Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 382/14 Generato dall'IA

Supreme Court quashes excessive combined sentence for drunk driving, remanding case to lower court for recalculation.

Numero d'incarto III KK 382/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court partially quashed the lower court's judgment, which imposed a combined prison sentence of two years for drunk driving offenses. The prosecution argued the combined penalty violated the law, while the defendant claimed the sentence was excessive. The court ruled that the combined sentence exceeded the statutory maximum allowed by the Criminal Code and remanded the case for a new calculation within legal limits.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 86 § 1 k.k.; Art. 178a § 4 k.k.; Art. 233 § 6 k.k.: The combined penalty imposed under Art. 86 § 1 of the Criminal Code cannot exceed the arithmetic sum of the individual sentences and cannot serve as a mechanism for extraordinary aggravation of punishment.

Parole chiave

Generato dall'IA
combined penalty Criminal Code drunk driving excessive sentence remand for retrial prison term calculation prosecution appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 86 § 1 k.k.
art. 86 § 1 k.k. przez orzeczenie wobec skazanego kary łącznej w wymiarze przekraczającym sumę kar jednostkowych podlegających łączeniu.Podnosząc powyższy zarzut, Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części oraz przekazanie spraw Sądowi Rejonowemu w T.
Art. 178a § 4 k.k.
skazanego z art. 178a § 4 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 4 grudnia 2014 r., kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego od wyroku Sądu Rejonowego w T.
Art. 233 § 6 k.k.
za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt 3 aktu oskarżenia i za czyn ten wymierzył na podstawie art. 233 § 6 k.k. w zw.
Art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.
skazanego z art. 178a § 4 k.k.
Art. 85 k.k.
karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;IV.w miejsce orzeczonych kar jednostkowych pozbawienia wolności, działając na podstawie art. 85 k.k. i 86 §1 i 2 k.k., wymierzył karę łączną 2 lat pozbawienia wolności;V.na podstawie art.
Art. 86 § 1 i 2 k.k.
Jest to w oczywisty sposób mniej niż 2 lata.Brak jest jakichkolwiek wątpliwości, a przede wszystkim normatywnej podstawy, by w ramach kary łącznej (art. 86 § 1 k.k.) istniała możliwość wyjścia poza zarysowane w tym przepisie granice.
Art. 69 § 1 i 2 k.k.
i 86 §1 i 2 k.k., wymierzył karę łączną 2 lat pozbawienia wolności;V.na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. oraz art.
Art. 70 § 1 k.k.
oraz art. 70 § 1 k.k. orzeczoną karę pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby 5 lat;VI.na podstawie art.
Art. 49 § 2 k.k.
orzeczoną karę pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby 5 lat;VI.na podstawie art. 49 § 2 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w wysokości 500 zł dla Fundacji na Rzecz Ofiar Wypadków Komunikacyjnych w B.;VII.
Art. 71 § 1 k.k.
na podstawie art. 71 § 1 k.k. orzekł grzywnę w wysokości 70 stawek dziennych po 20 złotych;VIII.na podstawie art.
Art. 72 § 1 pkt 5 k.k.
orzekł wobec oskarżonego środek kamy w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 5 lat;IX.na podstawie art. 72 § 1 pkt 5 k.k. zobowiązał oskarżonego do powstrzymania się od nadużywania alkoholu;X.na podstawie art.
Art. 63 § 1 k.k.
zobowiązał oskarżonego do powstrzymania się od nadużywania alkoholu;X.na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej grzywny zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania w dniach 12 marca 2011 r.
Art. 63 § k.k.
zobowiązał oskarżonego do powstrzymania się od nadużywania alkoholu;X.na podstawie art. 63 § 1 k.k.
Art. 521 k.p.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 382/14 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 grudnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący)‎SSN Jacek Sobczak‎SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca)Protokolant Teresa Jarosławska w sprawie A. W. skazanego z art. 178a § 4 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 4 grudnia 2014 r., kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego od wyroku Sądu Rejonowego w T. z dnia 26 października 2011 r., 1) uchyla pkt IV, V, VII, IX oraz X zaskarżonego wyroku i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Rejonowemu w T. do ponownego rozpoznania;

2) obciąża Skarb Państwa kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIEWyrokiem z dnia z dnia 26 października 2011 r. Sąd Rejonowy w T.:I.uznał oskarżonego A. W. za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt 1 aktu oskarżenia i za czyn ten wymierzył mu na podstawie art. 178a § 4 k.k. karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności;II.uznając, iż nastąpiło przedawnienie karalności czynu zarzuconego w pkt II aktu oskarżenia, w myśl art. 17 §1 pkt 6 k.p.k. umorzył postępowanie w tym zakresie;III.uznał oskarżonego A.

W. za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt 3 aktu oskarżenia i za czyn ten wymierzył na podstawie art. 233 § 6 k.k. w zw. z art. 233 § 1 k.k. karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;IV.w miejsce orzeczonych kar jednostkowych pozbawienia wolności, działając na podstawie art. 85 k.k. i 86 §1 i 2 k.k., wymierzył karę łączną 2 lat pozbawienia wolności;V.na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. oraz art. 70 § 1 k.k. orzeczoną karę pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby 5 lat;VI.na podstawie art. 49 § 2 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w wysokości 500 zł dla Fundacji na Rzecz Ofiar Wypadków Komunikacyjnych w B.;VII. na podstawie art. 71 § 1 k.k. orzekł grzywnę w wysokości 70 stawek dziennych po 20 złotych;VIII.na podstawie art. 42 § 2 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek kamy w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 5 lat;IX.na podstawie art. 72 § 1 pkt 5 k.k. zobowiązał oskarżonego do powstrzymania się od nadużywania alkoholu;X.na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej grzywny zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania w dniach 12 marca 2011 r. do 14 marca 2011 r. przyjmując, iż jeden dzień zatrzymania równoważny jest dwóm stawkom dziennym grzywny;XI.na podstawie art. 63 § k.k. na poczet orzeczonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 12 marca 2011 r.;XII.zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa (Kasy Sądu Rejonowego w T.) kwotę 580 (pięciuset osiemdziesięciu) złotych tytułem opłaty sądowej.Wyrok ten nie został zaskarżony i uprawomocnił się w dniu 3 listopada 2011 r.Od powyższego orzeczenia kasację na korzyść skazanego w trybie art. 521 k.p.k. wniósł Prokurator Generalny, zarzucając przedmiotowemu wyrokowi rażące naruszenie przepisu prawa materialnego, tj. art. 86 § 1 k.k. przez orzeczenie wobec skazanego kary łącznej w wymiarze przekraczającym sumę kar jednostkowych podlegających łączeniu.Podnosząc powyższy zarzut, Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części oraz przekazanie spraw Sądowi Rejonowemu w T. do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja Prokuratora Generalnego jest zasadna w stopniu oczywistym.Nie ulega wątpliwości, że kary jednostkowe wymierzone skazanemu, tj. 1 rok i 4 miesiące oraz 6 miesięcy pozbawienia wolności nawet przy zastosowaniu w ramach wymiaru kary łącznej zasady pełnej kumulacji - dają sumę arytmetyczną 1 roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności.

Jest to w oczywisty sposób mniej niż 2 lata.Brak jest jakichkolwiek wątpliwości, a przede wszystkim normatywnej podstawy, by w ramach kary łącznej (art. 86 § 1 k.k.) istniała możliwość wyjścia poza zarysowane w tym przepisie granice. W szczególności kara łączna nie jest mechanizmem nadzwyczajnego obostrzenia kary.Wobec powyższego należało uchylić orzeczenie w zakresie wskazywanym przez skarżącego i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.W ponownym postępowaniu Sąd ten zobowiązany jest do wymierzenia kary łącznej w granicach przewidzianych art. 86 k.k. oraz do rozstrzygnięcia pozostałych elementów związanych z jej wymiarem, tj. kwestii warunkowego zawieszenia jej wykonania oraz ewentualnego orzeczenia grzywny na podstawie art. 71 § 1 k.k., zaliczenia na poczet grzywny okresu zatrzymania oraz obowiązku ustanowionego na podstawie art. 72 § 1 pkt 5 k.k.