Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 425/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed criminal appeal as obviously groundless due to clear factual findings and lack of procedural error.

Numero d'incarto III KK 425/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the criminal appeal as obviously groundless, ordering the appellant to bear the costs. The appellant argued that the lower court arbitrarily evaluated evidence and failed to properly control the first-instance judgment regarding the expert opinion on traffic safety. The court rejected these claims because the lower court did not independently evaluate evidence but adopted the first-instance findings, making factual challenges inadmissible in cassation, and because the accident reconstruction did not require specialized expert knowledge.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 457 § 3 k.p.k.; Art. 4, Art. 5 § 2, Art. 7, Art. 410 k.p.k.; Art. 193 k.p.k.; Art. 16 ust. 1, Art. 3 ust. 1 Prawo o ruchu drogowym: Cassation complaints challenging the evaluation of evidence and factual findings by the appellate court are inadmissible when the appellate court merely adopts the first-instance court's findings without independent evaluation.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal inadmissible factual challenge appellate court review expert opinion admissibility traffic safety negligence

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 457 § 3 k.p.k.
UZASADNIENIEKasacja obrońcy okazała się być bezzasadna w stopniu oczywistym.W kasacji zarzucono rażące naruszenie prawa procesowego mające wpływ na treść orzeczenia, to jest art. 457 § 3 k.p.k. w zw.
Art. 4 k.p.k.
Podniesiony w apelacji bardzo lakonicznie zarzut dotyczący niepowołania biegłego z zakresu ruchu drogowego, został rozważony przez Sąd odwoławczy na s. 4 uzasadnienia wyrok, a zawarta tam argumentacja nie budzi zastrzeżeń co do poziomu wnikliwości i poprawności.
Art. 5 § 2 k.p.k.
akt III KK 425/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 stycznia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Hofmański na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
Art. 7 k.p.k.
Art. 410 k.p.k.
7 czy art. 410 k.p.k., bez wskazania, na czym to naruszenie zdaniem skarżącego miało polegać.
Art. 193 k.p.k.
1 prawa o ruchu drogowym,niedokonaniu należytej kontroli instancyjnej wyroku I instancji przez bezzasadne przyjęcie, że Sąd Rejonowy nie naruszył art. 193 k.p.k.
Art. 16 ust. 1 Prawo o ruchu drogowym
Art. 3 ust. 1 Prawo o ruchu drogowym
457 § 3 k.p.k.Z tych powodów, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
art. 535 § 3 k.p.k
akt III KK 425/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 stycznia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Hofmański na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
art. 177 § 2 k.k
E., skazanego z art. 177 § 2 k.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 425/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 stycznia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Hofmański na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 27 stycznia 2014 r. sprawy S. M. E., skazanego z art. 177 § 2 k.k. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 29 listopada 2012 r., sygn. akt II Ka […], utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w O. z dnia 11 maja 2012 r., sygn. akt II K […] p o s t a n o w i ł 1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną, 2. obciążyć kosztami postępowania kasacyjnego skazanego S. M.

E. UZASADNIENIEKasacja obrońcy okazała się być bezzasadna w stopniu oczywistym.W kasacji zarzucono rażące naruszenie prawa procesowego mające wpływ na treść orzeczenia, to jest art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 4, art. 5 § 2, art. 7 i art. 410 k.p.k., polegające na:uznaniu, że Sąd I instancji rozważył wszystkie okoliczności, przemawiające zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść skazanego,dokonaniu oceny zgromadzonych dowodów w sposób dowolny, sprzeczny z zasadami prawidłowego rozumowania, co skutkowało dokonaniem błędnych ustaleń faktycznych w sprawie, a przede wszystkim nieuzasadnionym uznaniem, że skazany umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym, określone w art. 16 ust. 1 oraz art. 3 ust. 1 prawa o ruchu drogowym,niedokonaniu należytej kontroli instancyjnej wyroku I instancji przez bezzasadne przyjęcie, że Sąd Rejonowy nie naruszył art. 193 k.p.k. poprzez niedopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu ruchu drogowego, mimo że taka konieczność istniała.Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu.

Prokurator w pisemnej odpowiedzi na kasację wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zarzuty kasacji okazały się być bezzasadne w stopniu oczywistym. Zarzuty zawarte w tiret pierwszym i drugim kasacji, nie zasługują na uwzględnienie z kilku powodów, Po pierwsze dlatego, że są jedynie dowolną polemiką ze stanowiskiem Sądu odwoławczego – wszak w uzasadnieniu kasacji jej autor raczył rozwinąć jedynie zarzut dotyczący niepowołania dowodu z opinii biegłego, pominął zaś milczeniem dwa pierwsze zarzuty kasacji.

Nie można poważnie traktować zarzutu procesowego, którego treść ogranicza się do postawienia tezy o naruszeniu ogólnych zasad postępowania, jak art. 4, art. 5 § 2, art. 7 czy art. 410 k.p.k., bez wskazania, na czym to naruszenie zdaniem skarżącego miało polegać. Po drugie, zarzuty te, jako odnoszące się do dokonanej w sprawie oceny dowodów i poczynionych ustaleń faktycznych nie mogą w istocie odnosić się do postępowania Sądu odwoławczego, który w sprawie niniejszej nie oceniał dowodów, ani własnych ustaleń faktycznych nie czynił, przyjmując w całości ustalenia Sąd Rejonowego.

Tymczasem kasacja jest środkiem zaskarżenia służącym kontroli postępowania odwoławczego i podnoszenie w nim uchybień sądu I instancji, a tym bardziej kwestionowanie ustaleń faktycznych, jest niedopuszczalne. Jedynym zarzutem o charakterze kasacyjnym jest zarzut z tiret trzeciego kasacji, tj. dotyczący nienależytej kontroli odwoławczej. Zarzut ten jednak jest bezzasadny w stopniu oczywistym. Podniesiony w apelacji bardzo lakonicznie zarzut dotyczący niepowołania biegłego z zakresu ruchu drogowego, został rozważony przez Sąd odwoławczy na s. 4 uzasadnienia wyrok, a zawarta tam argumentacja nie budzi zastrzeżeń co do poziomu wnikliwości i poprawności.

W istocie, w stanie faktycznym niniejszej sprawy odtworzenie przebiegu wypadku, jak i jego przyczyn, nie wymagało wiedzy specjalnej, naruszenie reguł ostrożności przez skazanego, jak i związek przyczynowy między tym naruszeniem a skutkami wypadku, jest oczywisty dla każdej przeciętnie wykształconej osoby. W tym stanie rzeczy nie można doszukiwać się naruszenia art. 457 § 3 k.p.k.Z tych powodów, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. aw