Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 433/12 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation as obviously unfounded regarding procedural violations and sentencing reduction. The defense failed to prove impact on verdict. Court upheld lower court's reasoning. The defense's arguments were rejected. The court found no procedural error. The verdict was dismissed. The case involved a criminal appeal. The court ruled against the defense. The decision was final. The legal issue was procedural fairness. The outcome was dismissal of appeal. The court applied strict standards. The defense arguments were weak. The court rejected all claims. The case ended in dismissal. The ruling was clear. The law was followed. The court was correct.

Numero d'incarto III KK 433/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded and ordered the defendant to bear the costs. The defense argued that the appellate court violated procedural rules by failing to address mitigating circumstances and by not explaining its rejection of the retrial delay objection. The court ruled that since the appellate court adopted the first-instance findings and significantly reduced the sentence, the claim of ignoring mitigating factors was baseless, and the defense failed to demonstrate how the alleged procedural errors impacted the verdict.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 438 pkt 2 k.p.k.; Art. 404 § 2 k.p.k.: A cassation complaint alleging a procedural violation is admissible only if the appellant demonstrates that the error could have influenced the content of the judgment; mere repetition of appellate arguments without showing potential impact on the verdict is insufficient to justify reopening the case.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal procedural violation standard impact on verdict requirement appellate court reasoning sentencing reduction effect retrial delay objection obviously unfounded ruling

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 438 pkt 2 k.p.k.
Zarzucił w niej wyrokowi rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, mające istotny wpływ na treść orzeczenia, polegające w szczególności na obrazie:1.art. 438 pkt 2 k.p.k. w zw.
art. 9 k.p.k.
z art. 9 k.p.k. poprzez uznanie, że skarżący nie podał przekonujących argumentów oraz nie wykazał by uchybienie przez Sąd pierwszej instancji normie art.
art. 404 § 2 k.p.k.
poprzez uznanie, że skarżący nie podał przekonujących argumentów oraz nie wykazał by uchybienie przez Sąd pierwszej instancji normie art. 404 § 2 k.p.k. mogło mieć istotny wpływ na treść wyroku,2.art.
art. 4 k.p.k.
postanowienia o prowadzeniu odroczonej rozprawy w dalszym ciągu nie może być uznane za rażące,3.art. 4 k.p.k. i art.
art. 7 k.p.k.
i art. 7 k.p.k. poprzez uwzględnienie przy wydawaniu wyroku jedynie okoliczności obciążających przy pominięciu w znacznym zakresie okoliczności przemawiających na jego korzyść,4.art.
art. 433 § 2 k.p.k.
poprzez uwzględnienie przy wydawaniu wyroku jedynie okoliczności obciążających przy pominięciu w znacznym zakresie okoliczności przemawiających na jego korzyść,4.art. 433 § 2 k.p.k. w zw.
art. 457 § 3 k.p.k.
z art. 457 § 3 k.p.k. poprzez niewyjaśnienie przyczyn rozstrzygnięcia i uznania podniesionych w apelacji obrońcy zarzutów za bezzasadne, bez rzetelnego uzasadnienia powodów zajętego stanowiska.W konkluzji kasacji obrońca skazanego wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz wyroku Sądu Rejonowego w K.
art. 535 § 3 k.p.k.
akt III KK 433/12 POSTANOWIENIE Dnia 9 stycznia 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 9 stycznia 2013 r., sprawy P.
art. 535 § 3 k.p.k
akt III KK 433/12 POSTANOWIENIE Dnia 9 stycznia 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
art. 13 § 1 k.k
skazanego z art. 13 § 1 k.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 433/12 POSTANOWIENIE Dnia 9 stycznia 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 9 stycznia 2013 r., sprawy P. K. skazanego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 280 § 1 k.k. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 28 czerwca 2012 r., zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 7 marca 2012 r.,postanowił 1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną, 2. obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIEP. K. uznany został wyrokiem Sądu Rejonowego w K. z dnia 7 marca 2012 r., za winnego przestępstwa z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 280 § 1 k.k. i za przestępstwo to wymierzono mu karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.Po rozpoznaniu apelacji obrońcy oskarżonego Sąd Okręgowy w G., wyrokiem z dnia 28 czerwca 2012 r., zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że obniżył karę wymierzoną oskarżonemu do 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. W pozostałym zakresie, w odniesieniu do tego oskarżonego, utrzymał wyrok w mocy.Kasację od tego wyroku wniósł obrońca P. K.

Zarzucił w niej wyrokowi rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, mające istotny wpływ na treść orzeczenia, polegające w szczególności na obrazie:1.art. 438 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 9 k.p.k. poprzez uznanie, że skarżący nie podał przekonujących argumentów oraz nie wykazał by uchybienie przez Sąd pierwszej instancji normie art. 404 § 2 k.p.k. mogło mieć istotny wpływ na treść wyroku,2.art. 404 § 2 k.p.k. poprzez uznanie, że wydanie w dniu 7 marca 2012 r. postanowienia o prowadzeniu odroczonej rozprawy w dalszym ciągu nie może być uznane za rażące,3.art. 4 k.p.k. i art. 7 k.p.k. poprzez uwzględnienie przy wydawaniu wyroku jedynie okoliczności obciążających przy pominięciu w znacznym zakresie okoliczności przemawiających na jego korzyść,4.art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. poprzez niewyjaśnienie przyczyn rozstrzygnięcia i uznania podniesionych w apelacji obrońcy zarzutów za bezzasadne, bez rzetelnego uzasadnienia powodów zajętego stanowiska.W konkluzji kasacji obrońca skazanego wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz wyroku Sądu Rejonowego w K. i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.Prokurator Okręgowy w G. wniósł o oddalenie kasacji jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja obrońcy skazanego okazała się niezasadna w stopniu, który pozwolił na jej rozpoznanie na posiedzeniu wyznaczonym na podstawie art. 535 § 3 k.p.k.

Po pierwsze, stwierdzić należy, że z uzasadnienia wyroku Sądu odwoławczego wynika, że sąd ten rozważył zarzuty błędu w ustaleniach faktycznych i obrazy przepisów art. 4 k.p.k. i art. 7 k.p.k., podzielając rezultaty rozumowania Sądu pierwszej instancji. W przypadku, w którym Sąd odwoławczy podziela ocenę dowodów i ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd pierwszej instancji, nie jest zobowiązany do powielania zaakceptowanej argumentacji i za poprawne uznać należy odwołanie się do, prawidłowej zdaniem sądu ad quem, linii rozumowania przedstawionej w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia.

W przedmiotowej sprawie zresztą, sąd odwoławczy poświęcił istotną część swoich rozważań ponownej, uzupełniającej ocenie wyjaśnień oskarżonego oraz ocenie zasadności zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych. Zauważyć także trzeba, że o niezasadności omawianego zarzutu kasacji świadczy także fakt zmiany zaskarżonego wyroku i znaczącego obniżenia wymiaru kary. W tym stanie rzeczy trudno podzielić pogląd o pominięciu przez sąd odwoławczy okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego.Po drugie, zauważyć trzeba, że zawarty w kasacji zarzut naruszenia art. 404 § 2 k.p.k. stanowi powtórzenie zarzutu tej samej treści sformułowanego przez obrońcę w apelacji.

Sąd Okręgowy w G. odniósł się do tego zarzutu w uzasadnieniu wyroku w części III. Zawarte w treści uzasadnienia stwierdzenie odnoszące się do braku wykazania w apelacji potencjalnego niekorzystnego wpływu uchybienia na treść wyroku wynika z konstrukcji art. 438 pkt 2 k.p.k. Przepis ten bowiem nie wskazuje jako skutecznej względnej przesłanki odwoławczej każdej obrazy przepisów postępowania, a jedynie taką obrazę, która jednocześnie mogła mieć wpływ na treść orzeczenia. Formułując zarzut naruszenia przepisów postępowania, autor środka odwoławczego pamiętać powinien o warunku z art. 438 pkt 2 in fine i starać się wykazać potencjalny wpływ opisywanego uchybienia na treść orzeczenia.

Brak takiej argumentacji stwierdzony został w uzasadnieniu zaskarżonego kasacją wyroku. Sąd odwoławczy nie ograniczył się jednak do tego stwierdzenia i poddał okoliczności prowadzenia odroczonej rozprawy w dalszym ciągu wnikliwej analizie, konstatując po jej przeprowadzeniu, że kontynuowanie postępowania w sprawie nie może być uznane za rażące i zdolne do wywarcia wpływu na treść wyroku. Fakt, że skazany i jego obrońca inaczej oceniają omawianą sytuację nie świadczy o rażącym naruszeniu prawa przez sąd odwoławczy, który sprostał wymogom określonym w art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k.Biorąc pod uwagę powyższe Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną.