Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 404/12 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as obviously unfounded for repeating lower court arguments without new grounds.

Numero d'incarto III KK 404/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded, ruling that the appellant merely repeated arguments from the previous appeal without adding new grounds. The appellant claimed the lower courts failed to address key procedural and substantive issues regarding the nature of the detention, but the Supreme Court found the appellate court had properly analyzed all prior arguments. Consequently, the court held that repeating previous reasoning without fresh evidence or legal grounds does not constitute a valid basis for cassation.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 433 § 1, 457 § 3 k.p.k.; Art. 7 k.p.k.; Art. 410, 424 § 1 k.p.k.; Art. 244 § 1 w zw. z 517b, 469 i 7 k.p.k.; Art. 308 § 6 w zw. z art. 308 § 1 i 217 § 1 k.p.k.; Art. 445 § 1 i 363 § 1 k.c.; Cassation is admissible only if the appellate court failed to adequately address all appeal arguments, and mere repetition of prior arguments without new grounds constitutes an obviously unfounded appeal.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal obviously unfounded repetition of arguments procedural law substantive law detention characterization appellate review

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 433 § 1 k.p.k.
przepisów postępowania:a)art. 433 § 1 i 457 § 3 k.p.k.
Art. 457 § 3 k.p.k.
oraz w art. 457 § 3 k.p.k.
Art. 7 k.p.k.
przez funkcjonariuszy Policji),b)art. 7 k.p.k. na skutek dokonania przez Sąd Apelacyjny istotnych ocen w sprawie z naruszeniem omawianej naczelnej reguły procedowania;c)art.
Art. 410 k.p.k.
na skutek dokonania przez Sąd Apelacyjny istotnych ocen w sprawie z naruszeniem omawianej naczelnej reguły procedowania;c)art. 410 i 424 § 1 k.p.k.
Art. 424 § 1 k.p.k.
Art. 244 § 1 k.p.k.
w wyniku:-zaaprobowanie rozstrzygnięcia Sądu I instancji jako wydanego z pominięciem i niepoddaniem analizie zasadniczych fragmentów materiału dowodowego na kluczowe w sprawie okoliczności,-zaistnienia poważnych wadliwości motywacyjnych wyroku Sądu II instancji;d)art. 244 § 1 w zw.
Art. 517b k.p.k.
z art. 517b i 469, 308 § 6 w zw.
Art. 469 k.p.k.
Art. 308 § 6 k.p.k.
w wyniku niezasadnego podzielenia stanowiska SO, iż funkcjonariusze Policji mieli nie dysponować (in abstracto) możliwością podjęcia czynności zatrzymania wnioskodawcy na tej właśnie (procesowej) podstawie;e)art. 308 § 6 w zw.
Art. 308 § 1 k.p.k.
w wyniku niezasadnego podzielenia stanowiska SO, iż funkcjonariusze Policji mieli nie dysponować (in abstracto) możliwością podjęcia czynności zatrzymania wnioskodawcy na tej właśnie (procesowej) podstawie;e)art. 308 § 6 w zw.
Art. 217 § 1 k.p.k.
Art. 445 § 1 k.c.
B.),2.finalnie zaś, przepisów prawa materialnego - art. 445 § 1 i 363 § 1 k.c.
Art. 363 § 1 k.c.
Art. 552 § 4 k.p.k.
obrazy przepisów prawa materialnego – art. 552 § 4 k.p.k. przez niezasadne przyjęcie, iż w dniu 20 czerwca 2010 r.
Art. 442 § 3 k.p.k.
obrazę przepisów postępowania – art. 442 § 3, art.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 404/12 POSTANOWIENIE Dnia 20 marca 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Dołhy na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 kpk‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 20 marca 2013 r.,‎sprawy J. B.‎o odszkodowanie i zadośćuczynienie za niewątpliwie niesłuszne aresztowanie‎z powodu kasacji, wniesionej przez pełnomocnika wnioskodawcy J. B.‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 28 czerwca 2012 r., zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w B.‎z dnia 7 marca 2012 r.; p o s t a n o w i ł 1. oddala kasację jako oczywiście bezzasadną;

2. zwalnia wnioskodawcę od ponoszenia kosztów sądowych postępowania kasacyjnego;

3. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz pełnomocnika z urzędu adw. A. A. - Kancelaria Adwokacka kwotę 738, 00 zł (słownie: siedemset trzydzieści osiem złotych), w tym 23% podatku VAT, tytułem wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie kasacji. UZASADNIENIESąd Okręgowy w B., wyrokiem z dnia 7 marca 2012 r.,:I.oddalił wniosek J. B. o odszkodowanie i zadośćuczynienie za niewątpliwie niesłuszne zatrzymanie w dniu 20 czerwca 2010 r.;II.pozostawił bez rozpoznania wniosek o odszkodowanie i zadośćuczynienie za internację psychiatryczną w dniach od 20 czerwca 2010 r. do 30 czerwca 2010 r.W apelacji od tego wyroku pełnomocnik wnioskodawcy J. B. podniósł zarzuty:

1) obrazy przepisów prawa materialnego – art. 552 § 4 k.p.k. przez niezasadne przyjęcie, iż w dniu 20 czerwca 2010 r. nie doszło do zatrzymania procesowego wnioskodawcy przez funkcjonariuszy Policji;

2) obrazę przepisów postępowania – art. 442 § 3, art. 7, 410, 424 § 1, 244 § 1 w zw. z art. 517b i 469, 308 § 6 w zw. z art. 308 § 1 i 217 § 1 k.p.k.Sąd Apelacyjny, wyrokiem z dnia 28 czerwca 2012 r., zmienił zaskarżony wyrok w pkt I w ten sposób, że pozostawił bez rozpoznania wniosek o odszkodowanie i zadośćuczynienie za zatrzymanie w dniu 20.06.2010 r., w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.W kasacji od powyższego wyroku pełnomocnik z urzędu wnioskodawcy J. B. zarzucił rażące naruszenie prawa mogące mieć istotny wpływ na treść orzeczenia 1. przepisów postępowania:a)art. 433 § 1 i 457 § 3 k.p.k. poprzez nieodniesienie się do zarzutów apelacyjnych w ich najistotniejszych dla sprawy zakresach (związanych z charakterem procesowym zatrzymania J.

B. w dniu 20.06.2010 r. przez funkcjonariuszy Policji),b)art. 7 k.p.k. na skutek dokonania przez Sąd Apelacyjny istotnych ocen w sprawie z naruszeniem omawianej naczelnej reguły procedowania;c)art. 410 i 424 § 1 k.p.k. w wyniku:-zaaprobowanie rozstrzygnięcia Sądu I instancji jako wydanego z pominięciem i niepoddaniem analizie zasadniczych fragmentów materiału dowodowego na kluczowe w sprawie okoliczności,-zaistnienia poważnych wadliwości motywacyjnych wyroku Sądu II instancji;d)art. 244 § 1 w zw. z 517b, 469 i 7 k.p.k. w wyniku niezasadnego podzielenia stanowiska SO, iż funkcjonariusze Policji mieli nie dysponować (in abstracto) możliwością podjęcia czynności zatrzymania wnioskodawcy na tej właśnie (procesowej) podstawie;e)art. 308 § 6 w zw. z art. 308 § 1 i 217 § 1 k.p.k. na skutek obuinstancyjnego nieodniesienia się do faktu, iż zatrzymanie rzeczy wnioskodawcy należało już do fazy dochodzenia (znaczenie dla dalszej oceny charakteru bezpośrednio następczego zatrzymanie osoby J.

B.),2.finalnie zaś, przepisów prawa materialnego - art. 445 § 1 i 363 § 1 k.c. w zw. z art. 552 § 4 k.p.k.W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi II instancji do ponownego rozpoznania.W pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator Prokuratury Apelacyjnej wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasacja jest bezzasadna w stopniu oczywistym.Porównanie zarzutów apelacji i kasacji w sposób jednoznaczny wskazuje, że kasacja jest powieleniem apelacji, jej zarzutów opisanych w pkt 1 i 2.Tymczasem, jak wynika z jednolitego orzecznictwa Sądu Najwyższego, powtórzenie w skardze kasacyjnej argumentacji prezentowanej uprzednio w apelacji może być skuteczne jedynie wówczas, gdy sąd odwoławczy nie rozpozna należycie wszystkich zarzutów i nie odniesie się do nich w uzasadnieniu swojego orzeczenia w sposób zgodny z wymogami określonymi w art. 433 § 2 k.p.k. oraz w art. 457 § 3 k.p.k.

Sąd odwoławczy dokonał prawidłowej kontroli orzeczenia pierwszoinstancyjnego odnosząc się do wszystkich zarzutów i wniosków apelacji.Analiza uzasadnienia zaskarżonego wyroku wyraźnie też wskazuje, że nie doszło do naruszenia art. 457 § 3 k.p.k. Sąd Apelacyjny uzasadnił swoje rozstrzygnięcie w sposób odpowiadający wymaganiom ustawy, rzeczowo i konkretnie wskazał powody uznania zarzutów apelacji, kwestionujących ocenę charakteru zatrzymania wnioskodawcy, za niezasadne. Wbrew odmiennym wywodom skarżącego, zarówno zarzuty, jak i argumentację apelacji pełnomocnika, przeanalizował w sposób zgodny z zasadami logicznego rozumowania, w oparciu o materiał dowodowy sprawy.Podzielając argumentację prokuratora, przedstawioną w pisemnej odpowiedzi na kasację, Sąd Najwyższy kasację oddalił jako bezzasadną w stopniu oczywistym.