Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 408/22 Generato dall'IA

Supreme Court orders temporary arrest in psychiatric facility for suspect accused of murder with mental health issues.

Numero d'incarto III KK 408/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court granted the Public Prosecutor's appeal to order a temporary arrest for three months, replacing a previous psychiatric placement order. The suspect is accused of murder and diagnosed with severe mental disorders and substance abuse, leading to a loss of criminal responsibility. The court determined that standard preventive measures were insufficient due to the high risk of reoffending and the need to stabilize the ongoing proceedings.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 249 § 1 k.p.k.; Art. 258 § 2 k.p.k.; Art. 260 § 1 k.p.k.; Art. 257 § 1 k.p.k.; Art. 259 k.p.k.; When a suspect suffers from mental disorders or substance abuse causing loss of criminal responsibility, temporary arrest in a psychiatric facility is mandatory if there is a high probability of reoffending and other preventive measures are inadequate.

Parole chiave

Generato dall'IA
temporary arrest psychiatric facility loss of criminal responsibility mental health disorders substance abuse preventive measures high probability of reoffending

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 249 § 1 k.p.k.
z art. 249 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 258 § 2 k.p.k.
z art. 258 § 2 k.p.k. oraz art.
Art. 260 § 1 k.p.k.
Art. 257 § 1 k.p.k.
W tym stanie rzeczy zastosowanie innego niż tymczasowe aresztowanie środka zapobiegawczego byłoby w tym wypadku niewystarczające w rozumieniu art. 257 § 1 k.p.k., brak jest również przesłanek z art.
Art. 259 k.p.k.
257 § 1 k.p.k., brak jest również przesłanek z art. 259 k.p.k.
Art. 31 § 1 k.k.
z art. 31 § 1 k.k. z urzędu, w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowania na podstawie art.
Art. 148 § 1 k.k.
K.podejrzanego z art. 148 § 1 k.k. w zw.
art. 148 § 1 k.k
K.podejrzanego z art. 148 § 1 k.k.
art. 64 § 1 k.k
art. 31 § 1 k.k
Jednocześnie biegli stwierdzili, iż podejrzany w czasie popełnienia czynów miał zniesioną zdolność rozumienia znaczenia czynów i kierowania swoim postępowaniem w rozumieniu art. 31 § 1 k.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 408/22 POSTANOWIENIE Dnia 28 grudnia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Siwek po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 28 grudnia 2022 r. sprawy D. K.podejrzanego z art. 148 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 31 § 1 k.k. z urzędu, w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowania na podstawie art. 538 § 2 k.p.k. w zw. z art. 249 § 1 k.p.k. w zw. z art. 258 § 2 k.p.k. oraz art. 260 § 1 k.k. p o s t a n o w i ł:

1) zastosować wobec podejrzanego D. K., ur. […] r. w O., s. R. i A. z domu S., nr Pesel […], środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania na okres 3 miesięcy tj. od dnia 28 grudnia 2022 r. godz. 10.40 do dnia 28 marca 2023 r. godz. 10.40.

2) określić, iż tymczasowe aresztowanie ma być wykonywane w postaci umieszczenia w odpowiednim zakładzie psychiatrycznym.

UZASADNIENIE

W dniu dzisiejszym Sąd Najwyższy uwzględnił kasację Prokuratora Generalnego wniesioną na niekorzyść D. K. od postanowienia Sądu Okręgowego w Kielcach z 11 czerwca 2021 r., sygn. akt III K 65/21, którym to postanowieniem orzeczono wobec tego podejrzanego środek zabezpieczający w postaci umieszczenia w zakładzie psychiatrycznym. W związku z uchyleniem wskazanego postanowienia i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania zaktualizowała się przeto konieczność rozstrzygnięcia z urzędu co do stosowania środka zapobiegawczego, który w postaci tymczasowo aresztowania określony na okres 3 miesięcy, uzasadnia wobec tego podejrzanego istnienie przesłanek ogólnych, określonych w art. 249 § 1 k.p.k., a także przesłanki szczególnej z art. 258 § 2 k.p.k.

D. K. zarzuca się bowiem popełnienie zbrodni zabójstwa (art. 148 § 1 k.k.), a nadto powołani w sprawie biegli lekarze psychiatrzy oraz psycholog rozpoznali u niego zaburzenia psychiczne oraz zaburzenia zachowania spowodowane stosowaniem środków psychoaktywnych i alkoholu, z okresowymi epizodami psychoaktywnymi w przebiegu stosowania tych środków. Jednocześnie biegli stwierdzili, iż podejrzany w czasie popełnienia czynów miał zniesioną zdolność rozumienia znaczenia czynów i kierowania swoim postępowaniem w rozumieniu art. 31 § 1 k.k. Z uwagi zatem, na aktualny stan zdrowia psychicznego podejrzanego, zachodzi wysokie prawdopodobieństwo popełnienia przez niego czynu podobnego do zarzucanego, wynikające z powodu stwierdzonych zaburzeń psychicznych a także uzależnienia od alkoholu i narkotyków.Wskazane wyżej okoliczności uzasadniają także obawę, że podejrzany będzie podejmował czynności zmierzające do destabilizacji dalszego toku postępowania w sprawie, a to z uwagi na grożącą mu surową karę.

W tym stanie rzeczy zastosowanie innego niż tymczasowe aresztowanie środka zapobiegawczego byłoby w tym wypadku niewystarczające w rozumieniu art. 257 § 1 k.p.k., brak jest również przesłanek z art. 259 k.p.k. Wysoki stopień prawdopodobieństwa popełnienia zarzucanych podejrzanemu przestępstwa wynika choćby z faktu, że w toku rozpoznania sprawy przez Sąd Okręgowy, zgromadzony materiał dowodowy pozwolił na ustalenia jego sprawstwa, a dodatkowo ocena tego materiału w kontekście istnienia przesłanki ogólnej z art. 249 § 1 k.pk. pozostaje nadal aktualna.Sąd Najwyższy jednocześnie uznał, iż zmaterializowały się przesłanki z art. 260 § 1 k.p.k., gdyż stan zdrowia psychicznego podejrzanego, który będzie jeszcze przedmiotem czynności dowodowych Sądu Okręgowego w Kielcach, wymaga, aby zastosowany wobec niego środek zapobiegawczy wykonywany był w zakładzie psychiatrycznym.Określenie dokładnego czasu stosowania tymczasowego aresztu związane jest zaś z czasem rozpoznania kasacji.Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.