Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 341/17 Generato dall'IA

Criminal appeal dismissed; appellate court may conduct evidence without full retrial if facts verified.

Numero d'incarto III KK 341/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the defense against a second-instance judgment confirming the defendant's conviction for burglary. The defense argued that the appellate court violated procedural rules by allowing evidence without a full retrial, claiming this infringed the right to a fair trial. The court ruled that the appellate court's actions were merely supplementary verification and did not require a complete retrial, as the first-instance findings were not fundamentally flawed.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 452 § 2 k.p.k.; Art. 167 k.p.k.: The appellate court is not obligated to conduct a full retrial unless necessary; supplementary evidence collection to verify first-instance findings does not constitute a violation of the right to a fair trial.

Parole chiave

Generato dall'IA
appellate court evidence full retrial requirement right to fair trial supplementary evidence cassation appeal dismissal procedural violation verification of facts

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 452 § 2 k.p.k.
akt II Ka (…), utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.Od powyższego wyroku kasację wywiódł obrońca skazanego zarzucając mu obrazę przepisów prawa procesowego określonego w art. 452 § 2 k.p.k. (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2015 r.
art. 167 k.p.k.
z art. 167 k.p.k., w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2015 r.
art. 63 § 1 i 5 k.k.
wymierzano mu karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności.Na podstawie art. 63 § 1 i 5 k.k. na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczono oskarżonemu okres zatrzymania w dniach od 12 października 2015 r.
art. 46 § 1 k.k.
12:50.Na podstawie art. 46 § 1 k.k. zobowiązano oskarżonego do naprawienia w całości szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonej K.L.
art. 279 § 1 k.k.
skazanego z art. 279 § 1 k.k. w zw.
art. 64 § 2 k.k.
z art. 64 § 2 k.k. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w W.
art. 535 § 3 k.p.k
akt III KK 341/17 POSTANOWIENIE Dnia 12 września 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
art. 279 § 1 k.k
skazanego z art. 279 § 1 k.k.
art. 64 § 2 k.k
z art. 64 § 1 k.k.Wyrokiem Sądu Rejonowego w W.
art. 64 § 1 k.k
z art. 64 § 1 k.k.Wyrokiem Sądu Rejonowego w W.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 341/17 POSTANOWIENIE Dnia 12 września 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 12 września 2017 r., sprawy Ł.R. skazanego z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 18 listopada 2016 r., sygn. akt II Ka (…), utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 29 kwietnia 2016 r., sygn. akt II K (…), p o s t a n o w i ł 1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną, 2. zwolnić skazanego od ponoszenia kosztów sądowych postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIEŁ.R. został oskarżony o to, że w dniu 12 października 2015 r., w W., przy ul. K., poprzez rozbicie szyby w oknie i wypchnięcie skrzydła okiennego włamał się do mieszkania nr (…), skąd dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 80 zł na szkodę K.L., przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia w okresie od 15 września 2009 r. do 25 czerwca 2012 r. kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w W. z dnia 2 grudnia 2009 r., sygn. akt. II K (…), za umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.Wyrokiem Sądu Rejonowego w W. z dnia 29 kwietnia 2016 r., sygn. akt II K (…), oskarżony został uznany za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, z tym ustaleniem, iż czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia w okresie od 15 września 2009 r. do 25 czerwca 2012 r. kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w W. z dnia 2 grudnia 2009 r., sygn. akt.

II K (…), za przestępstwo z art. 280 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., to jest występku z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. wymierzano mu karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności.Na podstawie art. 63 § 1 i 5 k.k. na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczono oskarżonemu okres zatrzymania w dniach od 12 października 2015 r. godz. 19:35 do 13 października 2015 r. godz. 12:50.Na podstawie art. 46 § 1 k.k. zobowiązano oskarżonego do naprawienia w całości szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonej K.L. kwoty 80 zł.Powyższy wyrok został zaskarżony apelacją osobistą oskarżonego Ł.R..Sąd Okręgowy w W., po rozpoznaniu apelacji, wyrokiem z dnia 18 listopada 2016 r., sygn. akt II Ka (…), utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.Od powyższego wyroku kasację wywiódł obrońca skazanego zarzucając mu obrazę przepisów prawa procesowego określonego w art. 452 § 2 k.p.k. (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2015 r. do momentu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie) w zw. z art. 167 k.p.k., polegającą na dopuszczeniu i przeprowadzeniu dowodów przed Sądem odwoławczym w zakresie, który nakazywał przeprowadzenie przewodu sądowego w całości, co ostatecznie stanowiło niedopuszczalne dowodzenie co do istoty sprawy przed tym sądem w miejsce koniecznego uchylenia orzeczenia pierwszoinstancyjnego.W konkluzji kasacji wniósł o uchylenie wyroków Sądów obu instancji i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w W. do ponownego rozpoznania.W pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator Prokuratury Okręgowej w W. wniósł o jej oddalenie, jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się bezzasadna w stopniu oczywistym, co pozwoliło na jej oddalenie w trybie art. 535 § 3 k.p.k.

Wbrew wywodom kasacji w sprawie nie doszło do wskazywanego w niej naruszenia art. 452 § 2 k.p.k. w zw. z art. 167 k.p.k., w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2015 r. które miało polegać na dopuszczeniu i przeprowadzeniu dowodów przed Sądem odwoławczym w zakresie, który nakazywał przeprowadzenie przewodu sądowego w całości. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że zgodnie ze stanem prawnym obowiązującym we wskazanym przez obrońcę okresie, przepis art. 452 § 2 k.p.k. wprowadzał tylko jedno ograniczenie postępowania dowodowego w instancji odwoławczej – konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości.

Art. 452 § 2 k.p.k. w brzemieniu nadanym mu ustawą z dnia 23 września 2013 r. o zmianie ustawy – Kodeks postepowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2013 r. poz. 1247) wprowadzał zatem zasadę, która wówczas, gdy nie zachodziła konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości, obligowała sąd odwoławczy do przeprowadzenia dowodów, a nie do uchylania wyroku w celu ich przeprowadzenia przez sąd pierwszej instancji. Użyty w powołanym przepisie zwrot „przeprowadzenie na nowo przewodu w całości” był niewątpliwie skrótem myślowym, którego rozwinięcie prowadziło do stwierdzenia, że sąd odwoławczy nie może przeprowadzić dowodów tylko wtedy, gdy ich zakres oznaczałby przeprowadzenie postępowania dowodowego w całości przez ponowienie wszystkich dowodów lub przeprowadzenie ich po raz pierwszy w instancji odwoławczej (por.

D. Świecki, Komentarz do art. 452 Kodeksu postępowania karnego, LEX/el). W niniejszej sprawie nie zachodziła konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości. Wyrok Sądu pierwszej instancji nie był dotknięty uchybieniami o charakterze bezwzględnej przyczyny odwoławczej, nie został też wydany z tego rodzaju naruszeniem przepisów prawa procesowego, którego konwalidacja wymagałaby przeprowadzenia ponownego postępowania przed Sądem pierwszej instancji. To, że Sąd odwoławczy umożliwił oskarżonemu złożenie wyjaśnień w postępowaniu apelacyjnym, a także realizując dyrektywę zawartą w art. 452 § 2 k.p.k., rozpoznał złożone przez niego wnioski dowodowe, przesłuchał świadków, dając mu tym samym szansę na zniwelowanie skutków jego zaniechań w realizacji materialnego prawa do obrony w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji, nie może być odczytywane jako naruszenie przepisów postępowania, które może stanowić skuteczny zarzut kasacyjny.

Bierna postawa oskarżonego w postępowaniu pierwszoinstancyjnym nie implikuje konieczności powtarzania przewodu sądowego, a zatem czynności Sądu Okręgowego jak najbardziej znajdowały uzasadnienie w treści przywołanego przepisu. Podkreślić jednocześnie trzeba, że przeprowadzone przez Sąd odwoławczy postępowanie dowodowe miało wyłącznie charakter uzupełniający i nie wykraczało poza potrzeby kontroli odwoławczej. W oparciu o przeprowadzone przez siebie dowody, Sąd Okręgowy nie orzekał reformatoryjnie – odmiennie co do istoty sprawy, nie dokonywał nowych, niekorzystnych dla oskarżonego ustaleń faktycznych, lecz jedynie weryfikował prawidłowość ustaleń dokonanych przez Sąd pierwszej instancji.Mając w polu widzenia treść wywodów przedstawionych w uzasadnieniu kasacji, w których skarżący kwestionuje prawidłowość ustaleń faktycznych dokonanych w sprawie przez Sąd Rejonowy a następnie potwierdzonych w trakcie postępowania przed sądem ad quem, stwierdzić należy, że ocena trafności orzeczenia o winie oskarżonego przez pryzmat błędu w ustaleniach faktycznych należy wyłącznie do kompetencji sądu odwoławczego i nie może stanowić przedmiotu zarzutu kasacyjnego.

Kierując się powyższymi argumentami, rozstrzygnięto jak w cześć dyspozytywnej postanowienia.