Supreme Court dismisses cassation as obviously unfounded regarding tax offense indictment by customs authority.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the defendant's cassation appeal as obviously unfounded, ordering the defendant to bear the costs. The defense argued that the indictment by the Customs Office was invalid because the prosecutor failed to approve it, citing a recent Supreme Court ruling on prosecutorial oversight. The court rejected this by noting the indictment was filed under the law applicable at the time, which granted the Customs Office full authority to file indictments without prosecutor approval.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 155 § 1 k.k.s.; Art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.; The change in law regarding the prosecutor's role in tax offenses does not invalidate an indictment filed by the financial investigative body under the previous legal regime.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KK 349/17 POSTANOWIENIE Dnia 12 września 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 12 września 2017 r., sprawy T.P. skazanego z art. 107 § 1 k.k.s. i in. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w R. z dnia 22 listopada 2016 r., sygn. akt V Ka (…), utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 16 kwietnia 2015 r., sygn. akt II K (…), p o s t a n o w i ł 1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną, 2. obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIET. P. został oskarżony o to, że jako współpracownik firmy H. Sp. z o.o. ul. C. , w W., co najmniej od dnia 1 lutego 2013 r. do dnia 28 lutego 2013 r., wspólnie i w porozumieniu z E.P. i L.H., w B., ul. W., w K., prowadził gry losowe, na urządzeniach elektronicznych o cechach automatów o nazwach A. nr (…) oraz A. nr (…)1, wbrew przepisom art. 6 ust. 1 w zw. z art. 2 ust. 3, 4 i 5 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. nr 201, poz. 1540 z 2009 r.), tj. o przestępstwo skarbowe z art. 107 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. w zw. z art. 9 § 1 k.k.s.Wyrokiem Sądu Rejonowego w K. z dnia 16 kwietnia 2015 r., sygn. akt II K (…) oskarżonego T.P. uznano za winnego zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu, tj. przestępstwa skarbowego z art. 107 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k. (należy przyjąć, iż wskazanie przepisu k.k. a nie k.k.s. miało charakter oczywistej omyłki pisarskiej) w zw. z art. 9 k.k.s. i za to na podstawie art. 107 § 1 k.k.s. w zw. z art. 23 § 3 k.k.s. skazano go na karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych po 100 złotych każda stawka.
Obciążono też oskarżonego kosztami sądowymi.Apelacje od powyższego wyroku wnieśli pełnomocnik interwenienta H. Sp. z o.o. i obrońca oskarżonego.Sąd Okręgowy w R., po rozpoznaniu apelacji, wyrokiem z dnia 22 listopada 2016 r., sygn. akt V Ka (…), utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.Od powyższego wyroku kasację wywiódł obrońca skazanego zarzucając uchybienie stanowiące bezwzględną przyczynę odwoławczą opisaną w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k., polegające na utrzymaniu w mocy skazującego oskarżonego wyroku Sądu Rejonowego w K. z dnia 16 kwietnia 2015 r., sygn. akt II K (…), pomimo zaistnienia okoliczności z art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k. wyłączającej postępowanie przeciwko oskarżonemu, w postaci braku skargi uprawnionego oskarżyciela, w sytuacji, gdy akt oskarżenia wniósł Urząd Celny, a postępowanie było przedłużane decyzją właściwego prokuratora, zaś w świetle uchwały w sprawie I KZP 13/15 Sąd Najwyższy uznał, iż przedłużenie przez prokuratora czasu trwania dochodzenia, oznacza, że od tego momentu, to do prokuratora należy wnoszenie aktu oskarżenia, jak i jego surogatów, gdyż wniosek urzędu celnego o przedłużenie postępowania na okres ponad 6 miesięcy, uruchamia obligatoryjny nadzór prokuratora nad danym postępowaniem ze wszystkimi wynikającymi z tego faktu skutkami prawnymi, łącznie z pozbawieniem urzędu celnego możliwości samodzielnego sporządzania i wnoszenia aktu oskarżenia, który jednak w tej sprawie nie został zatwierdzony przez Prokuratora i nie stanowi skargi uprawnionej.W konkluzji kasacji obrońca wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w R. oraz utrzymanego nim w mocy wyroku Sądu Rejonowego w K. oraz umorzenie postępowania sądowego z uwagi na przeszkodę dla jego prowadzenia, o której mowa w art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k.W pisemnej odpowiedzi na kasację Naczelnik (…) Urzędu Celno – Skarbowego w W. wniósł o jej oddalenie, jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się oczywiście bezzasadna w rozumieniu art. 535 § 3 k.p.k.
Wbrew twierdzeniom obrońcy spełnione zostały przesłanki do wniesienia aktu oskarżenia przez Urząd Celny. Stanowisko obrońcy, oparte na uchwale Sądu Najwyższego z dnia 28 stycznia 2016 r., sygn. akt I KZP 13/15 (OSNKW 2016/3/17), nie może znaleźć zastosowania w niniejszej sprawie albowiem odnosi się ono do innego stanu prawnego niż ten, na gruncie którego finansowy organ postępowania przygotowawczego skierował do sądu akt oskarżenia. W sprawie nie zaistniała zatem bezwzględna przesłanka odwoławcza opisana w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k.Za prawidłowe i mające zastosowanie do stanu faktycznego zaistniałego w niniejszej sprawy uznać należy stanowisko prezentowane w licznych orzeczeniach Sądu Najwyższego (np. postanowienie z dnia 16 marca 2017 r., sygn. akt V KK 20/17, LEX nr 2254807, wyrok z dnia 22 lutego 2017 r., IV KK 225/17, LEX nr 2258047), w myśl którego sygnalizacja wskazywanego przez obrońcę uchybienia jest całkowicie nietrafna, gdyż pomija stan prawny obowiązujący w dacie wniesienia aktu oskarżenia przez Urząd Celny, tj. w dniu 15 maja 2014 r.
Zgodnie z art. 155 § 1 k.k.s. w ówczesnym brzmieniu, finansowy organ postępowania przygotowawczego w ciągu 14 dni od zamknięcia dochodzenia był uprawniony do sporządzenia aktu oskarżenia i wniesienia go do właściwego sądu. Miał jedynie przy tym obowiązek zawiadomienia prokuratora o wniesieniu aktu oskarżenia i doręczenia jego odpisu. Jak wynika z akt sprawy, przesłanki wniesienia aktu oskarżenia przez Urząd Celny zostały spełnione. Dlatego też zmiana stanu prawnego obejmująca uregulowania dotyczące uprawnień prokuratora i finansowych organów postępowania przygotowawczego w zakresie wnoszenia aktu oskarżenia w sprawach o przestępstwa skarbowe, która nastąpiła z dniem 1 lipca 2015 r. (ustawa z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego i niektórych innych ustaw), nie mogła mieć wpływu na skuteczność wniesionego wcześniej aktu oskarżenia.
Wnioski, które skarżący wyprowadza z treści uzasadnienia powołanej uchwały Sądu Najwyższego (I KZP 13/15), miałyby oparcie tylko w stanie prawnym ukształtowanym po 1 lipca 2015 r., o ile dotyczyłyby wniesienia aktu oskarżenia finansowego organu postępowania przygotowawczego po tej dacie.Mając na uwadze fakt, że wyrażone w kasacji stanowisko obrońcy dotyczy innego stanu prawnego niż ten, który miał zastosowanie w niniejszej sprawie należało oddalić kasację, jako oczywiście bezzasadną.