Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 332/20 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as obviously unfounded because defense presence was not mandatory in this misdemeanor case.

Numero d'incarto III KK 332/20
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded under Article 535 § 3 of the Code of Criminal Procedure. The defense argued that the defendant's right to defense was violated because they were not notified of the appeal hearing date, preventing their attendance. The court ruled that while notification errors occurred, the defendant's presence at the appeal hearing was not mandatory given the psychiatric and neurological assessments confirming his capacity to defend himself.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 535 § 3 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt. 10 k.p.k.: Cassation is dismissed as obviously unfounded when the alleged procedural defect does not constitute a statutory absolute ground for appeal, such as the mandatory presence of a defender in cases where the law does not require it.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal obviously unfounded right to defense mandatory defender presence misdemeanor proceedings procedural defect absolute ground for appeal motivi di cassazione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 535 § 3 k.p.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. w dniu 28 października 2020 r., kasacji wniesionej przez obrońcę skazanej od wyroku Sądu Okręgowego w G.z dnia 14 maja 2020 r., sygn.
Art. 439 § 1 pkt. 10 k.p.k.
z art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k.
Art. 117 § 1 k.p.k.
Natomiast niewątpliwie w niniejszej sprawie, wskutek wadliwego wskazania adresata zawiadomienia o terminie rozprawy odwoławczej, doszło do naruszenia przepisów postępowania, a mianowicie art. 117 § 1 k.p.k. i art.
Art. 6 k.p.k.
Art. 79 § 4 k.p.k.
przewodniczący (skład jednoosobowy), działając jako sąd, odwołując się właśnie do treści ostatniej opinii (opinia neurologiczna) stwierdził, że obecność obrońcy nie jest obowiązkowa (art. 79 § 4 k.p.k.).
Art. 450 § 1 k.p.k.
udział obrońcy, zgodnie z brzmieniem art. 450 § 1 k.p.k. byłby obowiązkowy w wypadkach określonych w art.
Art. 523 § 2 i 4 pkt. 1 k.p.k.
Z uwagi na treść art. 523 § 2 i 4 pkt 1 k.p.k.
art. 535 § 3 k.p.k
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
art. 178 § 4 k.k
i za to skazał go, a na mocy art. 178 § 4 k.k.
art. 42 § 3 k.k
Ponadto na mocy art. 42 § 3 k.k.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 332/20 POSTANOWIENIE Dnia 28 października 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras w sprawie W. G.skazanego z art. 178a § 4 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. w dniu 28 października 2020 r., kasacji wniesionej przez obrońcę skazanej od wyroku Sądu Okręgowego w G.z dnia 14 maja 2020 r., sygn. akt V Ka (…) utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w G. z dnia 14 sierpnia 2019 r., sygn. akt X K (…) p o s t a n o w i ł 1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;

2. obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIESąd Rejonowy w G. wyrokiem z dnia 14 sierpnia 2019 r., sygn. akt X K (…) uznał W. G. za winnego popełnienia występku z art. 178 § 1 i 4 k.k. i za to skazał go, a na mocy art. 178 § 4 k.k. w zw. z art. 37a k.k. i art. 33 § 1 i 3 k.k. wymierzył mu karę grzywny w wysokości 200 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 20 złotych. Ponadto na mocy art. 42 § 3 k.k. orzekł wobec oskarżonego W. G. dożywotni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, a na podstawie art. 43a § 1 k.k. w zw. z art. 43a § 2 k.k. orzekł wobec oskarżonego W.

G. świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości 10 000 złotych. Apelację od wyroku złożył obrońca oskarżonego zaskarżając wyrok w całości, podnosząc zarzuty błędu w ustaleniach faktycznych oraz obrazę szeregu przepisów postępowania. Podnosząc te zarzuty obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy w całości do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.Wyrokiem z dnia 14 maja 2020 r.

Sąd Okręgowy w G., sygn. akt V Ka (…), zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.Od tego orzeczenia kasację wywiódł obrońca skazanego, zaskarżając wyrok sądu odwoławczego w całości, zarzucając wyrokowi: „rażące naruszenie prawa, które miało istotny wpływ na treść wyroku, w szczególności:1. rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 6 k.p.k., art. 79 k.p.k. w zw. z art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k. poprzez pozbawienie oskarżonego prawa do obrony w postępowaniu karnym wyrażające się w odstąpieniu od zawiadomienia obrońcy skazanego adwokata T.

J. o terminie rozprawy odwoławczej wyznaczonej na dzień 14 maja 2020 roku w sprawie zawisłej przed Sądem Okręgowym w G. pod sygn. akt: V Ka (…) i rozpoznanie sprawy pod nieobecność obrońcy”.W konkluzji obrońca skazanego wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy sądowi II instancji do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi na wniesioną kasację prokurator Prokuratury Rejonowej w P. wniósł o uznanie jej za bezzasadną w stopniu oczywistym i jej oddalenie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja jako oczywiście bezzasadna podlegała oddaleniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.

Zarzut kasacji dotyczący zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej nie znajduje oparcia w realiach sprawy. Opisana przez skarżącego okoliczność nieskuteczności zawiadomienia obrońcy o terminie rozprawy nie mieści się w katalogu bezwzględnych przyczyn odwoławczych, o których mowa w art. 439 § 1 pkt.10 k.p.k. albowiem w ogóle obecność obrońcy na rozprawie odwoławczej nie miała charakteru obligatoryjnego. Natomiast niewątpliwie w niniejszej sprawie, wskutek wadliwego wskazania adresata zawiadomienia o terminie rozprawy odwoławczej, doszło do naruszenia przepisów postępowania, a mianowicie art. 117 § 1 k.p.k. i art. 6 k.p.k.

Nie oznacza to jednak, że w toku procesu zaistniało uchybienie określone w art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k., które polega na nieposiadaniu przez oskarżonego obrońcy w postępowaniu sądowym w wypadkach określonych w art. 79 k.p.k oraz art. 80 k.p.k. W przypadku rozprawy apelacyjnej przeprowadzonej w dniu 14 maja 2020 r. udział obrońcy, zgodnie z brzmieniem art. 450 § 1 k.p.k. byłby obowiązkowy w wypadkach określonych w art. 79, art. 80 k.p.k., a żadna z tych sytuacji nie zaistniała. W toku postępowania przygotowawczego co prawda dopuszczono dowód z opinii biegłych psychiatrów (k.103-107), jednak biegli ci wskazali, iż W.

G. w czasie dokonywania czynu zabronionego miał zachowaną zdolność do rozpoznawania jego znaczenia, jak i pokierowania swoim postępowaniem, jego stan psychiczny nie budzi wątpliwości, może uczestniczyć w toczącym się postępowaniu oraz prowadzić obronę w sposób samodzielny i rozsądny. Przed sądem I instancji dopuszczono nadto dowód z opinii z zakresu neurologii, która nie zmieniła tych ustaleń (k.197-200). Co więcej, w czasie rozprawy odwoławczej w dniu 14 maja 2020 r. przewodniczący (skład jednoosobowy), działając jako sąd, odwołując się właśnie do treści ostatniej opinii (opinia neurologiczna) stwierdził, że obecność obrońcy nie jest obowiązkowa (art. 79 § 4 k.p.k.).

Skoro w niniejszej sprawie udział obrońcy w rozprawie odwoławczej nie był obowiązkowy, to nie mogła też zaistnieć bezwzględna przyczyna odwoławcza z art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k. Z uwagi na treść art. 523 § 2 i 4 pkt 1 k.p.k. w tej sprawie kasacja mogła być wniesiona na korzyść skazanego tylko z powodu uchybień określonych w art. 439 k.p.k.Z tych powodów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.