Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 405/12 Generato dall'IA

Criminal appeal dismissed for obvious lack of merit; remaining appeal inadmissible due to procedural violations.

Numero d'incarto III KK 405/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the criminal appeal as obviously unfounded regarding charges 1-6 and declared the remaining appeal inadmissible. The defendant argued the appellate court violated procedural rules by failing to address specific arguments and imposed disproportionate penalties. The court rejected these claims, noting the appellate court fully addressed the appeal's arguments and that the remaining charges improperly targeted the first-instance proceedings.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 457 § 3 k.p.k.; Art. 523 § 1 in fine k.p.k.: An appeal to the Supreme Court must concern the appellate court's judgment; arguments regarding the first-instance proceedings are inadmissible as they duplicate lower court control, and appeals clearly violating statutory requirements are inadmissible.

Parole chiave

Generato dall'IA
criminal appeal inadmissible appeal appellate judgment procedural violation disproportionate penalty first instance proceedings obvious lack of merit

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 457 § 3 k.p.k.
naruszenia art. 457 § 3 k.p.k., poprzez nienależytą kontrolę odwoławczą Sądu Apelacyjnego, został sformułowany w sposób, który kwalifikuje ten zarzut do rozpoznania przez Sąd Najwyższy.
Art. 523 § 1 in fine k.p.k.
W końcu, zarzut zawarty w pkt 7 kasacji jest jawnie sprzeczny z dyspozycją art. 523 § 1 in fine k.p.k., co pociągnęło konieczność pozostawienia kasacji – w zakresie tego zarzutu – bez rozpoznania.
art. 535 § 3 k.p.k
akt III KK 405/12 POSTANOWIENIE Dnia 18 grudnia 2012 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Hofmański na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
art. 457 § 3 k.p.k
naruszenia art. 457 § 3 k.p.k., poprzez nienależytą kontrolę odwoławczą Sądu Apelacyjnego, został sformułowany w sposób, który kwalifikuje ten zarzut do rozpoznania przez Sąd Najwyższy.
art. 410 k.p.k
167 i art. 410 k.p.k.” Tymczasem apelacja obrońcy skazanego nie zawiera w tej kwestii żadnych zarzutów.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 405/12 POSTANOWIENIE Dnia 18 grudnia 2012 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Hofmański na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 18 grudnia 2012 r. sprawy R. S., skazanego z art. 59 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z powodu kasacji z dnia 26 września 2012 r. wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 5 lipca 2012 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Z. z dnia 25 stycznia 2012 r., p o s t a n o w i ł :1. w zakresie zarzutów w pkt 1-6 oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną, 2. w zakresie zarzutu w pkt 7 pozostawić kasację bez rozpoznania, 3. obciążyć kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego skazanego R.

S . UZASADNIENIEKasację obrońcy skazanego, adw. L. M., w części wyznaczonej treścią zarzutów oznaczonych jako 1 – 6, należało uznać za bezzasadną w stopniu oczywistym, w pozostałym zaś zakresie jako niedopuszczalną z mocy ustawy.Kasacja zawiera szereg zarzutów, spośród których żaden nie mógł doprowadzić do jej uwzględnienia. W kasacji zarzucono, po pierwsze, rażące naruszenie przepisów prawa procesowego polegające na obrazie przepisów art. 457 § 3 k.p.k., poprzez nierozważenie i nieustosunkowanie się przez Sąd odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku do wszystkich zarzutów i wniosków apelacyjnych, co miało istotny wpływ na treść orzeczenia.

Po drugie, w kasacji podniesiono obrazę szeregu innych przepisów postępowania, w końcu po trzecie, w kasacji zarzucono „z ostrożności procesowej” rażącą niewspółmierność kary wymierzonej skazanemu.Sąd Najwyższy zważył co następuje.Konstrukcja kasacji, w szczególności treść i sformułowanie zarzutów, świadczą o zupełnym braku zrozumienia istoty tego środka zaskarżenia, po stronie jej autora. Tylko pierwszy z zarzutów kasacji, tj. naruszenia art. 457 § 3 k.p.k., poprzez nienależytą kontrolę odwoławczą Sądu Apelacyjnego, został sformułowany w sposób, który kwalifikuje ten zarzut do rozpoznania przez Sąd Najwyższy.

Zarzut tej okazał się jednak nieprawdziwy. W uzasadnieniu kasacji skarżący podaje, że „Sąd Apelacyjny nie odniósł się w ogóle do obrazy przez Sąd Okręgowy w Z. zasady bezpośredniości wynikającej m.in. z art. 2, art. 7, art. 167 i art. 410 k.p.k.” Tymczasem apelacja obrońcy skazanego nie zawiera w tej kwestii żadnych zarzutów. Wobec ich braku nie można w sposób sensowny stawiać zarzutu naruszenia art. 457 § 3 k.p.k. Jednocześnie Sąd Najwyższy stwierdził, że sąd odwoławczy odniósł się wyczerpująco i przekonująco do wszystkich tych zarzutów, które w apelacji zostały podniesione.Zarzuty podniesione w pkt 2-6 kasacji są w istocie zarzutami odnoszącymi się do postępowania w pierwszej instancji.

Zgodnie z utrwalonym zapatrywaniem Sądu Najwyższego, przedmiotem zaskarżenia kasacją jest orzeczenie sądu odwoławczego i zarzuty powinny tego orzeczenia dotyczyć. Z tego względu, Sąd Najwyższy uznał, że podniesienie w kasacji tego rodzaju zarzutów jest jedynie próbą dublowania przez skarżącego kontroli instancyjnej, co jest jaskrawo niezgodne z istotą nadzwyczajnego środka zaskarżenia, jakim jest kasacja. Zarzuty te nie mogły zatem doprowadzić do uwzględnienia kasacji. W końcu, zarzut zawarty w pkt 7 kasacji jest jawnie sprzeczny z dyspozycją art. 523 § 1 in fine k.p.k., co pociągnęło konieczność pozostawienia kasacji – w zakresie tego zarzutu – bez rozpoznania.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.