judge's appointment was rejected as it does not meet the criteria for disqualification under the Code of Criminal Procedure. The court emphasized that the judge's appointment process does not create a conflict of interest or lack of impartiality. The decision reinforces the absolute nature of the independence test for Supreme Court judges. The court found the request to be an attempt to circumvent specific statutory provisions. The judgment clarifies that appointment circumstances alone do not justify disqualification requests. The court held that the request was procedurally inadmissible and thus not subject to review. The decision upholds the integrity of the Supreme Court's judicial process. The court concluded that the request must be left without examination due to inadmissibility.
V KK 485/21
Supreme Court excludes judge from appeal due to impartiality doubts regarding his appointment by executive-influenced council.
III KK 168/24
Supreme Court excludes judge from cassation due to nomination by flawed Judicial Council.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III KK 460/24 POSTANOWIENIE Dnia 5 czerwca 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Igor Zgoliński w sprawie D. M., skazanego z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 5 czerwca 2025 r., wniosku skazanego w przedmiocie wyłączenia sędziego Sądu Najwyższego Pawła Kołodziejskiego na podstawie art. 41a k.p.k. p o s t a n o w i ł pozostawić wniosek bez rozpoznania. [PŁ]

UZASADNIENIE

Skazany złożył wniosek o wyłączenie od orzekania w sprawie III KK 460/24 sędziego Sądu Najwyższego Pawła Kołodziejskiego. Argumentacja przytoczona we wniosku sprowadzała się do twierdzenia, że zachodzi podstawa do wyłączenia wyżej wymienionego sędziego od rozpoznania kasacji obrońcy skazanego ze względu na wadliwość procesu nominacji z udziałem Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek należało uznać za niedopuszczalny, co skutkowało pozostawieniem go bez rozpoznania. Z treści art. 41 § 1 k.p.k. wynika, że sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności w danej sprawie. Na podstawie art. 29 § 5 ustawy z 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz. U. 2021, poz. 1904), wprowadzonego nowelizacją z 9 czerwca 2022 r. (Dz. U. poz. 1259) dalej uSN, ustawodawca dopuścił natomiast możliwość badania spełnienia przez sędziego Sądu Najwyższego lub sędziego delegowanego do pełnienia czynności sędziowskich w Sądzie Najwyższym wymogów niezawisłości i bezstronności z uwzględnieniem okoliczności towarzyszących jego powołaniu i postępowania po powołaniu - na wniosek uprawnionego, o którym mowa w § 7 (strony postępowania w przedmiocie rozpoznania środka zaskarżenia), jeżeli w okolicznościach danej sprawy może to doprowadzić do naruszenia standardu niezawisłości lub bezstronności, mającego wpływ na wynik sprawy z uwzględnieniem okoliczności dotyczących uprawnionego oraz charakteru sprawy.

Przepis ten ustanawia szczególne postępowanie w zakresie badania spełnienia przez sędziego Sądu Najwyższego wymogów niezawisłości i bezstronności, którego zakres przedmiotowy jest węższy od przewidzianego w art. 41 § 1 k.p.k. Limitują go wskazane w przepisie kryteria, a więc między innymi te, o których mowa we wniosku - odnoszące się do okoliczności towarzyszących powołaniu sędziego. Zgodzić się trzeba z poglądem wyrażonym przez Sąd Najwyższy między innymi w postanowieniach z dnia 14 października 2022 r., sygn. KRI 22/22 i z dnia 28 października 2022 r., sygn.

II KK 375/22, że porównanie obu powyższych regulacji prowadzi do wniosku, iż art. 29 § 5 ustawy o Sądzie Najwyższym stanowi lex specialis względem art. 41 § 1 k.p.k. Po pierwsze dlatego, że jest przepisem o charakterze mieszanym, tj. ustrojowo-procesowym, mającym zastosowanie do sędziów Sądu Najwyższego, podczas gdy art. 41 § 1 k.p.k. ma charakter wyłącznie procesowy i odnosi się do wszystkich sędziów orzekających w postępowaniu karnym, a zatem zarówno do sędziów Sądu Najwyższego, jak i sędziów sądów powszechnych.

Po drugie dlatego, że mimo pewnego wspólnego zakresu przedmiotowego art. 29 § 5 ustawy o Sądzie Najwyższym (uSN) zakres mimo wszystko ogranicza. Choć obie regulacje służyć mają sądowej kontroli aspektu bezstronności sędziego, to art. 41 § 1 k.p.k. ma charakter ogólny, obejmując potencjalnie wszystkie możliwe okoliczności, podczas gdy podstawy zastosowania art. 29 § 5 ustawy o Sądzie Najwyższym zdefiniowane zostały za pomocą kryteriów wskazanych w przepisie. Po trzecie, w ujęciu temporalnym przepis art. 29 § 5 ustawy o Sądzie Najwyższym jest przepisem późniejszym względem art. 41 § 1 k.p.k., co pozwala twierdzić, że wprowadzenie go do porządku prawnego wywiera skutek derogujący art. 41 § 1 k.p.k. w tej części, w której przedmioty obu regulacji się pokrywają.

Większa ilość procesowych wymogów, a tym samym gwarancji przewidzianych w art. 29 § 5 uSN, także wspiera ten kierunek interpretacji. Nadmienić również trzeba, że Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 4 marca 2020 r. sygn. akt P 22/19, uznał art. 41 § 1 w zw. z art. 42 § 1 k.p.k., stosowany odpowiednio na podstawie art. 741 pkt 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych w zakresie, w jakim dopuszcza rozpoznanie wniosku o wyłączenie sędziego z powodu wadliwości powołania sędziego przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa, w skład której wchodzą sędziowie wybrani na podstawie art. 9a ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa (Dz.U.2019.84) za niezgodny z art. 179 w związku z art. 144 ust. 3 pkt 17 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

W odniesieniu do uchwały, na którą powołał się wnioskujący, Trybunał Konstytucyjny wypowiedział się w wyroku z dnia 20 kwietnia 2020 r. (U 2/20) uznając ją za niezgodną z art. 179, art. 144 ust. 3 pkt 17, art. 183 ust. 1, art. 45 ust. 1, art. 8 ust. 1, art. 7 i art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 2 i art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej (Dz. U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864/30 z późn. zm.) oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r., zmienionej następnie Protokołami nr 3, 5 i 8 oraz uzupełnionej Protokołem nr 2 (Dz.

U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284 z późn. zm.) i - w świetle art. 190 Konstytucji RP - uchwała ta od dnia opublikowania jest pozbawiona mocy prawnej oraz nie ma charakteru wiążącego.Konsekwencją zaprezentowanej wykładni było stwierdzenie iedopuszczalności zastosowania art. 41 § 1 k.p.k. w sytuacji, w której z treści wniosku o wyłączenie sędziego wynika, że dotyczy okoliczności przewidzianych w art. 29 § 5 uSN, a tak właśnie jest w niniejszej sprawie. Jest to kwestia, co do której nie można uznać opcjonalnej dopuszczalności wniosku o wyłączenie sędziego na podstawie art. 41 § 1 k.p.k.

Zmierzałoby to bowiem do obejścia zawartego w art. 29 § 4 ustawy o Sądzie Najwyższym bezwzględnego zakazu, który nie dopuszcza możliwości podważenia orzeczenia wydanego z udziałem sędziego Sądu Najwyższego lub kwestionowania jego niezawisłości i bezstronności wyłącznie z powodu okoliczności towarzyszących powołaniu tego sędziego. Z tych względów wniosek skazanego, jako niedopuszczalny, Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania. [PŁ][a.ł]‎