Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 418/18 Generato dall'IA

Criminal appeal dismissed because the prosecutor properly approved the indictment despite the defendant's procedural error claim.

Numero d'incarto III KK 418/18
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the criminal appeal as obviously groundless, ordering the defendant to bear the costs. The defense argued that the indictment was invalid because the prosecutor failed to formally approve it, citing a negative procedural prerequisite. The court rejected this by confirming the Customs Act was properly approved and submitted by the prosecutor on December 29, 2016, thereby validating the prosecution's standing.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 155 § 2 k.k.s.; Art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k.: The requirement for a prosecutor's approval of an indictment is satisfied if the competent authority formally approves and submits the document, negating any negative procedural prerequisite for the appeal.

Parole chiave

Generato dall'IA
criminal appeal procedural prerequisite indictment approval negative condition prosecutor authority violazioni delle norme procedurali difetto di legittimazione del ministero pubblico indigenza processuale non provata

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 155 § 1 k.k.s.
Twierdzenie więc obrońcy o niedopełnieniu warunków skuteczności wniesienia aktu oskarżenia określonych w art. 155 § 2 k.k.s., a tym samym wystąpienia ujemnej przesłanki procesowej z art.
Art. 155 § 2 k.k.s.
Twierdzenie więc obrońcy o niedopełnieniu warunków skuteczności wniesienia aktu oskarżenia określonych w art. 155 § 2 k.k.s., a tym samym wystąpienia ujemnej przesłanki procesowej z art.
Art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k.
z art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw.
Art. 433 § 1 k.p.k.
art. 433 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.
z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw.
Art. 535 § 3 k.p.k.
Art. 637a k.p.k.
536 k.p.k.), orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia, obciążając skazanego – art. 637a k.p.k. w zw.
Art. 636 § 1 k.p.k.
art. 107 § 1 k.k
P.‎skazanego z art. 107 § 1 k.k.s.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 20 lipca 2018 r.,‎kasacji obrońcy skazanego‎od wyroku Sądu Okręgowego w S.‎z dnia 11 kwietnia 2018 r., sygn.
art. 10 § 4 k.k
4 § 1 i § 2 k.k.s., art. 10 § 4 k.k.s., prawa procesowego, tj.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 418/18 POSTANOWIENIE Dnia 20 lipca 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk w sprawie A. P.‎skazanego z art. 107 § 1 k.k.s.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 20 lipca 2018 r.,‎kasacji obrońcy skazanego‎od wyroku Sądu Okręgowego w S.‎z dnia 11 kwietnia 2018 r., sygn. akt II Ka […]‎utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w W.‎z dnia 8 sierpnia 2017 r., sygn. akt II K […], p o s t a n o w i ł 1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;

2. obciążyć skazanego A.P. kosztami postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIESąd Rejonowy w W. wyrokiem z dnia 8 sierpnia 2017 r., sygn. II K […], uznał oskarżonego A. P. za winnego tego, że „w okresie nie wcześniej niż od jesieni 2015 r. - daty bliżej nieustalonej do dnia 08 marca 2016 r. jako właściciel firmy S. w lokalu przy ul. M. w S., urządzał i prowadził gry na siedmiu automatach: B. bez numeru, B. nr […], H. nr […], K. bez numeru, H. bez numeru, C. bez numeru, S. bez numeru, o wygrane pieniężne i rzeczowe, działając w celach komercyjnych, na których prowadzone gry miały charakter losowy oraz zawierały element losowości, udostępnionych do publicznego korzystania, wbrew przepisom art. 6 ust. 1 i art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (t.j.:

Dz. U. 2016, poz. 471), tj. czynu z art. 107 § 1 k.k.s. i za to na podstawie art. 107 § 1 k.k.s. skazał go na karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 80 zł. Apelację od tego wyroku wniósł obrońca oskarżonego zaskarżając orzeczenie sądu meriti w całości. W środku odwoławczym podniesiono szereg zarzutów dotyczących obrazy przepisów: prawa materialnego, tj. art. 107 § 1 k.k.s. w zw. z art. 4 § 1 i § 2 k.k.s., art. 10 § 4 k.k.s., prawa procesowego, tj. art. 196 § 3 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s., art. 170 § 2 k.p.k. w zw. z art. 193 § 1 i § 2 k.p.k. w zw. z art. 5 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s., art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s., art. 410 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.p.k., art. 5 § 2 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s., art. 414 § 1 zd. 2 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 10 § 4 k.k.s. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s., art. 424 § 1 i § 2 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.p.k. oraz błędu w ustaleniach faktycznych.

W oparciu o te zarzuty obrońca wniósł o uniewinnienie oskarżonego od zarzuconego mu czynu, względnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w W..Sąd Okręgowy w S. wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2018 r., sygn. II Ka […], zaskarżony wyrok utrzymał w mocy. Od tego orzeczenia kasację wywiódł obrońca skazanego, który zarzucił Sądowi odwoławczemu „rażące naruszenie przepisów postępowania, które powinno być brane przez Sąd pod uwagę z urzędu, niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów oraz wpływu uchybienia na treść orzeczenia tj. art. 433 § 1 k.p.k. w zw. z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s., polegające na utrzymaniu w mocy wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia 8 sierpnia 2017 r., sygnatura akt II K […], mimo, iż w danej sprawie występowała negatywna przesłanka procesowa określona w art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 113 § k.k.s. albowiem akt oskarżenia nie został zatwierdzony przez prokuratora, mimo, iż dochodzenie było prowadzone pod nadzorem prokuratora, co sprawia, że w niniejszej sprawie brak było skargi uprawnionego oskarżyciela”.Wobec tak sformułowanego zarzutu, obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w S. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.W odpowiedzi na kasację prokurator Prokuratury Rejonowej w W. wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniesiona kasacja jest bezzasadna w stopniu oczywistym co uprawniało Sąd Najwyższy do jej oddalenia na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.Z uwagi na treść zapadłych w niniejszej sprawie wyroków i wymierzenie skazanemu A.

P. za czyn z art. 107 § 1 k.k.s. wyłącznie kary grzywny wniesienie kasacji było możliwe wyłącznie z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. (art. 523 § 2 k.p.k. w zw. z art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.).Taki zarzut został przez obrońcę skazanego sformułowany, rzecz jednak w tym, że oparty on został na całkowicie błędnym założeniu, iż w niniejszej sprawie brak było skargi uprawnionego oskarżyciela ponieważ, w związku z nadzorowaniem dochodzenia prowadzonego przez finansowy organ postępowania przygotowawczego przez prokuratora (art. 155 § 1 k.k.s.), to wyłącznie prokurator był uprawniony do zatwierdzenia i wniesienia do sądu aktu oskarżenia (art. 155 § 2 k.k.s.), a tymczasem w tej sprawie prokurator wniósł wprawdzie akt oskarżenia, lecz go wcześniej – zdaniem autorki kasacji – nie zatwierdził.Tymczasem, na co trafnie w odpowiedzi na kasacje zwrócił uwagę oskarżyciel publiczny, skarżący zupełnie przeoczył, że sporządzony w dniu 28 grudnia 2016 r. przez Urząd Celny w S. akt oskarżenia (k. 140-142), został zatwierdzony przez prokuratora Prokuratury Rejonowej w W. w dniu 29 grudnia 2016 r. (k. 142 verte), a następnie w dniu 30 grudnia 2016 r. przesłany przez ten ostatni organ do Sądu Rejonowego w W.

Twierdzenie więc obrońcy o niedopełnieniu warunków skuteczności wniesienia aktu oskarżenia określonych w art. 155 § 2 k.k.s., a tym samym wystąpienia ujemnej przesłanki procesowej z art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k., jest zupełnie oderwane od realów procesowych jakie miały miejsce w toku przedmiotowego postępowania. Akt oskarżenia został bowiem, zgodnie z treścią powołanego już wyżej art. 155 § 2 k.k.s., zatwierdzony i wniesiony do sądu przez uprawniony, określony w tym przepisie podmiot. Uwzględniając powyższe, przy braku stwierdzenia innych okoliczności, które obligowałyby Sąd Najwyższy do orzekania w szerszym zakresie (art. 536 k.p.k.), orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia, obciążając skazanego – art. 637a k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k.

– kosztami postepowania kasacyjnego.