Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 402/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as obviously unfounded for repeating lower court arguments without new grounds.

Numero d'incarto III KK 402/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded under Article 535 § 3 of the Code of Criminal Procedure. The appellant's arguments merely repeated those from the previous appeal without addressing the appellate court's detailed reasoning. The court rejected the claim that the lower court failed to assess damages or apply the law correctly.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 457 § 3 k.p.k.; Art. 535 § 3 k.p.k.: Cassation is an extraordinary remedy limited to serious legal errors; repeating appellate arguments without new grounds constitutes an obviously unfounded appeal.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal obviously unfounded repeated arguments damages compensation preliminary detention appellate review legal error

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 457 § 3 k.p.k.
P., który zarzucając rażące naruszenie prawa mające istotny wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 457 § 3 k.p.k., wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w postępowaniu odwoławczym.
Art. 535 § 3 k.p.k.
akt III KK 402/15 POSTANOWIENIE Dnia 31 marca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 31 marca 2016 r., sprawy W.
Art. 519 k.p.k.
miał bowiem na celu jedynie zainicjowanie postępowania kasacyjnego z naruszeniem dyspozycji wspomnianego art. 519 k.p.k. oraz przy obejściu podstaw kasacji wskazanych w art.
Art. 523 § 1 k.p.k.
oraz przy obejściu podstaw kasacji wskazanych w art. 523 § 1 k.p.k.
Art. 417 k.p.k.
w wyniku stosowania wobec niego tymczasowego aresztowania w konsekwencji jego uniewinnienia i w jaki sposób – poprzez późniejsze zaliczenie tego okresu w trybie art. 417 k.p.k. na poczet innej podlegającej wykonaniu kary – zostały w ten sposób zrekompensowane.
art. 535 § 3 k.p.k
akt III KK 402/15 POSTANOWIENIE Dnia 31 marca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 31 marca 2016 r., sprawy W.
art. 457 § 3 k.p.k
P., który zarzucając rażące naruszenie prawa mające istotny wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 457 § 3 k.p.k., wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w postępowaniu odwoławczym.
art. 519 k.p.k
miał bowiem na celu jedynie zainicjowanie postępowania kasacyjnego z naruszeniem dyspozycji wspomnianego art. 519 k.p.k.
art. 523 § 1 k.p.k
oraz przy obejściu podstaw kasacji wskazanych w art. 523 § 1 k.p.k.
art. 417 k.p.k
w wyniku stosowania wobec niego tymczasowego aresztowania w konsekwencji jego uniewinnienia i w jaki sposób – poprzez późniejsze zaliczenie tego okresu w trybie art. 417 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
IV KK 89/10
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 kwietnia 2010 r., IV KK 89/10, R-OSNKW 2010, poz.
Włoch przeciwko Polsce, skarga nr 33475/08

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 402/15 POSTANOWIENIE Dnia 31 marca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 31 marca 2016 r., sprawy W. P., o odszkodowanie i zadośćuczynienie, z powodu kasacji, wniesionej przez pełnomocnika wnioskodawcy, od wyroku Sądu Apelacyjnego, z dnia 16 kwietnia 2015 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w G., z dnia 16 października 2014 r., p o s t a n o w i ł:

1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną, 2. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć wnioskodawcę. UZASADNIENIEWyrokiem Sądu Okręgowego w G. z dnia 16 października 2014 r., wniosek W. Pt. o odszkodowanie i zadośćuczynienie za niewątpliwie niesłuszne tymczasowe aresztowanie w sprawie Sądu Rejonowego w K. o sygn. akt II K …/06 został oddalony.Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 16 kwietnia 2015 r., po rozpoznaniu apelacji pełnomocnika wnioskodawcy W. P., utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną.Kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego wniósł pełnomocnik wnioskodawcy W.

P., który zarzucając rażące naruszenie prawa mające istotny wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 457 § 3 k.p.k., wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w postępowaniu odwoławczym. Prokurator Prokuratury Apelacyjnej w pisemnej odpowiedzi na kasację pełnomocnika wnioskodawcy wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Kasacja pełnomocnika wnioskodawcy jest bezzasadna i to w stopniu oczywistym, uzasadniającym jej oddalenie w trybie art. 535 § 3 k.p.k.Sposób sformułowania zarzutu kasacji, a także przywołana na jego uzasadnienie argumentacja czynią koniecznym skrótowe przypomnienie charakteru i funkcji kasacji, albowiem wniesiona w niniejszej sprawie kasacja tych ustawowych regulacji i wynikających z nich wymogów nie respektuje.Kasacja jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia skierowanym przeciwko orzeczeniu wydanemu przez sąd odwoławczy na skutek rozpoznania środka odwoławczego.

Celem postępowania kasacyjnego jest bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego orzeczeń dotkniętych poważnymi wadami w postaci bezwzględnych przyczyn odwoławczych lub innych naruszeń prawa, ale o charakterze rażącym, a jednocześnie takich, które mogły mieć istotny wpływ na treść orzeczenia. Możliwość wniesienia skutecznej kasacji jest zatem istotnie ograniczona. Postępowanie kasacyjne nie jest z pewnością postępowaniem, które ponawiać ma kontrolę odwoławczą. W toku tego postępowania z założenia nie dokonuje się zatem kontroli poprawności oceny poszczególnych dowodów, nie weryfikuje także zasadności ustaleń faktycznych.

Analiza treści tak samego zarzutu kasacji, jak i jej uzasadnienia dowodzi, że skarżący traktuje skargę kasacyjną jako środek prowadzący do skłonienia Sądu Najwyższego do ponowienia zwykłej kontroli instancyjnej, a także zmierza do podważenia poczynionych przez Sąd Okręgowy ustaleń faktycznych. Podniesiony w kasacji zarzut naruszenia art. 457 § 3 k.p.k. miał bowiem na celu jedynie zainicjowanie postępowania kasacyjnego z naruszeniem dyspozycji wspomnianego art. 519 k.p.k. oraz przy obejściu podstaw kasacji wskazanych w art. 523 § 1 k.p.k.

W rzeczywistości bowiem podniesiony zarzut kasacyjny jest powtórzeniem zarzutu apelacji pełnomocnika wnioskodawcy. W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalone jest natomiast stanowisko, zgodnie z którym powielenie w kasacji argumentów przedstawionych wcześniej w apelacji może być skuteczne jedynie w sytuacji, gdy sąd odwoławczy nie rozpoznał należycie wszystkich zarzutów i nie odniósł się do nich w uzasadnieniu swojego orzeczenia zgodnie z dyspozycją art. 457 § 3 k.p.k. Nie jest bowiem funkcją kontroli kasacyjnej, powielające niejako kontrolę apelacyjną, rozpoznanie zarzutów stawianych przez skarżącego orzeczeniu sądu I instancji (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 kwietnia 2010 r., IV KK 89/10, R-OSNKW 2010, poz. 848).

Konfrontując treść podniesionych w apelacji pełnomocnika wnioskodawcy zarzutów z treścią uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego uznać należy, że spełnia ono standard wyznaczony treścią art. 457 § 3 k.p.k. Sąd odwoławczy szczegółowo ocenił i przeanalizował zarzuty podniesione w apelacji, a stosunek do nich uzewnętrznił w pisemnych motywach wyroku. W szczególności Sąd ten stwierdził, że nie budzi zastrzeżeń przeprowadzona ocena zeznań S. R., E. W., T. S. i E. P. (s. 7 uzasadnienia wyroku SA), odniósł się także do zarzutów obrazy przepisów postępowania i błędu w ustaleniach faktycznych, trafnie konstatując, że „zaprezentowana przez Sąd Okręgowy rzeczowa argumentacja pozbawiła apelującego możliwości stawiania kwestionowanemu orzeczeniu zasadnych zarzutów i ich właściwego uzasadnienia” (s. 7 uzasadnienia wyroku SA).

Niezależnie od powyższego wskazać należy, odnosząc się do argumentów zawartych w uzasadnieniu kasacji pełnomocnika wnioskodawcy, że rzeczywiście – w wyroku Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z dnia 10 maja 2011 r. (sprawa Włoch przeciwko Polsce, skarga nr 33475/08, LEX nr 787375) zajęto stanowisko, że sąd rozpoznając wniosek o odszkodowanie i zadośćuczynienie, powinien rozważyć, czy dokonane wcześniej zaliczenie pozbawienia wolności na poczet orzeczonej w innym postępowaniu kary rzeczywiście w pełni kompensuje szkodę i krzywdę, jakiej doznał wnioskodawca wskutek niesłusznego pozbawienia wolności.

Takich rozważań dokonano jednak – wbrew twierdzeniom pełnomocnika – w przedmiotowej sprawie, skoro Sąd a quo poddał głębokiej analizie, jakie szkody materialne i niematerialne poniósł W. P. w wyniku stosowania wobec niego tymczasowego aresztowania w konsekwencji jego uniewinnienia i w jaki sposób – poprzez późniejsze zaliczenie tego okresu w trybie art. 417 k.p.k. na poczet innej podlegającej wykonaniu kary – zostały w ten sposób zrekompensowane. Efektem tego było zaś prawidłowe stanowisko, że w sprawie nie doszło do powstania szkody materialnej, która nie została zrekompensowana poprzez zaliczenie odpowiedniego okresu pozbawienia wolności wnioskodawcy w sprawie II K …/05 Sądu Rejonowego w S. i tym samym skrócenia jego pobytu w zakładzie karnym w ramach tego wyroku.W tym stanie rzeczy, Sąd Najwyższy uznał zarzuty skarżącego za bezzasadne w stopniu oczywistym, przy czym kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążył wnioskodawcę. eb