Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 394/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses probation violation execution order due to expiration of probation period and statute of limitations.

Numero d'incarto III KK 394/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the General Prosecutor's appeal against a lower court's order to execute a suspended sentence. The defendant had completed the three-year probation period, and the execution order was issued after the mandatory six-month window following probation ended. The court ruled that the execution order became legally effective only upon the lower court's confirmation, which occurred after the expiration of the period for executing such orders and the statute of limitations, necessitating the termination of the execution proceedings.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 75 § 2, 4 k.k.; Art. 9 § 3, Art. 178 § 3 k.k.w.; Art. 15 § 1 k.k.w.; Art. 76 § 1 k.k.: Execution orders for suspended sentences issued after the expiration of the probation period and the subsequent six-month window are unenforceable, and proceedings must be terminated if the statute of limitations has expired.

Parole chiave

Generato dall'IA
suspended sentence execution probation period expiration statute of limitations execution order validity termination of proceedings

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 75 § 2 k.k.
Sąd Rejonowy w Z, na podstawie art. 75 § 2 k.k. zarządził wykonanie powyższej kary.Po rozpoznaniu zażalenia skazanego, Sąd Okręgowy w Ł.
Art. 75 § 4 k.k.
Podniósł w niej zarzut rażącego i mającego istotny wpływ na treść postanowienia naruszenia przepisów prawa karnego materialnego i karnego wykonawczego – art. 75 § 4 k.k. i art.
Art. 9 § 3 k.k.w.
Sąd Okręgowy nie dostrzegł różnicy – wynikającej z art. 9 § 3 k.k.w. oraz art.
Art. 178 § 3 k.k.w.
Mianowicie art. 178 § 3 k.k.w. przewiduje, że „postanowienia o zarządzeniu wykonania kary wydane na podstawie art.
Art. 15 § 1 k.k.w.
Konsekwencją tego stanu prawnego powinno być zatem uchylenie postanowienia Sądu pierwszej instancji i umorzenie w tym zakresie postępowania wykonawczego – na podstawie art. 15 § 1 k.k.w.
Art. 76 § 1 k.k.
N., a co więcej, na podstawie art. 76 § 1 k.k. nastąpiło z mocy prawa zatarcie tego skazania.
art. 535 § 5 k.p.k
Kasacja Prokuratora Generalnego była zasadna w stopniu oczywistym, uzasadniającym jej uwzględnienie w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
art. 15§1 k.k
z powodu zatarcia skazania nie podlega wykonaniu oraz umorzeniem postępowania wykonawczego w tym zakresie.Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz utrzymanego nim w mocy postanowienia Sądu pierwszej instancji i umorzenie na podstawie art. 15 § 1 k.k.w.
art. 224 § 2 k.k
został skazany za czyn z art. 224 § 2 k.k.
art. 226 § 1 k.k

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie SN z dnia 20 czerwca 2013r., I KZP 3/13
postanowienie SN z dnia 20 czerwca 2013r., I KZP 3/13).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 394/14 POSTANOWIENIE Dnia 22 stycznia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Sądej (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Andrzej Ryński‎SSN Jacek Sobczak w sprawie J. N.,‎o zarządzenie wykonania kary 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w W. z dnia 25 marca 2011r., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.‎w dniu 22 stycznia 2015 r.,‎kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego,‎od postanowienia Sądu Okręgowego w Ł.‎z dnia 3 października 2014 r., ‎utrzymującego w mocy postanowienie Sądu Rejonowego w Zz dnia 22 lipca 2014 r., uchyla zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie Sądu pierwszej instancji i na podstawie art. 15§1 k.k.w. umarza postępowanie wykonawcze o zarządzenie wykonania kary 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w W. z dnia 25 marca 2011r., sygn.

II K …/11. UZASADNIENIEWyrokiem Sądu Rejonowego w W. z dnia 25 marca 2011r., sygn. II K …/11, J. N. został skazany za czyn z art. 224 § 2 k.k. w zb. z art. 226 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres 3 lat.Wyrok ten, bez zaskarżenia, uprawomocnił się z upływem dnia 1 kwietnia 2011r.Postanowieniem z dnia 22 lipca 2014r. Sąd Rejonowy w Z, na podstawie art. 75 § 2 k.k. zarządził wykonanie powyższej kary.Po rozpoznaniu zażalenia skazanego, Sąd Okręgowy w Ł. postanowieniem z dnia 3 października 2014r. utrzymał w mocy orzeczenie Sądu Rejonowego.Kasację od postanowienia Sądu Okręgowego, na korzyść J.

N., wniósł Prokurator Generalny. Podniósł w niej zarzut rażącego i mającego istotny wpływ na treść postanowienia naruszenia przepisów prawa karnego materialnego i karnego wykonawczego – art. 75 § 4 k.k. i art. 178 § 3 k.k.w. – polegającego na wydaniu orzeczenia utrzymującego w mocy postanowienie Sądu pierwszej instancji o zarządzeniu wykonania kary pozbawienia wolności, pomimo tego, że upłynął już okres próby oraz dalsze 6 miesięcy i nastąpiło zatarcie skazania, co powinno skutkować uznaniem przez Sąd Okręgowy, iż kara pozbawienia wolności, na którą został prawomocnie skazany J.

N. z powodu zatarcia skazania nie podlega wykonaniu oraz umorzeniem postępowania wykonawczego w tym zakresie.Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz utrzymanego nim w mocy postanowienia Sądu pierwszej instancji i umorzenie na podstawie art. 15 § 1 k.k.w. postępowania wykonawczego.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje. Kasacja Prokuratora Generalnego była zasadna w stopniu oczywistym, uzasadniającym jej uwzględnienie w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Wyrok skazujący J. N. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania kary na 3 lata, uprawomocnił się z upływem dnia 1 kwietnia 2011r., a zatem od dnia 2 kwietnia tego roku rozpoczął bieg okres próby, który upływał w dniu 2 kwietnia 2014r., a dalsze 6 miesięcy upływało z dniem 2 października 2014r.Bezspornym jest, że podstawą prawną zarządzenia wykonania kary 6 miesięcy pozbawienia wolności był przepis art. 75 § 2 k.k., przewidujący fakultatywne zarządzenie wykonania kary.

Przepis art. 75 § 4 k.k. stanowi, że zarządzenie wykonania kary nie może nastąpić później niż w ciągu 6 miesięcy od zakończenia okresu próby. Wykonalność postanowień w postępowaniu wykonawczym określa co do zasady przepis art. 9 k.k.w., który w § 3 stanowi m.in., że stają się one wykonalne z chwilą wydania, „chyba że ustawa stanowi inaczej (...)”. Zasadnie autor kasacji podniósł, że właśnie w takiej sytuacji procesowej jaka w tej sprawie wystąpiła, zachodził wyjątek, do którego odsyła zacytowany przepis. Mianowicie art. 178 § 3 k.k.w. przewiduje, że „postanowienia o zarządzeniu wykonania kary wydane na podstawie art. 75 § 2 i 3 Kodeksu karnego stają się wykonalne z chwilą uprawomocnienia”.

Postanowienie o zarządzeniu wykonania kary wobec J. N. zostało przez Sąd pierwszej instancji wydane w dniu 22 lipca 2014r., a więc niewątpliwie przed upływem 6 miesięcy od zakończenia okresu próby. Jednak nie mogło być ono wykonalne do czasu uprawomocnienia, właśnie z uwagi na treść art. 178 § 3 k.k.w. Uprawomocnienie tego postanowienia nastąpiło w dniu utrzymania go w mocy przez Sąd odwoławczy, ale to nastąpiło w dniu 3 października 2014r., a więc po jednym dniu od upływu okresu próby i dalszych 6 miesięcy. Sąd Okręgowy nie dostrzegł różnicy – wynikającej z art. 9 § 3 k.k.w. oraz art. 178 § 3 k.k.w.

– pomiędzy obligatoryjnym (art. 75 § 1, § 1a i § 2a k.k.) a fakultatywnym (art. 75 § 2 i § 3 k.k.) zarządzeniem wykonania kary, a są one w obecnym stanie prawnym bardzo istotne (por. postanowienie SN z dnia 20 czerwca 2013r., I KZP 3/13). Skoro Sąd Okręgowy orzekał już po upływie okresu próby i dalszych 6 miesięcy (rzecz jasna, bez znaczenia jest kwestia czy był to jeden dzień czy dłuższy okres), powinien dostrzec, że wykonanie postanowienia o zarządzeniu wykonania kary nie było już prawnie dopuszczalne. Konsekwencją tego stanu prawnego powinno być zatem uchylenie postanowienia Sądu pierwszej instancji i umorzenie w tym zakresie postępowania wykonawczego – na podstawie art. 15 § 1 k.k.w.

Z upływem dnia 2 października 2014r. nastąpiło bowiem przedawnienie możliwości zarządzenia wykonania kary orzeczonej wobec J. N., a co więcej, na podstawie art. 76 § 1 k.k. nastąpiło z mocy prawa zatarcie tego skazania. W konsekwencji, zaskarżone kasacją orzeczenie o utrzymaniu w mocy postanowienia Sądu Rejonowego dotknięte było rażącym naruszeniem wskazanych w zarzucie kasacji przepisów prawa, których istotny wpływ na treść postanowienia był wręcz zasadniczy. Implikacją tego stanu sprawy było uchylenie zarówno zaskarżonego postanowienia oraz utrzymanego nim w mocy postanowienia Sądu Rejonowego i umorzenie – na podstawie art. 15 § 1 k.k.w.

– postępowania o zarządzenie wykonania kary 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wobec J. N. wyrokiem Sądu Rejonowego w W. z dnia 25 marca 2011r. Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł, jak w części dyspozytywnej postanowienia.