Criminal appeal dismissed for inadmissibility as it failed to cite mandatory Art. 439 K.P.K. grounds for liberty restriction cases.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the criminal appeal without examination because the defense attorney failed to cite the mandatory grounds for appeal under Article 439 of the Code of Criminal Procedure. Although the lower court accepted the appeal, the Supreme Court ruled that appeals for sentences involving liberty restrictions must strictly rely on Article 439 errors. Consequently, the appeal was deemed inadmissible as it only raised other substantive legal violations.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 439 k.p.k.; Art. 523 § 4 k.p.k. - In cases where a sentence restricting liberty is pronounced, an appeal in favor of the accused may be filed only on grounds specified in Art. 439 k.p.k.; appeals citing other violations are inadmissible.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KK 422/21 POSTANOWIENIE Dnia 9 listopada 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz na posiedzeniu w dniu 9 listopada 2021 r, w sprawie B.Y. skazanej z art. 278 § 1 k.k. w przedmiocie dopuszczalności kasacji wniesionej przez obrońcę skazanej od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 29 kwietnia 2021 r., sygn. akt II Ka (…) utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 31 lipca 2020 r., sygn. akt II K (…) p o s t a n o w i ł:
1) na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. kasację pozostawić bez rozpoznania;
2) kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć skazaną.
UZASADNIENIE
Kasacją zaskarżono wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 29 kwietnia 2021 r,, sygn. akt II Ka (…), którym utrzymano w mocy wyrok sądu pierwszej instancji skazujący B.Y. za przestępstwo określone w art. 278 § 1 k.k. na karę sześciu miesięcy ograniczenia wolności w postaci obowiązku wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze trzydziestu godzin w stosunku miesięcznym, a także nałożono obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę kwoty ośmiuset złotych na rzecz pokrzywdzonej. Adwokat M.I. – obrońca skazanej, zarzuciła w kasacji rażącą obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść wyroku, tj. art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. i art. 424 § 1 k.p.k.
Prokurator Prokuratury Rejonowej w W. w pisemnej odpowiedzi na kasację, wniosła o oddalenie kasacji obrońcy skazanej B.Y., jako oczywiście bezzasadnej (pismo z dnia 2 sierpnia 2021 r., PR 2 Ds. (…)).Sąd Najwyższy zważył co następuje. W sytuacji, gdy w wyroku skazującym orzeczono karę ograniczenia wolności, kasację na korzyść skazanego strona może wnieść jedynie z powodu uchybień wskazanych w art. 439 k.p.k. (por. jasna treść art. 523 § 4 w zw. z § 2 k.p.k.). To ustawowe ograniczenie obowiązuje od dnia 1 września 2000 r., czyli już od 21 lat, i powinno być znane podmiotowi fachowemu, jakim jest adwokat.
Tymczasem kasacja sporządzona przez obrońcę skazanej tego wymogu nie spełnia. Powołano w niej jedynie takie uchybienia, które w rozumieniu art. 523 § 1 k.p.k., są tzw. innym rażącym naruszeniem prawa, czyli innym niż obraza art. 439 k.p.k. Jest to tym samym kasacja niedopuszczalna, jako, że inne zarzuty, niż uchybienia z art. 439 k.p.k., nie mogą w przedmiotowej sprawie, z uwagi na rodzaj prawomocnie orzeczonej kary, być podstawą kasacji. Kasacja ta powinna zatem spotkać się z odmową przyjęcia w sądzie odwoławczym (por. art. 530 § 2 k.p.k.).
Jeżeli jednak pomimo tego została przyjęta i przekazana Sądowi Najwyższemu, to należy, w myśl art. 531 § 1 zdanie pierwsze k.p.k., pozostawić ją bez rozpoznania. Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy rozstrzygnął jak na wstępie.