Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 341/19 Generato dall'IA

Supreme Court quashes appeal judgment for omitting mandatory probationary obligation when criminal sanction was revoked.

Numero d'incarto III KK 341/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the appellate court's judgment regarding the sentencing portion that omitted a mandatory probationary obligation. The lower court had revoked a driver's ban but failed to impose a statutory obligation under Article 72 of the Criminal Code, arguing the ban itself sufficed. The court ruled that without a criminal sanction, such an obligation becomes obligatory, making the omission a material legal error requiring remand.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 72 § 1 k.k.; When a criminal sanction is not imposed in a suspended sentence judgment, at least one probationary obligation from Article 72 § 1 of the Criminal Code becomes mandatory, and its omission constitutes a material legal error.

Parole chiave

Generato dall'IA
mandatory probationary obligation suspended sentence criminal sanction omission material legal error Criminal Code Article 72 appellate judgment quashing remand for retrial infrazione alle norme della circolazione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 72 § 1 k.k.
akt VIII K (…), uchyla zaskarżony wyrok w zakresie orzeczenia o karze w części nie zawierającej rozstrzygnięcia o obligatoryjnym obowiązku z art. 72 § 1 k.k. i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w B.
Art. 42 § 1 k.k.
Na podstawie art. 42 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 roku; na podstawie art.
Art. 43 § 3 k.k.
orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 roku; na podstawie art. 43 § 3 k.k. nałożył na oskarżonego obowiązek zwrotu dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdów.Sąd Okręgowy w B., po rozpoznaniu apelacji obrońcy, w dniu 25 października 2018 roku, sygn.
Art. 177 § 2 k.k.
oskarżonego z art. 177 § 2 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art.
Art. 535 § 5 k.p.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w dniu 22 stycznia 2020r.
art. 177 § 2 k.k
oskarżonego z art. 177 § 2 k.k.
art. 535 § 5 k.p.k
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w dniu 22 stycznia 2020r.
art. 72 § 1 k.k
akt VIII K (…), uchyla zaskarżony wyrok w zakresie orzeczenia o karze w części nie zawierającej rozstrzygnięcia o obligatoryjnym obowiązku z art. 72 § 1 k.k.
art. 42 § 1 k.k
Na podstawie art. 42 § 1 k.k.
art. 43 § 3 k.k
orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 roku; na podstawie art. 43 § 3 k.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 341/19 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 stycznia 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Siuchniński (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Andrzej Stępka‎SSN Paweł WilińskiProtokolant Marta Brylińska sprawy G. S. oskarżonego z art. 177 § 2 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w dniu 22 stycznia 2020r. kasacji wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego, od wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 25 października 2018 r., sygn. akt VIII Ka (…), zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w B.

Zamiejscowy Wydział Karny w S. z dnia 6 marca 2018r., sygn. akt VIII K (…), uchyla zaskarżony wyrok w zakresie orzeczenia o karze w części nie zawierającej rozstrzygnięcia o obligatoryjnym obowiązku z art. 72 § 1 k.k. i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w B. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym . UZASADNIENIESąd Rejonowy w B. VIII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w S. , wyrokiem z dnia 6 marca 2018 roku, sygn. akt VIII K (…), oskarżonego G. S. uznał za winnego tego, że w dniu 28 maja 2016 roku, o godzinie 11.20 na trasie D. - S. umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że kierując samochodem marki O. nr rej. (…) przekroczył dozwoloną administracyjnie prędkość poza obszarem zabudowanym, jadąc z prędkością nie mniejszą niż 148 km/h, czym uniemożliwił sobie reakcję na zagrożenie stworzone przez innego uczestnika ruchu drogowego M.

M. , który włączając się do ruchu pojazdem typu quad marki B. bez numerów rejestracyjnych, nie ustąpił mu pierwszeństwa przejazdu, doprowadzając do zderzenia z tym pojazdem, w wyniku czego M. M. doznał wielomiejscowych i wielonarządowych obrażeń ciała w postaci urazu głowy z licznymi otarciami naskórka i ranami tłuczonymi w obrębie twarzy, podbiegnięć krwawych powłok miękkich głowy, krwawienia podpajęczynówkowego, złamania kręgu szczytowego i rozerwania połączenia szczytowo - potylicznego, urazu klatki piersiowej z płaszczyznowymi otarciami naskórka, mnogimi obustronnymi złamaniami żeber, krwiakiem jam opłucnowych oraz stłuczeniem płuc, urazu jamy brzusznej ze zmiażdżeniem wątroby i stłuczeniem nerek, urazów kończyn z wielomiejscowymi płaszczyznowymi otarciami naskórka, podbiegnięciami krwawymi, ranami tłuczonymi i ze złamaniem trzonu prawej kości udowej, w następstwie czego M.

M. zmarł, tj. czynu z art. 177 § 2 k.k. Za to, na podstawie art. 177 § 2 k.k., skazał go na karę 1 roku pozbawienia wolności, wykonanie której warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 2 lata. Na podstawie art. 42 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 roku; na podstawie art. 43 § 3 k.k. nałożył na oskarżonego obowiązek zwrotu dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdów.Sąd Okręgowy w B., po rozpoznaniu apelacji obrońcy, w dniu 25 października 2018 roku, sygn. akt VIII Ka (…), zaskarżony wyrok zmienił w ten sposób, że uchylił orzeczony wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych oraz nałożony na niego obowiązek zwrotu dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdów.

W pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.Kasację wywiódł Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny zaskarżając powyższy wyrok w zakresie orzeczenia o karze, w części nie zawierającej rozstrzygnięcia o obligatoryjnym obowiązku, spośród obowiązków wymienionych w art. 72 § 1 k.k., na niekorzyść skazanego G. S.. Skarżący zarzucił temu wyrokowi rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego, a mianowicie art. 72 § 1 k.k., polegające na nienałożeniu przynajmniej jednego z obowiązków probacyjnych wymienionych w art. 72 § 1 k.k., do czego Sąd Okręgowy był zobowiązany uchylając rozstrzygnięcie o orzeczonym wobec oskarżonego środku karnym w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych i utrzymując w mocy rozstrzygnięcie o warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności, gdyż brak, obok instytucji probacji określonej w art. 69 § 1 k.k. orzeczenia o środku karnym, spowodował, iż nałożenie jednego z obowiązków określonych w art. 72 § 1 k.k. miało obligatoryjny charakter.W konkluzji wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Okręgowemu w B. do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasacja jest oczywiście zasadna.

Zgodnie z treścią art. 72 § 1 k.k. - w brzmieniu ustalonym przez ustawę z dnia 20 lutego 2015 roku, o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 roku, poz. 396) i obowiązującym od dnia 1 lipca 2015 roku, tj. w dacie popełnienia przez skazanego G. S. przypisanego mu przestępstwa - w razie warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności, nałożenie na skazanego przynajmniej jednego z obowiązków probacyjnych jest fakultatywne, gdy w wyroku orzeczono wobec skazanego środek karny. Jeden spośród obowiązków wymienionych w art. 72 § 1 k.k. staje się jednak obligatoryjny, gdy środka karnego nie orzeczono.Rację ma skarżący argumentując, że w realiach tej sprawy Sąd Rejonowy orzekając o warunkowym zawieszeniu wobec oskarżonego kary roku pozbawienia wolności, nie musiał nakładać jednego z obowiązków probacyjnych, gdyż orzekł w wyroku o środku karnym przewidzianym w art. 42 § 1 k.k. w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych.

Jednak zmiana wyroku dokonana przez Sąd Okręgowy i uchylenie rozstrzygnięcia o powyższym środku karnym nakładała na ten Sąd obowiązek postąpienia zgodnie z treścią art. 72 § 1 k.k., gdyż w takiej sytuacji brak orzeczenia o środku karnym spowodował, że Sąd II instancji był zobligowany nałożyć na oskarżonego jeden z obowiązków probacyjnych z art. 72 § 1 k.k. Uchylenie przez Sąd II instancji środka karnego bez orzeczenia jednego z obowiązków skutkowało rażącym i niewątpliwie mającym istotny wpływ na treść orzeczenia, naruszeniem przepisu prawa materialnego, tj. art. 72 § 1 k.k.W wyroku z dnia 14 listopada 2017 roku, sygn.V KK 281/17 Sąd Najwyższy stwierdził, że „Zgodnie z treścią art. 425 § 2 zd.2 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k., jak i uchwałą pełnego składu Izby Karnej mającą moc zasady prawnej, z dnia 28 października 2015 roku, sygn. i KZP 21/14, można na gruncie postępowania kasacyjnego zaskarżyć brak określonego rozstrzygnięcia w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie” (Prok. i Pr. - wkł. 2018/2/13). (por. także wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 grudnia 2018 roku, sygn.

III KK 540/17. Opubl. Legalis, nietezowane).Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku.