Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 350/22 Generato dall'IA

Supreme Court quashes criminal verdict due to failure of two judges to sign the judgment document.

Numero d'incarto III KK 350/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the Second Instance Court's criminal verdict because it lacked the mandatory signatures of all three judges. The defense argued procedural violations regarding witness examination and expert opinions, but the Court ruled that the unsigned judgment constituted a fatal defect under Article 439 § 1(6) of the Code of Criminal Procedure. Consequently, the verdict was voided regardless of the substantive merits, and the case was remanded for retrial.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 439 § 1 pkt 6 k.p.k.; Art. 113 k.p.k.; Art. 418 § 1 k.p.k.: A criminal verdict rendered by a collegial panel is void if it is not signed by all members of the panel, as this defect cannot be cured by signing the reasoning alone.

Parole chiave

Generato dall'IA
unsigned criminal verdict collegial panel defect mandatory judicial signature procedural nullity remand for retrial Art. 439 k.p.k. void judgment reati contro l'integrità sessuale

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 439 § 1 pkt 6 k.p.k.
akt II K 378/20, na podstawie art. 439 § 1 pkt 6 k.p.k. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w Krakowie do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.
Art. 113 k.p.k.
Stosownie do treści art. 113 k.p.k. orzeczenie podpisują wszyscy członkowie składu orzekającego, nie wyłączając przegłosowanego, chyba że orzeczenie zamieszczono w protokole.
Art. 418 § 1 k.p.k.
Zgodnie zaś z art. 418 § 1 k.p.k. ogłoszenie wyroku następuje po jego podpisaniu.Z akt niniejszej sprawy wynika, że wydany przez Sąd Okręgowy w Krakowie na rozprawie w dniu 28 grudnia 2021 r.
art. 200 § 1 k.k
K.skazanego z art. 200 § 1 k.k.
art. 439 § 1 pkt 6 k.p.k
akt II K 378/20, na podstawie art. 439 § 1 pkt 6 k.p.k.
art. 12 § 1 k.k
art. 43 § 1 k.k
akt II K 378/20, na podstawie art. 439 § 1 pkt 6 k.p.k.
art. 46 § 1 k.k
Sąd orzekł wobec oskarżonego środki karne w postaci zakazu kontaktowania się w jakikolwiek sposób z pokrzywdzoną oraz zakazu zbliżania się do niej na odległość mniejszą niż 10 m., na okres 15 lat, ponadto na mocy art. 46 § 1 k.k.
art. 6 k.p.k
art. 170 § 1 k.p.k
z art. 170 § 1 k.p.k., polegające na bezkrytycznym zaakceptowaniu przez Sąd odwoławczy zasadności oddalenia wniosku dowodowego o ponowne przesłuchanie małoletniego świadka B.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 350/22 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 września 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący)‎SSN Waldemar Płóciennik‎SSN Eugeniusz Wildowicz (sprawozdawca)Protokolant Katarzyna Gajewska w sprawie G. K.skazanego z art. 200 § 1 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 15 września 2022 r. kasacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 28 grudnia 2021 r., sygn. akt IV Ka 359/21, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Myślenicach z dnia 30 listopada 2020 r., sygn. akt II K 378/20, na podstawie art. 439 § 1 pkt 6 k.p.k. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w Krakowie do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIE

G. K. został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Myślenicach z dnia 30 listopada 2020 r., sygn. akt II K 378/20, na karę 5 lat pozbawienia wolności za to, że w okresie od 1 lipca 2017 r. do 31 grudnia 2018 r. w S. i P., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, kilkanaście razy obcował płciowo z małoletnią poniżej 15 lat - B. S., dopuszczał się wobec niej innych czynności seksualnych, doprowadzał ją do poddania się takim czynnościom i do ich wykonania, poprzez odbywanie stosunków oralnych, wkładanie palców do pochwy, całowanie i dotykanie krocza, całowanie w usta, w tym:- w bliżej nieustalonym dniu pomiędzy 1 lipca 2017 r. a 31 sierpnia 2017 r. w S., obcował z nią płciowo poprzez wkładanie palców do pochwy,- w bliżej nieustalonym dniu pomiędzy 1 lipca 2017 r. a 31 sierpnia 2017 r. w P., poprzez całowanie krocza dopuścił się wobec niej innej czynności seksualnej,- w bliżej nieustalonym dniu pomiędzy 1 lipca 2017 r. a 31 sierpnia 2017 r. w S., obcował z nią płciowo - oralnie,- w bliżej nieustalonym dniu pomiędzy 1 lipca 2017 r. a 31 sierpnia 2017 r. w P., obcował z nią płciowo - oralnie, tj. przestępstwo z art. 200 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. Na mocy art. 41a § 2 i § 4 k.k. w zw. z art. 43 § 1 k.k. Sąd orzekł wobec oskarżonego środki karne w postaci zakazu kontaktowania się w jakikolwiek sposób z pokrzywdzoną oraz zakazu zbliżania się do niej na odległość mniejszą niż 10 m., na okres 15 lat, ponadto na mocy art. 46 § 1 k.k. orzekł od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonej kwotę 50.000 zł tytułem zadośćuczynienia za wyrządzoną jej przestępstwem krzywdę.

Oskarżony oraz jego obrońcy wnieśli apelacje od powyższego wyroku, zaskarżając go w całości i zarzucając mu:- adw. K. S. - obrazę przepisów postępowania, tj. art. 185a § 1 i 4 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k., w zw. z art. 170 § 1 k.p.k. poprzez oddalenie wniosku o ponowne przesłuchanie pokrzywdzonej B. S., art. 185a § 4 k.p.k., art. 185a k.p.k. oraz 170 § 4 k.p.k. w zw. z art. 5 § 2 k.p.k., art. 170 § 1 k.p.k., poprzez oddalenie wniosku dowodowego o dopuszczenie dowodu z opinii biegłych psychiatry i psychologa dotyczącego stanu zdrowia psychicznego pokrzywdzonej, art. 193 § 1 k.p.k. w zw. z art. 167 k.p.k. w zw. z art. 366 § 1 k.p.k., art. 7 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k. poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny materiału dowodowego,- błąd w ustaleniach faktycznych – gdyż oskarżony nigdy z pokrzywdzoną nie obcował płciowo;- rażącą niewspółmierność kary; - adw.

S. K.- naruszenie art. 5 k.p.k. i art. 6 k.p.k. - poprzez ograniczenie oskarżonemu prawa do obrony z uwagi na przeprowadzenie przesłuchania pokrzywdzonej jedynie w fazie postępowania przygotowawczego in rem, art. 7 k.p.k. poprzez odmówienie wiarygodności oskarżonemu oraz świadkom E. K. i K. K., art. 170 w zw. z art. 185a k.p.k. poprzez oddalenie żądania ponownego przesłuchania pokrzywdzonej, art. 170 k.p.k. poprzez oddalenie wniosków dowodowych o przesłuchanie świadków K. S. i G. K., oraz przeprowadzenie opinii z badania psychologicznego oskarżonego i pokrzywdzonej, art. 6 EKPCz, to jest prawa do rzetelnego procesu;- błędy w ustaleniach faktycznych;- rażącą niewspółmierność kary oraz nawiązki;- oskarżony – uniemożliwienie zadawania pytań pokrzywdzonej i nieudowodnienie winy podczas procesu.Autorzy apelacji wnieśli o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego czynu, ewentualnie uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy w Krakowie, wyrokiem z dnia 28 grudnia 2021 r., sygn. akt IV Ka 359/21, zaskarżony wyrok utrzymał w mocy. Obrońca skazanego wniosła kasację od wyroku Sądu odwoławczego, zaskarżając go w całości i zarzucając obrazę przepisów postępowania, wywierającą wpływ na treść wyroku, poprzez naruszenie:a) art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 185a § 1 i 4 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. w zw. z art. 170 § 1 k.p.k., polegające na bezkrytycznym zaakceptowaniu przez Sąd odwoławczy zasadności oddalenia wniosku dowodowego o ponowne przesłuchanie małoletniego świadka B.

S., mimo że przeprowadzenie tego dowodu było obligatoryjne, gdyż zgłoszone było przez oskarżonego, który nie brał udziału i nie miał obrońcy w czasie pierwszego przesłuchania pokrzywdzonej, przez co doszło do przeniesienia nieprawidłowości orzeczenia sądu a quo do orzeczenia sądu ad quem, co miało istotny wpływ na wydane orzeczenie, bowiem nie wyjaśniło istotnych okoliczności sprawy, a wyrok co do zasady ustalony został tylko i wyłącznie na podstawie zeznań tego świadka,b) art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. art. 185a k.p.k. oraz 170 § 4 k.p.k. w zw. z art. 5 § 2 k.p.k., polegające na bezkrytycznym zaakceptowaniu przez Sąd odwoławczy zasadności oddalenia wniosku dowodowego o ponowne przesłuchanie małoletniego świadka B.

S., co pociągnęło za sobą niemożność ustalenia istotnych okoliczności sprawy, przebiegu zdarzenia oraz wpływu innych elementów z życia pokrzywdzonej na treść jej depozycji i winno prowadzić do rozstrzygnięcia nie dających się usunąć wątpliwości na korzyść oskarżonego, co miało istotny wpływ na wydane orzeczenie,c) art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k., albowiem w wydaniu orzeczenia brała udział osoba nieuprawiona, a to delegowany do orzekania w Sądzie Okręgowym sędzia Sądu Rejonowego. Podnosząc powyższe, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania lub uniewinnienie oskarżonego.W pisemnej odpowiedzi na kasację oskarżyciel publiczny oraz pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej wnieśli o jej oddalenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja podległa rozpoznaniu na posiedzeniu w trybie art. 439 § 1 k.p.k. z uwagi na wystąpienie w sprawie bezwzględnej przyczyny odwoławczej określonej w art. 439 § 1 pkt 6 k.p.k., polegającej na niepodpisaniu zaskarżonego wyroku przez dwóch członków składu orzekającego – SSO S. S. i SSR del. do SO M.P. (k. 1013). Stosownie do treści art. 113 k.p.k. orzeczenie podpisują wszyscy członkowie składu orzekającego, nie wyłączając przegłosowanego, chyba że orzeczenie zamieszczono w protokole.

Zgodnie zaś z art. 418 § 1 k.p.k. ogłoszenie wyroku następuje po jego podpisaniu.Z akt niniejszej sprawy wynika, że wydany przez Sąd Okręgowy w Krakowie na rozprawie w dniu 28 grudnia 2021 r. w składzie trzech sędziów wyrok został podpisany jedynie przez przewodniczącą składu orzekającego; nie został zaś podpisany przez dwóch pozostałych członków składu orzekającego. Został on następnie ogłoszony przez sędziego przewodniczącego (k. 1012). Niepodpisanie wyroku przez któregokolwiek sędziego, zasiadającego w składzie orzekającym, zgodnie z treścią art. 439 § 1 pkt 6 k.p.k., niezależnie od granic zaskarżenia, podniesionych zarzutów oraz wpływu uchybienia na treść orzeczenia, skutkuje uchyleniem takiego wyroku (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 grudnia 2014 r., V KK 352/14).

Niepodpisanie sentencji wyroku przez wszystkie osoby biorące udział w wydaniu tego orzeczenia jest bowiem uchybieniem, którego konwalidowania nie przewidują obowiązujące przepisy, nie niweluje go też podpisanie uzasadnienia orzeczenia przez wszystkich sędziów uczestniczących w jego wydaniu (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 kwietnia 2017 r., V KK 44/17). Ponieważ w sprawie wystąpiła bezwzględna przyczyna odwoławcza dostrzeżona przez Sąd Najwyższy z urzędu i pociągająca za sobą konieczność uchylenia zaskarżonego orzeczenia, bezprzedmiotowe było rozważanie zarzutów podniesionych w kasacji obrońcy skazanego.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w Krakowie do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. [as]