Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 432/16 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation as obviously groundless regarding procedural violations in criminal proceedings. The court rejects claims of unfairness and lack of notice. The appeal is rejected due to obvious lack of grounds.

Numero d'incarto III KK 432/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously groundless under Article 535 § 3 of the Criminal Procedure Code. The appellant, a private prosecutor, alleged procedural violations regarding the qualification of the defendant's act and the right to comment on it. The court found no serious defects because the private prosecutor had already addressed the qualification issue in the appeal and did not rely on the alleged error.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 440 k.p.k.; Art. 399 § 1, 2 k.p.k.; Art. 433 § 1 k.p.k.; Art. 2 § 1 pkt 3 k.p.k.: A cassation appeal is dismissed as obviously groundless when the appellate court has already addressed the substantive issues raised by the private prosecutor in the appeal, rendering the alleged procedural defect irrelevant to the final judgment.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal obviously groundless private prosecutor rights qualification of act procedural notice criminal procedure code fairness principle difetto di legittimazione del ministero pubblico

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 535 § 3 k.p.k.
akt III KK 432/16 POSTANOWIENIE Dnia 13 lutego 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 13 lutego 2017 r., sprawy E.
Art. 440 k.p.k.
Przypomnieć bowiem należy, że wyjątkowy charakter przepisu art. 440 k.p.k. objawia się w możliwości orzekania przez sąd odwoławczy niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów, jeżeli sąd ten uzna, że utrzymanie zaskarżonego orzeczenia w mocy byłoby rażąco niesprawiedliwe.
Art. 399 § 1 k.p.k.
Sąd Okręgowy w [...] na podstawie art. 399 § 1 k.p.k. uprzedził strony o możliwości zmiany kwalifikacji prawnej czynu jedynie na art.
Art. 399 § 2 k.p.k.
z art. 399 § 1 i 2 k.p.k.
Art. 433 § 1 k.p.k.
z art. 433 § 1 k.p.k., art.
Art. 2 § 1 pkt 3 k.p.k.
przekroczyła granice obrony koniecznej.W tej zaś sytuacji nie sposób podzielić stanowiska skarżącego, że w sprawie naruszono zasadę, o której mowa w art. 2 § 1 pkt 3 k.p.k., czy też że utrzymanie w mocy orzeczenia Sądu I instancji było rażąco niesprawiedliwe.
art. 535 § 3 k.p.k
akt III KK 432/16 POSTANOWIENIE Dnia 13 lutego 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 13 lutego 2017 r., sprawy E.
art. 155 k.k
W., oskarżonej z art. 155 k.k.
art. 31 § 2 k.k
z art. 31 § 2 k.k., z powodu kasacji, wniesionej przez pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej H.
art. 148 § 1 k.k
wyczerpała swoim zachowaniem dyspozycję art. 148 § 1 k.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 432/16 POSTANOWIENIE Dnia 13 lutego 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 13 lutego 2017 r., sprawy E. W., oskarżonej z art. 155 k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k., z powodu kasacji, wniesionej przez pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej H. W., od wyroku Sądu Apelacyjnego w [...], z dnia 16 czerwca 2016 r., sygn. akt II AKa …/16, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w [...], z dnia 11 marca 2016 r., sygn. akt II K …/15,, p o s t a n o w i ł 1. oddalić kasację, jako oczywiście bezzasadną;

2. kosztami procesu w postępowaniu kasacyjnym obciążyć oskarżycielkę posiłkową H. W. UZASADNIENIESąd Okręgowy w [...] wyrokiem z dnia 11 marca 2016 r., sygn. akt II K …/15, ustalił, że E. W. wyczerpała swoim zachowaniem dyspozycję art. 148 § 1 k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k. w zw. z art. 25 § 3 k.k. i stwierdzając, że sprawca nie podlega karze na podstawie art. 25 § 3 k.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 4 k.p.k. umorzył postępowanie karne w sprawie.Sąd Apelacyjny w [...] wyrokiem z dnia 16 czerwca 2016 r., sygn. akt II AKa …/16, po rozpoznaniu apelacji wniesionych przez prokuratora i pełnomocnika oskarżycielek posiłkowych, utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.Kasację od prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 16 czerwca 2016 r. wniósł pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej H.

W., zarzucając rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, mające wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 440 k.p.k. w zw. z art. 399 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 433 § 1 k.p.k., art. 2 § 1 pkt 3 k.p.k.W konkluzji pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego w [...] oraz poprzedzającego go wyroku Sądu Okręgowego w [...] i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.Prokurator Prokuratury Rejonowej w [...] w pisemnej odpowiedzi na kasację pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej wniósł o jej oddalenie, jako oczywiście bezzasadnej.

Do stanowiska tego przyłączył się obrońca oskarżonej E. W.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Kasacja pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej jest bezzasadna i to w stopniu oczywistym, uzasadniającym jej oddalenie w trybie art. 535 § 3 k.p.k.Na wstępie przypomnieć należy, że kasacja jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia skierowanym przeciwko orzeczeniu wydanemu przez sąd odwoławczy na skutek rozpoznania środka odwoławczego. Celem postępowania kasacyjnego jest bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego orzeczeń dotkniętych poważnymi wadami w postaci bezwzględnych przyczyn odwoławczych lub innych naruszeń prawa, ale o charakterze rażącym, a jednocześnie takich, które miały istotny wpływ na treść orzeczenia.Tego rodzaju uchybień w przedmiotowej sprawie Sąd Najwyższy nie stwierdził.

O ile bowiem rzeczywiście w toku postępowania przed Sądem I instancji nie uprzedzono stron o możliwości zmiany kwalifikacji prawnej czynu przypisanego E. W. w zakresie art. 25 § 3 k.k. (na rozprawie w dniu 7 marca 2016 r. Sąd Okręgowy w [...] na podstawie art. 399 § 1 k.p.k. uprzedził strony o możliwości zmiany kwalifikacji prawnej czynu jedynie na art. 148 § 1 k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k.), to uchybienie to nie ograniczyło prawa oskarżycieli do ustosunkowania się do tej kwestii. Nie sposób także nie zauważyć, że pełnomocnik nie podnosił w apelacji tego uchybienia, choć to właśnie ten środek był właściwym miejscem do podnoszenia zarzutów pod adresem orzeczenia Sądu I instancji.

Niezależnie od tego nie jest natomiast tak – jak się to stara wykazać pełnomocnik – że wyżej opisane postąpienie Sądu I instancji uniemożliwiło oskarżycielom posiłkowym zajęcie stanowiska w przedmiocie zmiany kwalifikacji prawnej czynu przypisanego E. W. Lektura wniesionej przez pełnomocnika apelacji wskazuje bowiem, że właśnie w tym środku zajęto stanowisko co do zmiany kwalifikacji prawnej. W apelacji pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej nie tylko wskazywał przecież, że „Sąd I instancji niesłusznie uznał, iż oskarżona działała w obronie koniecznej”, ale i czynił wywody odnośnie wymiaru kary w sytuacji „wyeliminowania z podstawy skazania art. 25 § 3 k.k.” (k. 960).

Pełnomocnik miał zatem możliwość podjęcia czynności dowodowych, o których mowa w kasacji, a które miały zmierzać do wykazania, że E. W. nie działała w obronie koniecznej, jednakże z tej możliwości sam zrezygnował. Niezależnie od tego Sąd odwoławczy, dysponując między innymi apelacją pełnomocnika oskarżycielek posiłkowych, szeroko wypowiedział się w kwestii prawidłowości orzeczenia Sądu I instancji, również w zakresie przyjęcia, że E. W. przekroczyła granice obrony koniecznej.W tej zaś sytuacji nie sposób podzielić stanowiska skarżącego, że w sprawie naruszono zasadę, o której mowa w art. 2 § 1 pkt 3 k.p.k., czy też że utrzymanie w mocy orzeczenia Sądu I instancji było rażąco niesprawiedliwe.

Przypomnieć bowiem należy, że wyjątkowy charakter przepisu art. 440 k.p.k. objawia się w możliwości orzekania przez sąd odwoławczy niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów, jeżeli sąd ten uzna, że utrzymanie zaskarżonego orzeczenia w mocy byłoby rażąco niesprawiedliwe. Nieskorzystanie z tej możliwości przez sąd z urzędu nie stanowi w ogóle naruszenia prawa, jest bowiem niczym innym, jak tylko wyrazem przekonania sądu o sprawiedliwości wyroku (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 września 2016 r., III KK 133/16, LEX nr 2139252).Z tych względów Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną, przy czym kosztami procesu w postępowaniu kasacyjnym obciążył oskarżycielkę posiłkową H.

W. kc