Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 351/12 Generato dall'IA

Criminal appeal dismissed as obviously groundless due to lack of financial need and procedural compliance.

Numero d'incarto III KK 351/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defense's criminal appeal as obviously groundless under Article 535 § 3 of the Criminal Procedure Code. The defense argued that the lower courts violated procedural rights by refusing a court-appointed lawyer and denying evidence requests, claiming these actions influenced the verdict. The court rejected these claims, noting the defendant had sufficient financial means to hire private counsel and that the evidence issues were resolved without the need for a retrial.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 535 § 3 k.p.k.; Art. 438 pkt 1 k.p.k.; Art. 167 k.p.k.; Art. 170 § 1 k.p.k.; Art. 366 § 1 k.p.k.; Art. 424 § 1 k.p.k.; Art. 457 § 3 k.p.k.; Art. 451 k.p.k.; Art. 453 k.p.k.; An appeal is obviously groundless if the defendant had sufficient financial means to retain private counsel, rendering a court-appointed lawyer unnecessary, and if procedural objections regarding evidence or participation were waived or resolved without affecting the trial's integrity.

Parole chiave

Generato dall'IA
obviously groundless appeal court-appointed lawyer financial means assessment criminal procedure code evidence request denial procedural rights violation defense counsel appointment

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 535 § 3 k.p.k.
akt III KK 351/12 POSTANOWIENIE Dnia 12 lutego 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Lech Paprzycki na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 kpk‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 12 lutego 2013 r.,‎sprawy R.
Art. 438 pkt 1 k.p.k.
Art. 2 § 2 k.p.k.
przez Sąd I instancji i kolejną odmowę przez Sąd II instancji, pomimo ciężkiej sytuacji finansowej i osadzenia w zakładzie karnym oskarżonego, co miało niewątpliwie wpływ na treść wyroku, b) art. 2 § 2 kpk, art.
Art. 167 k.p.k.
2 § 2 kpk, art. 167 kpk, art.
Art. 170 § 1 k.p.k.
167 kpk, art. 170 § 1 kpk i 366 § 1 kpk poprzez nie rozpoznanie wniosku dowodowego złożonego przez J.
Art. 366 § 1 k.p.k.
Art. 424 § 1 k.p.k.
możliwości obrony swych praw i miało bezpośredni wpływ na treść wyroku, c) art. 424 § 1 kpk, art.
Art. 457 § 3 k.p.k.
424 § 1 kpk, art. 457 § 3 kpk poprzez niewypowiedzenie się co do wnioskowanego dowodu przez J.
Art. 451 k.p.k.
w uzasadnieniach wyroków obu instancji, d) art. 451 kpk, 453 kpk oraz art.
Art. 453 k.p.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 351/12 POSTANOWIENIE Dnia 12 lutego 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Lech Paprzycki na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 kpk‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 12 lutego 2013 r.,‎sprawy R. J.‎skazanego z art. 158 § 1 kk i inne kk‎z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego‎od wyroku Sądu Okręgowego w S.‎z dnia 24 kwietnia 2012 r., ‎utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w C.‎z dnia 20 grudnia 2011 r., p o s t a n o w i ł 1. oddala kasację obrońcy skazanego R. J. jako oczywiście bezzasadną;

2. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. K. A. Kancelaria Adwokacka w C. 442,80 (czterysta czterdzieści dwa złote osiemdziesiąt groszy) w tym 23 % VAT za sporządzenie i wniesienie kasacji;

3. zwalnia skazanego R.J. od ponoszenia kosztów sądowych postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w S., wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2012 r., utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w C. z dnia 20 grudnia 2011 r., którym R.J., za przestępstwa zakwalifikowane z art. 158 § 1 i inne kk, skazany został na karę łączną 6 miesięcy pozbawienia wolności.Od powyższego wyroku Sądu Okręgowego, kasację na korzyść skazanego wniósł jego obrońca, i, zarzucając „rażące naruszenie przepisów prawa procesowego:

a) art. 6 kpk poprzez dwukrotną odmowę przyznania obrońcy z urzędu R. J. przez Sąd I instancji i kolejną odmowę przez Sąd II instancji, pomimo ciężkiej sytuacji finansowej i osadzenia w zakładzie karnym oskarżonego, co miało niewątpliwie wpływ na treść wyroku, b) art. 2 § 2 kpk, art. 167 kpk, art. 170 § 1 kpk i 366 § 1 kpk poprzez nie rozpoznanie wniosku dowodowego złożonego przez J. na rozprawie w dniu 13 września 2011 r. o ponowne przesłuchanie pokrzywdzonego S. I. także w apelacji – co pozbawiło J. możliwości obrony swych praw i miało bezpośredni wpływ na treść wyroku, c) art. 424 § 1 kpk, art. 457 § 3 kpk poprzez niewypowiedzenie się co do wnioskowanego dowodu przez J. w uzasadnieniach wyroków obu instancji, d) art. 451 kpk, 453 kpk oraz art. 6 kpk poprzez uniemożliwienie udziału oskarżonemu w rozprawie apelacyjnej pomimo złożenia wniosku w apelacji o przesłuchanie pokrzywdzonego, które w realiach sprawy pozbawiło J. możliwości obrony swych praw i miało istotny wpływ na treść zaskarżonego kasacją wyroku”, wniósł o uchylenie wyroków Sądów obu instancji i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.Prokurator Prokuratury Okręgowej, w odpowiedzi na kasację, wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja obrońcy skazanego R.

J. jest oczywiście bezzasadna, w rozumieniu arat. 535 § 3 kpk, i jako taka została oddalona, natomiast skazany został zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych postępowania kasacyjnego. Sporządzenie i wniesienie w tej sprawie kasacji przez obrońcę z urzędu, uzasadniało zasądzenie stosownego wynagrodzenia.Bezzasadny, i to w stopniu oczywistym, jest zarzut z punktu a) kasacji. Pomijając nawet to, że nie zostało wskazane konkretnie w jaki sposób, w tej sprawie, nieuczestniczenie obrońcy, wyznaczonego z urzędu, mogło mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku (art. 438 pkt 1 kpk), to istotne jest tylko to, że Sądy obu instancji, nie uwzględniając wniosku ówczesnego oskarżonego o wyznaczenie takiego obrońcy, wskazywały okoliczności, które świadczyły o tym, że oskarżony ma wystarczające środki finansowe, żeby ustanowić obrońcę z wyboru – regularne uzyskiwanie wynagrodzenia oraz to, że nie miał on nikogo na utrzymaniu.

Z uzasadnień kolejnych decyzji oskarżony dowiadywał się w jaki sposób powinien wykazać rzeczywisty, jego zdaniem, stan majątkowy, czego jednak nie uczynił. Słusznie Sądy w tej sprawie przyjmowały, że sam fakt pozbawienia oskarżonego wolności nie uzasadnia wyznaczenia mu obrońcy z urzędu. Dopiero możliwość wniesienia kasacji nakazywała, co Sąd odwoławczy uczynił, dokonanie sprawdzenia sytuacji finansowej skazanego i ustanowienie mu obrońcy z urzędu.Równie bezzasadne są zarzuty z punktów b) i c) kasacji. Wychodząc naprzeciw wnioskom dowodowym R.

J., Sąd udostępnił mu czytelne odpisy zeznań pokrzywdzonego S. I. (k – 486,488, t. III). Następnie strony, w tym oskarżony, oświadczyły, że nie wnoszą o uzupełnienie przewodu sądowego (k- 492v, t. III). Wówczas nie było przeszkód, by złożyć wniosek o ponowne przesłuchanie tego pokrzywdzonego w charakterze świadka. Wniosek taki nie został złożony w apelacji oskarżonego ani odrębnie w piśmie procesowym przed rozprawą odwoławczą. W tej sytuacji, nie było uzasadnione procesowe ustosunkowanie się Sądu Okręgowego do zasadności ponownego przesłuchania świadka S. I., także w uzasadnieniu wyroku.

Zeznania tego świadka zostały przeanalizowane i trafnie ocenione, co zostało potwierdzone w uzasadnieniach orzeczeń Sądów obu instancji.Także oczywiście bezzasadny jest zarzut z punktu d) kasacji, gdyż, niewątpliwie (k-533,533a, t. III), oskarżony R. J. został poinformowany o możliwości doprowadzenia go na rozprawę, ale tylko na jego żądanie, z czego jednak nie skorzystał. Wobec tego o naruszeniu jego praw w tym zakresie nie można mówić. Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.