Supreme Court vacates criminal ban order due to failure to specify duration as required by law.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court vacated the lower court's criminal ban order because it failed to specify a duration, violating statutory requirements. The defendant was convicted of harassment and property damage, receiving a combined sentence including a ban on contact with the victim. The court held that the omission of a time limit rendered the order legally defective and necessitated its complete revocation for retrial.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 43 § 1 k.k.; Art. 39 pkt 2b k.k.: A criminal ban order must explicitly state the duration of the prohibition; failure to do so constitutes a material legal error requiring the order's revocation.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KK 453/19 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 lutego 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras (przewodniczący)SSN Kazimierz KlugiewiczSSN Michał Laskowski (sprawozdawca)Protokolant Marta Brylińska w sprawie M. P. skazanego z art. 288 § 1 k.k. i art. 190a § 1 k.k.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniuw dniu 19 lutego 2020 r.,kasacji na korzyść wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnegood wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w B.z dnia 16 marca 2018 r., sygn. akt II K (…), uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o środku karnym (pkt V) i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Rejonowemu w B. do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIE
M. P. został oskarżony o to, że:1. w okresie od 1 października 2017 r. do 3 listopada 2017 r. w B., uporczywie nękał M. N. Ł., wysyłając do niej liczne wiadomości tekstowe SMS, jak również wielokrotnie nawiązywał połączenia i rozmowy telefoniczne, czym wzbudził w niej uzasadnione poczucie zagrożenia oraz istotnie naruszył jej prywatność – tj. o czyn określony w art. 190a § 1 k.k.;2. w nocy 5 listopada 2017 r. przy ulicy E. w B. dokonał zniszczenia mienia poprzez wybicie szyby w oknie mieszkania, skutkiem czego M. N. Ł. poniosła szkodę w wysokości 550 zł – tj. o czyn z art. 288 § 1 k.k. Sąd Rejonowy w B., wyrokiem nakazowym z dnia 16 marca 2018 r., uznał M.
P. za winnego zarzucanych mu czynów, za przestępstwo z art. 190a§ 1 k.k. wymierzając mu karę 10 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie, zaś za przestępstwo z art. 288 § 1 k.k. karę 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie. Połączywszy orzeczone kary jednostkowe, Sąd wymierzył M. P. karę łączną 11 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie.
Ponadto, zobowiązał oskarżonego do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem, poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonej M. N. Ł. kwoty 550 zł i, na podstawie art. 41a § 1 k.k., orzekł wobec M. P. zakaz kontaktowania się z pokrzywdzoną M. N. Ł.. Ponieważ od wyroku nakazowego nie wniesiono sprzeciwu, wyrok ten uprawomocnił się. Minister Sprawiedliwosci – Prokurator Generalny 14 sierpnia 2019 r. wniósł kasację na korzyść M. P. od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w B., wydanego w sprawie sygn. akt II K (…), zaskarżając go w zakresie orzeczenia o środku karnym, wymienionym w art. 41a § 1 k.k. – tj. zakazie kontaktowania się z określonymi osobami.Sformułował zarzut rażącego i mającego wpływ na treść wyroku naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 43 § 1 k.k. w zw. z art. 39 pkt 2b k.k., polegającego na orzeczeniu względem M.
P. środka karnego w postaci zakazu kontaktowania się z pokrzywdzoną M. N. Ł. bez wskazania, na jaki okres ten zakaz orzeczono, w sytuacji, gdy przepis art. 43 § 1 k.k. przewiduje możliwość jego orzeczenia na okres od 1 roku do 15 lat.Podnosząc powyższe, wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w B..Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego jest oczywiście zasadna w stopniu oczywistym. Sąd Rejonowy w B. orzekając w przedmiocie środka karnego, wbrew treści 43 § 1 k.k. w zw. z art. 39 pkt 2b k.k., nie wskazał okresu obowiązywania zakazu kontaktowania się M.
P. z pokrzywdzoną N. Ł.. Z treści wyroku nakazowego można wnioskować, że zakaz ten ma charakter bezterminowy, co jest sprzeczne z obowiązującymi przepisami – ponieważ środek ów orzeka się maksymalnie na okres piętnastu lat.Z uwagi na ten rażący błąd, konieczna jest korekta zaskarżonego orzeczenia w zakresie rozstrzygnięcia o czasie stosowania środka karnego, której to, z uwagi na zasadniczy charakter uchybienia, nie można dokonać inaczej niż tylko w drodze skasowania dotkniętego wadą wyroku.Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.