Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 432/23 Generato dall'IA

Supreme Court quashes robbery sentence for exceeding statutory maximum limits under mixed penalty provisions.

Numero d'incarto III KK 432/23
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the Regional Court's conviction for robbery, ruling it violated statutory sentencing limits. The Regional Court incorrectly imposed a mixed penalty exceeding the maximum allowable imprisonment term under the specific provision for minor offenses. Consequently, the case was remanded for retrial to ensure the sentence complies with the law.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 37 b k.k.; Art. 387 § 1, 2, 3 k.p.k.: When a defendant's request for a mixed penalty violates statutory sentencing limits, the court must either validate the request by adjusting the penalty or dismiss the request and retry the case.

Parole chiave

Generato dall'IA
mixed penalty statutory sentencing limits robbery conviction procedural violation remand for retrial minor offense imprisonment term atto sessuale con un detenuto

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 280 § 1 k.k.
skazanego czyn z art. 280 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w trybie art.
Art. 37 b k.k.
przy zastosowaniu art. 37 b k.k. w zw.
Art. 34 § 1 a pkt 1 k.k.
z art. 34 § 1 a pkt 1 k.k. w zw.
Art. 35 § k.k.
z art. 35 § k.k. wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności oraz karę 1 roku ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym.Na podstawie art.
Art. 387 § 1, 2, 3 k.p.k.
akt II K 245/23, wydanym w trybie art. 387 § 2 k.p.k., Sąd Rejonowy w Stargardzie uznał D.
Art. 63 § 1 k.k.
wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności oraz karę 1 roku ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym.Na podstawie art. 63 § 1 k.k.
art. 280 § 1 k.k
skazanego czyn z art. 280 § 1 k.k.
art. 535 § 5 k.p.k
po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w dniu 17 stycznia 2024 r., kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść skazanego od prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Stargardzie z 26 czerwca 2023 r., sygn.
art. 387 § 2 k.p.k
akt II K 245/23, wydanym w trybie art. 387 § 2 k.p.k., Sąd Rejonowy w Stargardzie uznał D.
art. 63 § 1 k.k
wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności oraz karę 1 roku ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym.Na podstawie art. 63 § 1 k.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
wyrok SN z 13 lutego 2019 r., sygn. akt VKK 34/18
wyrok SN z 13 lutego 2019 r., sygn. akt VKK 34/18).Powyższemu obowiązkowi Sąd Rejonowy w Stargardzie nie sprostał, albowiem orzekł zgodnie z wnioskiem oskarżonego, który w istocie był wadliwy.Zgodnie bowiem z art.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III KK 432/23 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 stycznia 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Kołodziejski (przewodniczący)‎SSN Małgorzata Bednarek (sprawozdawca)‎SSN Ryszard Witkowski w sprawie D. K. skazanego czyn z art. 280 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w dniu 17 stycznia 2024 r., kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść skazanego od prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Stargardzie z 26 czerwca 2023 r., sygn. akt II K 245/23 uchyla zaskarżony wyrok a sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Stargardzie do ponownego rozpoznania[PGW]

UZASADNIENIE

D. K. został oskarżony o to, że:W dniu 21 stycznia 2023 r. przy ul. […], w […] działając wspólnie i w porozumieniu z nieletnimi M. A. i M. S. oraz dwoma nieustalonymi sprawcami dokonał rozboju na osobie D.B. w ten sposób, że otoczyli pokrzywdzonego stwarzając przewagę liczebną, a następnie użyli przemocy w postaci szarpania doprowadzając pokrzywdzonego do stanu bezbronności, po czym dokonali zaboru w celu przywłaszczenia telefonu komórkowego marki […] koloru czarnego o wartości 650 złotych, czym działali na szkodę D. B., tj. o czyn z art. 280 §1 k.k.Wyrokiem z 26 czerwca 2023 r., sygn. akt II K 245/23, wydanym w trybie art. 387 § 2 k.p.k., Sąd Rejonowy w Stargardzie uznał D.

K. winnym zarzucanego mu czynu i za ten czyn na podstawie art. 280 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 37 b k.k. w zw. z art. 34 § 1 a pkt 1 k.k. w zw. z art. 35 § k.k. wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności oraz karę 1 roku ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym.Na podstawie art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonemu na poczet kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania a nadto zasądził od oskarżonego D. K. na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, przy czym zwolnił go od opłaty sądowej.Powyższy wyrok wobec niewniesienia apelacji uprawomocnił się 4 lipca ‎2023 r.Od powyższego wyroku 14 września 2023 r. w trybie art. 521 § 1 k.p.k. na niekorzyść skazanego kasację wywiódł Prokurator Generalny, w której w/w wyrokowi zarzucił:rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa procesowego, a mianowicie art. 387 § 1, 2 i 3 k.p.k. polegające na niezasadnym uwzględnieniu wadliwego wniosku oskarżonego D.

K. o skazanie go bez przeprowadzenia postępowania dowodowego i wydanie wyroku skazującego mimo, iż wniosek ten zawierał nieprawidłową propozycję orzeczenia – za czyn z art. 280 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 37 b k.k. – kary mieszanej w wymiarze 1 roku pozbawienia wolności oraz kary 1 roku ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym, podczas gdy uwzględniając górną granicę ustawowego zagrożenia za przypisane przestępstwo, zgodnie z treścią art. 37 b k.k. możliwe było orzeczenie wobec oskarżonego D.

K. kary pozbawienia wolności w wymiarze nieprzekraczającym 6 miesięcy oraz kary ograniczenia wolności do lat 2, co skutkowało wydaniem wyroku również z rażącą i mającą istotny wpływ na jego treść obrazą wskazanego wyżej przepisu prawa materialnego.Formułując powyższy zarzut skarżący wniósł o uchylenie wyroku w całości ‎i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Stargardzie do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył co następuje:Kasacja Prokuratora Generalnego jest oczywiście zasadna, co uzasadniało jej rozpoznanie i uwzględnienie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.

Zaskarżony bowiem wyrok jest wadliwy, gdyż został wydany z rażącym naruszeniem prawa opisanym w zarzucie kasacji. Istotnie sąd rozstrzygając wniosek oskarżonego złożony w oparciu o treść przepisu art. 387 § 1 k.p.k. jest zobowiązany przede wszystkim sprawdzić zaistnienie wszystkich warunków dopuszczalności takiego wniosku. Jednym z nich z pewnością będzie sprawdzenie zgodności zgłaszanych we wniosku, zaakceptowanych m.in. przez prokuratora propozycji, w tym również tych co do oceny prawno-karnej zarzucanego oskarżonemu czynu, wymiaru kary bądź środków karnych, ‎z obowiązującymi przepisami prawa karnego materialnego.

W sytuacji, w której treść wniosku tychże regulacji prawnych nie respektuje, niewątpliwym obowiązkiem sądu jest bądź to uzależnienie swojej decyzji o uwzględnieniu tego wniosku od dokonania w nim zmiany konwalidującej dostrzeżoną jego wadliwość (art. 387 § 3 k.p.k.) bądź też rozpoznanie w dalszym ciągu sprawy na zasadach ogólnych (zob. wyrok SN z 13 lutego 2019 r., sygn. akt VKK 34/18).Powyższemu obowiązkowi Sąd Rejonowy w Stargardzie nie sprostał, albowiem orzekł zgodnie z wnioskiem oskarżonego, który w istocie był wadliwy.Zgodnie bowiem z art. 37 b zd. 1 k.k. w sprawie o występek zagrożony karą pozbawienia wolności, niezależnie od dolnej granicy ustawowego zagrożenia przewidzianego w ustawie za dany czyn, sąd może orzec jednocześnie karę pozbawienia wolności w wymiarze nieprzekraczającym 3 miesięcy, a jeżeli górna granica ustawowego zagrożenia wynosi przynajmniej 10 lat - 6 miesięcy, oraz karę ograniczenia wolności do lat 2.Występek z art. 280 § 1 k.k. w dniu jego popełnienia, jak i w dniu wyrokowania zagrożony był karą pozbawienia wolności do lat 12.

Jest zatem kwestią oczywistą, że w tej sytuacji Sąd Rejonowy, decydując się na zastosowanie instytucji ‎z art. 37 b k.k., mógł w ramach sekwencji kar orzec wobec skazanego maksymalnie karę 6 miesięcy pozbawienia wolności. W pełni więc zasadnie naruszenie to podniósł w zarzucie kasacji Prokurator Generalny, a wpływ naruszenia jawi się jako oczywisty.Sąd ponownie rozpoznający sprawę winien mieć na uwadze poczynione uwagi i ponownie orzekając winien respektować obowiązujące regulacje prawne.Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w części dyspozytywnej wyroku.[PGW] [ał]