Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 386/14 Generato dall'IA

Supreme Court quashes appeal verdict due to judge's invalid delegation without Collegium consent under Art. 77 § 8 u.s.p.

Numero d'incarto III KK 386/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the appeal verdict and remanded the case for retrial because the presiding judge lacked valid authority. The Court of Appeal had delegated a regional court judge to its bench without obtaining the specific written consent of the Collegium of the Court of Appeal as required by law. The Supreme Court ruled that such a delegation without individual Collegium approval constitutes a fundamental procedural defect under Article 439 § 1(2) of the Code of Criminal Procedure, necessitating a new trial before a properly constituted court.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 77 § 8 u.s.p.; Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. - A delegation of a regional court judge to a higher court without the specific written consent of the Collegium of the higher court constitutes a fundamental procedural defect requiring the quashing of the verdict and remittal for retrial.

Parole chiave

Generato dall'IA
judicial delegation Collegium consent fundamental defect Court of Appeal Code of Criminal Procedure

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 77 § 8 u.s.p.
wynika, że Kolegium jednomyślnie - na podstawie art. 77 § 8 u.s.p. - wyraziło zgodę na delegowanie przez Prezesa Sądu Okręgowego w O.
Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
art. 286 § 1 k.k
M., skazanego z art. 286 § 1 k.k.
art. 270 § 1 k.k
art. 11 § 2 k.k
z art. 11 § 2 k.k., za który wymierzono mu karę 3 lat pozbawienia wolności i grzywny w wymiarze 300 stawek dziennych, po 100 zł każda.Sąd Okręgowy w O.
art. 11 § 3 k.k
z art. 11 § 2 k.k., za który wymierzono mu karę 3 lat pozbawienia wolności i grzywny w wymiarze 300 stawek dziennych, po 100 zł każda.Sąd Okręgowy w O.
art. 33 § 2 k.k
art. 521 k.p.k
Natomiast w pozostałej części zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy.Od powyższego prawomocnego wyroku kasację w trybie art. 521 k.p.k.
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 386/14 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 grudnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący)‎SSN Jacek Sobczak‎SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca)Protokolant Teresa Jarosławska w sprawie M. M., skazanego z art. 286 § 1 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 4 grudnia 2014 r., kasacji wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich na korzyść skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 30 stycznia 2003 r., zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w O. z dnia 15 września 2002 r.

1) uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w O. do ponownego rozpoznania w postepowaniu odwoławczym;

2) obciąża Skarb Państwa kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIEWyrokiem Sądu Rejonowego w O. z dnia 16 września 2002 r., M. M. został uznany winnym czynu z art. 286 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., za który wymierzono mu karę 3 lat pozbawienia wolności i grzywny w wymiarze 300 stawek dziennych, po 100 zł każda.Sąd Okręgowy w O. wyrokiem z dnia 30 stycznia 2003 r. powyższy wyrok zmienił w ten sposób, że za podstawę skazania oskarżonego przyjął art. 286 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., a za podstawę wymierzonej mu kary pozbawienia wolności i grzywny art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. i art. 33 § 2 k.k. Natomiast w pozostałej części zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy.Od powyższego prawomocnego wyroku kasację w trybie art. 521 k.p.k. wniósł Rzecznik Praw Obywatelskich zarzucając przedmiotowemu orzeczeniu rażące naruszenie art. 77 § 8 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r.- Prawo o ustroju sądów powszechnych, - dalej: u.s.p. - (Dz.

U. Nr 98 poz. 1070 ze zm.), gdyż w składzie sądu odwoławczego orzekała sędzia Sądu Rejonowego A. S., która została delegowana przez Prezesa Sądu Okręgowego w O. do pełnienia obowiązków sędziego, na obszarze właściwości wyżej wskazanego Sądu w dniu 7 stycznia 2003 r., bez uzyskania uprzedniej imiennej zgody Kolegium tegoż sądu na delegowanie wyżej wymienionego sędziego, wskutek czego doszło do niewłaściwej obsady Sądu odwoławczego, co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą wskazaną w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.Podnosząc powyższy zarzut, Rzecznik Praw Obywatelskich wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w O. do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja Rzecznika Prawo Obywatelskich jest zasadna w stopniu oczywistym.Zgodnie z treścią art. 77 § 8 u.s.p., prezes sądu apelacyjnego może delegować sędziego sądu rejonowego, sędziego sądu okręgowego albo sędziego sądu apelacyjnego do pełnienia obowiązków sędziego w sądzie równorzędnym lub niższym na obszarze apelacji, po uzyskaniu zgody sędziego i kolegium sądu okręgowego (podkr.

– SN) właściwego ze względu na siedzibę sądu, do którego ma nastąpić delegowanie, na nieprzerwany okres, nie dłuższy jednak niż sześć miesięcy w ciągu roku.W orzecznictwie Sądu Najwyższego nie budzi wątpliwości, że zgoda kolegium na delegowanie sędziego musi dotyczyć i być poprzedzona rozważeniem imiennie oznaczonej kandydatury konkretnego sędziego (podkr. – SN). Warunku tego nie spełnia udzielenie przez kolegium generalnego upoważnienia prezesowi sądu okręgowego do delegowania sędziów rejonowych do orzekania w sądzie okręgowym, w konkretnych terminach i w konkretnych sprawach.

W istocie bowiem, takie generalne upoważnienie uprawnia prezesa do jednoosobowego decydowania o delegowaniu wybranego przez niego sędziego (w określonym przez prezesa terminie i sprawie). Co za tym idzie, podjęcie przez prezesa takiej decyzji następuje faktycznie bez zgody kolegium (tak m.in. SN w wyroku z dnia 8 grudnia 2011 r., III KO 67/11, LEX nr 1101679).W przypadku zaś, gdy w następstwie takiej wadliwej delegacji, w składzie orzekającym brał udział sędzia sądu rejonowego niemający w istocie uprawnień do orzekania w sądzie okręgowym, to w takim przypadku mamy do czynienia z uchybieniem o bezwzględnym charakterze z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.Z treści wyciągu z protokołu Kolegium Sądu Okręgowego w O. z dnia 26 listopada 2002 r. wynika, że Kolegium jednomyślnie - na podstawie art. 77 § 8 u.s.p. - wyraziło zgodę na delegowanie przez Prezesa Sądu Okręgowego w O. sędziów sądów rejonowych do pełnienia obowiązków sędziego w Sądzie Okręgowym, jednak na czas nie dłuższy niż jeden miesiąc w ciągu roku, przy czym wniosek powinien być uzgodniony z delegowanym sędzią przez przewodniczącego zainteresowanego wydziału Sądu Okręgowego.

Jednoznacznie wskazuje to na brak pisemnej zgody Kolegium na imienną delegację sędziego A. S. do orzekania w dniu 30 stycznia 2003 r. w Sądzie Okręgowym w O.Biorąca udział w wydaniu zaskarżonego wyroku sędzia Sądu Rejonowego A. S. nie była prawidłowo umocowana. Nie posiadała, bowiem delegacji, która była poprzedzona zgodą kolegium Sądu Okręgowego, a skoro tak, to uznać należy, że jej delegacja z dnia 7 stycznia 2003 r. nie spełniała ustawowych wymogów, warunkujących skuteczność delegowania, określonych w art. 77 § 8 u.s.p.Przypomnieć należy jednak, że sędzia orzekający bez ważnej delegacji, jest generalnie uprawniony do orzekania, ale nie jest uprawniony do orzekania w danym sądzie, niebędącym jego stałą siedzibą (por. m.in. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 21 listopada 2001 r., I KZP 28/01, OSNKW 2002/1-2/3; uchwała Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 2005 r., I KZP 43/05, OSNKW 2005/12/115).Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji, a w ponownym postępowaniu odwoławczym sprawę rozpozna sąd należycie obsadzony, zgodnie z przepisami obowiązujących ustaw.